Культура - Жыццё і выжыванне. Знайдзіце розніцу\nПасля аўтапрабегаў-2014: не “жукоў нарыць”...\nУ першай палове года сутыкнуліся з недаравальнымі парушэннямі працоўнага графіка работы сельскай бібліятэкі ў вёсцы Квасевічы Івацэвіцкага раёна і сельскага Дома культуры Моўчадзі, што на Баранавіччыне. Установы ў рабочы дзень пад час нашага візіту былі зачынены па невядомых прычынах. Пасля лета і да канца 2014-га такіх прыкладаў, дзякаваць Богу, бачыць не давялося. Тэндэнцыя? Будзем спадзявацца. “К” даўно пісала, што работніку культуры трэба давесці аднавяскоўцам сваю патрэбнасць. Той, хто гэтага не зрабіў, можа на працу ўвогуле не выходзіць, бо ў вёсцы такой “страты” і не заўважаць. Але непазбежна прыйдзе аптымізацыя, і тады скарачэнне непатрэбных устаноў будзе выглядаць цалкам натуральным працэсам. Ці не пра гэта задумаліся ў другім паўгоддзі нашы рупліўцы на сельскай культурнай ніве? Прынамсі, на дысцыпліну не забыліся.\nАле думаць пра дысцыпліну трэба было раней. Аўтарытэт за месяц не напрацуеш. Клуб і бібліятэка ў Саковічах Салігорскага раёна летам аб’яднаны з прыкідкай на тое, што ўстанова будзе ўвогуле скасавана. Хоць і размешчана яна ля маляўнічага возера, але людзей у клуб-бібліятэку не зацягнеш.\nНе прэтэндуем на ісціну ў апошняй інстанцыі, але, падаецца, не паўсюль аптымізацыя праходзіць узважана. Да прыкладу, пад час нашага візіту скасоўваўся клуб у Кухцічах Уздзенскага раёна — вельмі “жывы”, багаты на праекты і творчыя выдумкі. Клуб скасоўваўся, а клубніца са стажам, якой тварыць ды тварыць, збіралася пераходзіць на працу ў гандлёвую сферу. Дзесьці на Гомельшчыне ў клубах ды бібліятэках, здараецца, працуюць даяркі ды крамніцы, а вось на Міншчыне ў супермаркеце будзе працаваць высокапрафесійны клубнік. Тэндэнцыя? Не дай Бог!..\nЦяпер пра тых, хто ўпэўнена давёў сваю патрэбнасць. Слонімшчына, вёска Дзераўная: ЦДК працуе над рэалізацыяй праекта “Тэрытарыяльны падыход да развіцця вёскі”, фінансуе сельскія захады Еўракамісія. Літаральна ўся культура Лунінеччыны задзейнічана ў доўгатэрміновай акцыі “Лунінецкія клубніцы”. Работнікі культуры Старадарожчыны планава займаюцца брэндынгам мясцовых твораў дэкаратыўна-прыкладнога мастацтва. Пра крэатыўнасць метадыстаў Ганцавіцкага і Докшыцкага раёнаў “К” пісала і будзе пісаць. У кожным з названых рэгіёнаў за год ажыццяўляецца па паўдзясятка самых разнастайных творчых праектаў, скіраваных на самарэалізацыю моладзі.\n…і іх адсутнасць\nДык ці важкая колькасць клубных праектаў? Хтосьці скажа: так. Мы ж, наведаўшы за год ці не дваццаць раёнаў Беларусі, сцвярджаем з адказнасцю: не. Праектаў, гэта значыць, ініцыятыўнасці, недаравальна мала. На наш погляд, адметны доўгатэрміновы творчы праект павінен быць у кожным сельскім клубе. А наяве не ў кожным раёне яго знойдзеш…\nЯшчэ горшая сітуацыя — з праектамі бібліятэчных устаноў. Сімпатычнымі нам падаліся ажыццёўленыя задумкі бібліятэкараў вёскі Стрыгінь (Бярозаўшчына): музейная экспазіцыя пра землякоў — удзельнікаў Вялікай Айчыннай вайны; вёскі Агарэвічы (Ганцавіччына): Музей старадаўняй кнігі; Докшыцаў: мультымедыйны цэнтр; вёскі Роўкавічы (Чачэршчына): база даных і экспазіцыя, прысвечаныя гісторыі зніклых вёсак. Вось, бадай, і ўсё. У астатніх установах проста раз-пораз выдаюць кнігі.\nКадры старэюць. Паўнацэннай замены на вёсцы ім няма, асабліва на пацярпелай ад чарнобыльскай бяды Гомельшчыне. Рэшту сельскіх практыкаў, што яшчэ памятаюць пра свой выхаваўча-асветны абавязак, аптымізацыя “карае” сумным сыходам на пасіўную пенсію. Якасць культурнага абслугоўвання няўхільна зніжаецца там, дзе кадравая палітыка носіць стыхійны ды сутаргавы характар. Будынкі былых устаноў культуры працягваюць вісець кайданамі на балансе аддзелаў ідэалагічнай работы, культуры і па справах моладзі. У выніку маем тое, што маем.\nВялікая колькасць арыгінальнай сувенірнай прадукцыі, адметных ганчарскіх і ткацкіх вырабаў, узораў дэкаратыўна-прыкладнога мастацтва — гэта толькі невялікая частка вынікаў працы дамоў рамёстваў, якія дзейнічаюць ва ўсіх раёнах краіны. У час нашых леташніх аўтападарожжаў атрымалася азнаёміцца з установамі, кожная з якіх заслугоўвае ўвагі.\nІ, найперш, — Старадорожскі РЦР. Гэтая ўстанова, нягледзячы на маленькія памяшканні, адсутнасць магчымасці продажу сваіх вырабаў, здолела адрадзіць некалькі ўнікальных брэндаў раёна: ручнік з вышываным надпісам “Старыя Дарогі”, тканыя процягам паясы, ляльку-старадаражанку, апранутую ў мясцовыя народны і старасвецкі строі, а таксама напаўзабытую традыцыю вырабу саламяных насценных дываноў. Беражліва захоўваюць старадаўнюю традыцыю і ў Неглюбцы, што ў Веткаўскім раёне. Вось толькі ў адрозненне ад Старых Дарог Неглюбскі сельскі цэнтр ткацтва здолеў вырашыць юрыдычныя нюансы ды адкрыць сваю галерэю-краму, што дазволіла ўстанове набываць якасныя матэрыялы і, зразумела, зарабляць.\nСпрабуюць зарабляць на продажы вырабаў дэкаратыўна-прыкладнога мастацтва і ў Доме ганчара ў Германавічах, што на Шаркаўшчыне. Гліняныя жырандолі, ёмістасці для захоўвання цыбулі і часнаку, распрацаваныя мясцовым ганчаром, карыстаюцца попытам далёка за межамі вёскі. І ўсё ж не “камерцыялізацыя” з’яўляецца галоўнай рухаючай сілай. Ва ўстанове праводзяцца заняткі з дзецьмі па ганчарстве і па вырабе глінянай цацкі, па ткацтве ды вязанні. Пра тое, што за такімі заняткамі — будучыня, сведчыць досвед Слонімскага РДР, дзе надзвычай папулярнымі сярод насельніцтва сталі майстар-класы па народных рамёствах, у выніку чаго прыняць усіх ахвотных з-за недахопу плошчаў не атрымліваецца.\nПераканаліся мы і ў тым, што на месцах вырашальную ролю ў папулярызацыі народных рамёстваў адыгрываюць канкрэтныя асобы, людзі, для якіх такая праца — жыццё. Гэта і Надзея Салейка са Слоніма, мастацкія карціны з гліны якой не пакінуць нікога абыякавым. Гэта і Віктар Лявонаў — разьбяр па дрэве з Якімаўкі, што на Буда-Кашалёўшчыне, які сам стаў брэндам раёна. Гэта і Марыя Літвінава, якая ў Добрушскім раёне распачала традыцыю мастацкіх вырабаў з бяросты. Менавіта на такіх людзях і захоўваюцца нашыя традыцыйныя рамёствы, як зберагаецца ды папулярызуецца спеўная народная культура ўзорным фальклорным калектывам Міханавіцкага дома фальклору “Калыханка”, якім кіруе Ларыса Рыжкова.\nБагата на нашым шляху было і музеяў, устаноў-рэтранслятараў беларускай культуры, якія мусяць, бы магніт, прыцягваць да сябе як мясцовую супольнасць, так і легіёны турыстаў. Што многія і робяць, да прыкладу, той жа музей “Ружанскі палацавы комплекс Сапегаў”, які толькі на сувенірах пазалетась зарабіў каля 120 мільёнаў рублёў. І гэта не ўключаючы экскурсійнае абслугованне ды правядзенне вясельных абрадаў! Нягледзячы на кадравыя пытанні (вельмі цяжка ўтрымаць высокакваліфікаванага спецыяліста), музей не спыняецца на дасягнутым, праводзячы міжнародныя мастацкія пленэры, валанцёрскія летнікі, фестываль “Ружанская брама”. Ва ўстанове разумеюць, што толькі арыгінальнай актыўнай працай можна прывабіць турыста.\nРазумеюць гэта і ў Бярозаўскім гісторыка-краязнаўчым музеі. На тэхнічным узбраенні ўстановы — шэсць камп’ютараў і дзве мультымедыйныя ўстаноўкі. Акрамя таго, гасцям прапаноўваюцца адметныя ролевыя гульні, цікавыя і дзецям, і дарослым. Багата інтэрактыву і ў Музеі Кузьмы Чорнага ў Цімкавічах, што на Капыльшчыне. Уражвае хаця б тое, што пры ўстанове дзейнічае некалькі дзіцячых тэатраў, праводзяцца экскурсіі за межамі будынка, рэгулярнымі сталі музейныя заняткі, якія дазваляюць убачыць класіка нашай літаратуры як чалавека, што выйшаў у свет з сялянскай хаты, і як пісьменніка сусветнага маштабу адначасова.\nМаштаб асобы творцы, гэтым разам — мастака Язэпа Драздовіча, можна ўбачыць у Германавіцкім музеі культуры і побыту. Неўзабаве там чакаецца стварэнне віртуальнай экскурсіі па ўсіх вядомых творах Драздовіча і ўстаноўка ў музеі інфакіёска.\nНе меншую цікавасць выклікае і Дом-музей у суседняй вёсцы Алашкі, прысвечаны беларускаму садаводу-селекцыянеру Сікоры. У музеі акрамя цікавай экскурсіі можна пакаштаваць яблыкі з саду Івана Сікоры, а пры жаданні — паўдзельнічаць у штогадовым фестывалі “Яблычны Спас — усяму час”. Магчыма, такіх яскравых мерапрыемстваў не стае для “раскруткі” музея ў Чачэрску, які размясціўся ў велічным будынку ратушы. Нягледзячы на цікавыя выставачныя праекты, установа не мае комплекснай канцэпцыі, узор для якой мясцовыя музейшчыкі маглі б пазычыць у ашмянскіх калег. Той жа музей у Ганцавічах знайшоў уласны шлях развіцця, арыентуючыся ў сваіх праектах на мясцовую супольнасць, што рэгулярна завітвае ў музейную прастору…\nВынікі паводле паездак Алега Клімава чытайце тут.


“Вэртыкаль маўчыць, бо ня ведае, што далей рабіць”\n14 студзень 2009, 15:50\nГалоўнай падзеяй першых дзён новага 2009 году для большасьці беларускіх грамадзянаў стала раптоўнае абясцэньваньне нацыянальнай валюты.\nПрачнуўшыся 2 студзеня, людзі з жахам даведаліся, што ўсе іхныя зьберажэньні, заробкі і пэнсіі сталі меншымі на 20 працэнтаў. Чэргі ў банках і крамах, разгубленасьць і пакупніцкі ажыятаж, панічныя чуткі, імкненьне ўкласьці абясцэненыя рублі, давер да ўстойлівасьці якіх зьнік, хоць у што-небудзь надзейнае і стабільнае — вось галоўныя адметнасьці пачатку году ў Беларусі.\nПра гэта паведамляюць у сваіх лістах на “Свабоду” і нашы слухачы. Пачну сёньняшнюю размову з допіса, дасланага на мінулым тыдні Мікалаем Рыбаковым з пасёлку Копысь Аршанскага раёну. Ён піша:\n“Многія набралі валютных крэдытаў — на машыны, мэблю, лецішчы... За ўсё гэта цяпер давядзецца плаціць як мінімум на 20 працэнтаў больш, чым разьлічвалі крэдытаатрымальнікі. Безумоўна, падвысяцца кошты на харчаваньне, камунальныя паслугі. Потым варта чакаць і падаражэньня бэнзіну. У выніку ўзровень жыцьця зьнізіцца, людзі вымушаны будуць скараціць спажываньне. Вось калі ня будзе чаго пакласьці на стол — тады, напэўна, і адбудзецца ў Беларусі зьмена ўлады.\nНайбольш уражвае тое, што ўлада падчас гэтых падзеяў, якія агаломшылі грамадзтва, маўчыць, як вады ў рот набрала. І такое становішча — ва ўсёй уладнай “вэртыкалі”. Ніхто ня ведае, што далей рабіць”, — напісаў у сваім лісьце на “Свабоду” Мікалай Рыбакоў з пасёлку Копысь Аршанскага раёну.\nНа гэтую ж тэму — кароткі допіс Мікалая Бельчыкава з Барысава. Слухач піша:\n“Цяпер ужо ўсім бачна, наколькі стабільная валюта — наш беларускі рубель. Думаю, што да канца году за адзін даляр будуць даваць 3500 альбо нават 4000 рублёў.\nЗразумела, што ва ўраду не хапае грошай, каб фінансаваць усе сацыяльныя праграмы. Якое выйсьце ў такой сытуацыі? Звыклае: надрукаваць замест сапраўдных грошай пустых паперак і разагнаць інфляцыю працэнтаў да дваццаці. У 90-я гады мы назіралі і не такое. Чым усё гэта скончыцца? Натуральна, адстаўкай ураду на чале зь Сяргеем Сідорскім. Тым больш што на рэкордны ўраджай пасьля мінулага ўраджайнага году сёлета разьлічваць не выпадае”, — напісаў у сваім лісьце на “Свабоду” Мікалай Бельчыкаў з Барысава.\nУдакладню, спадар Бельчыкаў, што ўлада вуснамі прэзыдэнта Лукашэнкі і прадстаўнікоў Нацыянальнага банку супакойвае грамадзянаў: маўляў, такой жа маштабнай дэвальвацыі сёлета больш ня будзе, а зьберажэньні варта і далей захоўваць у беларускіх банках і не паддавацца паніцы. Іншая справа, ці вераць гэтым супакойваньням і запэўніваньням людзі? Усе памятаюць: усяго два месяцы таму гэтыя ж асобы публічна абяцалі, што цалкам гарантуюць захаванасьць банкаўскіх укладаў і стабільнасьць беларускага рубля.\nАўтар наступнага ліста — Анатоль Музычэнка з Мазыра — разважае пра тое, ці здольная цяперашняя ўлада пад ціскам абставінаў пайсьці на дэмакратычныя рэформы. Слухач піша:\n“Некаторыя думаюць: калі рэжым пад уплывам эканамічнага крызісу і пад ціскам заходняй супольнасьці пайшоў на некаторыя саступкі, дык ён зьмяніў сваё стаўленьне да дэмакратычных каштоўнасьцяў. Так могуць меркаваць толькі наіўныя людзі, якія ня ўмеюць мысьліць самастойна. Дастаткова пільна азірнуцца наўкол і зразумець, што адбываецца ў сапраўднасьці. Уся прапаганда рэжыму накіравана на тое, каб затуманіць людзям галовы. Разьлічана ўсё гэта на ўціск свабоды і самастойнасьці чалавека. Замбаваныя грамадзяне лёгка ператвараюцца ў статак, якім лёгка кіраваць.\nА сапраўдная мэта рэжыму — любой цаной утрымаць уладу, чаго б гэта яму ні каштавала.\nЗа пятнаццаць год яны паказалі ўсё, на што здольныя. Ісьці дэмакратычным шляхам гэтая ўлада ніколі не зьбіралася і не зьбярэцца.\nНам абавязкова патрэбны перамены. Чым хутчэй яны адбудуцца, тым лепш для грамадзянаў Беларусі.\nВыбары не за гарамі. І ўжо цяпер трэба рыхтавацца да таго, каб аддаць свой голас за дэмакратычны шлях разьвіцьця, які для Беларусі магчымы толькі з Эўропай.\nА яшчэ папрасіў бы Радыё Свабода больш увагі аддаваць тэме псыхіятрычных шпіталяў, інтэрнатаў. Не сакрэт, што ў нас любы чалавек можа трапіць у сеткі карнай псыхіятрыі. І ня столькі небясьпечныя хворыя людзі, колькі гэтая сыстэма, у якой даводзіцца жыць”, — напісаў у сваім лісьце на “Свабоду” наш слухач Анатоль Музычэнка з Мазыра.\nТак, спадар Музычэнка, наступныя прэзыдэнцкія выбары ў Беларусі будуць праходзіць, хутчэй за ўсё, у прынцыпова новай грамадзкай атмасфэры, непараўнальнай з той, што была ў 2006-м ці 2001-м гадах. Пытаньне ў тым, ці ўдасца да выбараў дамагчыся ад улады такіх зьменаў выбарчага заканадаўства, якія б зрабілі падлік галасоў празрыстым і сумленным. Бо калі праводзіць выбарчую кампанію паводле той завядзёнкі, што дзейнічала ў Беларусі на працягу апошняга дзесяцігодзьдзя, то вынікі такой кампаніі можна прадбачыць ужо сёньня. Яны не залежаць ні ад крызісу, ні ад грамадзкіх настрояў.\nУ наступных лістах, якія мы атрымалі ў першыя дні новага 2009-га году — водгукі нашых слухачоў на перадачы Свабоды: заўвагі, пажаданьні, папрокі, прэтэнзіі, падзякі. Вось што піша наш даўні сябар Лявон Гуменьнікаў зь Менску:\n“Спакойна і радасна на душы, калі ў роднай хаце на роднай мове гаворыць радыё, а ты ў гэты час займаесься нейкімі сваімі хатнімі справамі. А перадачы ўсе вострыя, публіцыстычныя, цікавыя... Не разумею некаторых слухачоў, што тэлефануюць і са злосьцю ў голасе пытаюцца: калі вы ўжо перастанеце паклёпнічаць на беларускі народ? Гэта пустыя словы-штампы. Хай бы сказалі дакладна: дзе, калі, у якой перадачы чулі гэты паклёп. Натуральна, гучыць інфармацыя, мажліва, і ня вельмі прыемная для кагосьці. Але яна праўдзівая, адпавядае рэчаіснасьці. А паклёпам для некаторых яна ўяўляецца толькі таму, што ў прынцыпе ня можа прагучаць на афіцыйным беларускім радыё. Такія людзі прызвычаіліся верыць, што ў нас усё добра. Ёсьць асобныя недахопы, але іх, схаваўшы галаву ў пясок, можна і не заўважаць”.\nДалей у сваім лісьце Лявон Гуменьнікаў ацэньвае асобныя праграмы Радыё Свабода. Вось што ён піша, у прыватнасьці, пра падарожжы нашых карэспандэнтаў і праграму “Беларускае замежжа”:\n“У некаторых мясьцінах, пра якія распавядае “Свабода”, даводзілася бываць і самому. На вёсцы шмат таленавітых, самабытных людзей, хаця, безумоўна, значная частка іх не асабліва разьбіраецца і арыентуецца ў падзеях. Але тыя шчырасьць і непасрэднасьць, зь якімі людзі гавораць пра набалелае, падкупляюць і сьведчаць пра яшчэ не раскрытыя магутныя ўнутраныя сілы беларускага народу.\nА вось перадача “Беларускае замежжа” выклікае дваістае ўражаньне. Яна дае шмат карыснай інфармацыі — як уладкавацца, што рабіць, з чаго пачынаць тым, хто стаў эмігрантам. Ёсьць сярод іх сапраўды выбітныя асобы, што пацярпелі тут у Беларусі і выехалі па палітычных матывах. Але колькі такіх, што абсалютна добраахвотна пры першай жа магчымасьці пакінулі Беларусь. Некаторыя з такіх (і я іх асабіста ведаю) былі героямі вашых перадач. Цяпер яны выдаюць сябе за палітэмігрантаў і кажуць, што ня вернуцца назад, пакуль тут будзе Лукашэнка. Дзіўна чуць гэта зь іх вуснаў. Канечне, вельмі добра прыехаць на ўсё гатовае і карыстацца тым дабрабытам, які ствараўся на Захадзе вякамі. Але хто тады будзе будаваць у нас такое ж самае жыцьцё, калі самыя лепшыя, якімі яны сябе лічаць, выехалі адсюль? Ну ўжо прыжыліся там, дык і жывіце. Але пры чым тут рэжым і пры чым Лукашэнка? Кожны сам выбірае свой лёс”, — гэтак лічыць Лявон Гуменьнікаў зь Менску.\nАдчуваю, спадар Гуменьнікаў, што вашы папрокі выклічуць шмат пярэчаньняў сярод тых нашых шматлікіх слухачоў зь ліку колішніх грамадзкіх актывістаў, якія на працягу мінулага дзесяцігодзьдзя папрасілі палітычнага прытулку на Захадзе і цяпер жывуць там. Напэўна, сапраўды, ня ўсім ім на радзіме пагражала рэальная небясьпека і ня ўсе ратаваліся ад палітычнага перасьледу. Больш за тое, многія ні пры Лукашэнку, ні пасьля яго на радзіму, відавочна, вяртацца не зьбіраюцца. Але і ваша ўяўленьне пра тое, што на Захад яны прыехалі на ўсё гатовае і цяпер свабодна і бесклапотна карыстаюцца з чужога дабрабыту — памылковае. Эмігранцкі лёс — няпросты і нялёгкі. Якраз пра гэта — наша перадача “Беларускае замежжа”.\nНа заканчэньне кароткі ліст ад Людмілы Краснасельскай з Калінкавічаў. Яна піша:\n“Калі слухаю вашы перадачы, на душы становіцца цяплей і весялей. Адразу хочацца размаўляць з усімі на роднай мове. Успамінаюцца дзяцінства і бабуліна вёсачка. Зьяўляецца гонар за тое, што жыву ў такой цудоўнай краіне, як Беларусь”.\nДзякуй, спадарыня Людміла, вам і ўсім, хто знайшоў час для ліста на “Свабоду”. Пішыце. Чакаем новых допісаў.


Таня Малярчук: «я пішу сцісла і страшна» | Новы Час\nТаня Малярчук: «я пішу сцісла і страшна»\n23–26 верасня адбыўся чарговы літаратурны фестываль «European Borderlands — Абсягі паэзіі», мэта якога — «звязаць дыялогам некаторыя асабліва цікавыя галасы ў паэзіі і прозе ў Цэнтральнай і Усходняй Еўропе». Кожны год імправізаваная трупа літаратараў наведвае цягам тыдня дзве краіны, звязаныя культурна і гістарычна, але ў сучаснасці падзеленыя межамі. Сёлета Берлінскі літаратурны калёквіум і «Allianz Kulturstiftung» (арганізатары фестывалю) аб’ядналі Беларусь і Літву.\n23–26 верасня адбыўся чарговы літаратурны фестываль «European Borderlands — Абсягі паэзіі», мэта якога — «звязаць дыялогам некаторыя асабліва цікавыя галасы ў паэзіі і прозе ў Цэнтральнай і Усходняй Еўропе». Кожны год імправізаваная трупа літаратараў наведвае цягам тыдня дзве краіны, звязаныя культурна і гістарычна, але ў сучаснасці падзеленыя межамі. Сёлета Берлінскі літаратурны калёквіум і «Allianz Kulturstiftung» (арганізатары фестывалю) аб’ядналі Беларусь і Літву. Паэты абедзвюх краін, а таксама прадстаўнікі Германіі, Швейцарыі, Польшчы і Украіны выступалі ў Вільні і Мінску.\nСапраўднай неспадзяванкай для беларускай публікі, якая сабралася 25 і 26 верасня ў Доме дружбы на вуліцы Захарава, стаў удзел у фестывалі ўкраінкі Тані Малярчук. Найперш таму, што сярод усіх выступоўцаў яна была адзіная пісьменніца, а не паэтка. Па-другое, гэта, відаць, самая значная з’ява так званай «новай літаратуры» нашых паўднёвых суседзяў у Мінску пасля колькіразовых выступаў тут Аляксандра Ірванца і Сяргея Жадана.\nТаня Малярчук нарадзілася ў Івана-Франкоўску ў 1983 годзе. Дэбютавала ў прозе, калі ёй было 20. Яе першая кніга «Эндшпіль Адольфа, або Ружа для Лізы» (2004) адразу паставіла на вушы самавітых украінскіх крытыкаў і пісьменнікаў старэйшага пакалення. Яе прозу параўноўвалі то з заходнімі Павічам ды Маркесам, то з айчыннымі Прахаськам і Іздрыкам, гаварылі аб прагрэсе ўкраінскага магічнага рэалізму. Пасля таго харкаўскае выдавецтва «Фоліо» надрукавала яшчэ чатыры кнігі прозы Тані: «Згары ўніз: кніга страхаў» (2006), «Як я стала святой» (2006), «Гаварыць» (2007), «Звераслоў» (2009), ніводная з якіх не змусіла акулаў пяра забраць назад свае кампліменты.\nПадчас выступу ў Мінску гэта непасрэдная паненка і сапраўды перакрочыла культурныя межы, зладзіўшы своеасаблівы перформанс. Адмовілася ад паслуг паралельнага перакладу на спецыяльна ўсталяваным экране і сама прачытала сваё апавяданне па-беларуску. «Гэта смелы эксперымент, я ўпершыню ў Мінску і амаль ніколі дагэтуль не чула беларускую мову»… «ЗІрніце», — ставіла яна націск, хіхікаючы сама з сябе. «ЗірнІце», — смеючыся папраўляла зала.\nНа падворку Дому дружбы мы гутарым з Таняй пра літаратуру яе краіны.\n— Ты паходзіш з Івана-Франкоўску (раней — Станіслаў). Апішы, калі ласка, знутры «станіслаўскі феномен».\n— «Станіслаўскі феномен» даўно памёр, хаця яго з’яўленне было вельмі знамянальным і прыўкрасным, яно дало шмат добрых тэкстаў, кніжак, аўтараў. Раней, у 1990-я, Івана-Франкоўск быў сапраўдным цэнтрам новай літаратуры, але потым з’ява распаўзлася па ўсёй Украіне: Львоў, Харкаў, Кіеў.\nКалі ўсё гэта адбывалася, я была маленькай. Зразумела, «феномен» на мяне вельмі паўплываў. Я толькі скончыла школу і паступіла ў Прыкарпацкі універсітэт, на філалогію. У мяне некалькі выкладчыкаў былі пісьменнікамі. Шточацвер адбываліся літаратурныя імпрэзы, я ведала ўсіх пісьменнікаў у твар і страшна гэтым ганарылася. На літаратурныя вечарыны я хадзіла як на лекцыі. Усіх гэтых пісьменнікаў я абагаўляла, узносіла на п’едэстал. Страшна люблю іх дагэтуль.\n— Пісьменнікі Юры Андруховіч, Тарас Прахаська, Юрко Іздрык, менш вядомыя цяпер, але вельмі добрыя паэткі Галіна Петрасаняк, Марыя Макіцэй, Ганна Сэрэда. Пісьменнікі Уладзімір Ешкілеў, Юрко Іздрык. Іздрыка можна згадаць і двойчы. Да таго ж, яны пастаянна запрашалі ў госці замежных пісьменнікаў, рабілі часопісы (напрыклад, «Четвер» — Е.В.) вар’яцкія перформансы... Аднойчы, недзе ў канцы 1990-х, вывесілі ў Музеі сакральнага мастацтва фотаздымкі аголеных жанчын. Скандал быў на ўзроўні мэрыі. А! Была яшчэ чароўная кавярня «Пэтэрс», шчыльна звязаная са «станіслаўскім феноменам», можа, яна яго і стварыла — бо менавіта там па чацвяргах усё і адбывалася. Цяпер там аптэка... Хаця, хто ведае, можа цяпер у Івана-Франкоўску аптэка больш патрэбная.\n— Ці не з гэткімі «жыццёвымі універсітэтамі» звязана цытата, што часта фігуруе ў прэсе: «Дзіўна, я такая маладая і такая мудрая»?\n— Божа, не трэба так наўпрост прывязваць гэта да мяне. Так гаворыць мая гераіня, а не я. Я насамрэч старая і дурная. Я думаю, што з самага дзяцінства павялося. А маё літаратурнае кшталтаванне, відаць, было звязанае з тым, што я расла самотніцай, мне ніхто не быў патрэбны, ні з кім не гаварыла, чытала кніжкі па дваццаць на тыдзень.\n— Вельмі рэдкі выпадак, калі такую маладую пісьменніцу, як ты, так ухвальна прымае крытыка. Што важней: любоў крытыкаў ці чытачоў?\n— Я думаю, важней проста любоў. Любоў усіх. Я неяк не дзяліла любові крытыкаў і чытачоў. На крытыку я ўвогуле мала звяртаю ўвагі. Да таго ж, мне здаецца, што крытыка ва Украіне не асабліва ёсць. Для добрай крытыкі павінна быць магутная літаратура, разнастайная, разнасферная, сістэмная. У нас такой літаратуры пакуль няма. У нас існуе пласт для інтэлектуалаў, а нізавога і сярэдняга пакуль мала. Папсовых жанраў — дэтэктываў ды жаночых раманаў — па-ўкраінску не пішуць.\n— А як жа ж Марыя Маціос, Ірэна Карпа?\n— Іх усё адно чытаюць адны і тыя ж людзі — умоўна кажучы, «інтэлігенцыя». У метро ж спрэс чытаюць Усцінаву ды Данцову.\nАле калі існуе людская патрэба ў такой літаратуры, значыць, яны патрэбныя. Яны запаўняюць пэўную нішу. Шкада, ніхто з імі не можа канкураваць… Але я вось зараз падумала, што па-ўкраінску цяжка напісаць такога кшталту тэкст, таму што мова не прыдатная да такой літаратуры. Найперш таму, што звычайныя людзі мала гавораць па-ўкраінску. Гэта мова інтэлігенцыі. Звычайныя пралетарыі камунікуюць з дапамогай суржыку. Вось такой мовай варта пісаць папсовыя тэксты!\n— У цябе ёсць дзве вялікія «заганы». Як у празаіка. Па-першае, ты маладая, па-другое — ты жанчына. Агульнапрыняты стэрэатып: празаік — гэта такі самавіты мужык пасля 30-ці. Як выжыць маладой пісьменніцы ў свеце літаратуры?\n— Я думаю, што трэба проста не думаць пра тое, што жыць цяжка… Усе гэтыя гендэрныя штукі, мне здаецца, крыху адышлі ва Украіне. Мяне гэта вельмі цешыць. Яшчэ некалькі гадоў таму першым пытаннем журналістаў было: «Как вы относитесь к женской литературе?» Я адказвала, што «я к ей не отношусь», я ні феміністка, ні антыфеміністка, не бачце ўва мне жанчыну. Хаця ясна, што жаночае і мужчынскае пісьмо вельмі розняцца… Зусім няцяжка выжываць. Мне, напрыклад, вельмі лёгка. Іншая рэч, што ўкраінская літаратура доўгі час была вельмі маскуліннай. Зразумела, былі жанчыны: Леся Украінка, Ліна Кастэнка. Але пра іх казалі, маўляў, гэта ці не першыя мужчыны ва ўкраінскай літаратуры. Іх успрымалі як мужчынападобных істот — яны і мыслілі так. Мне здаецца, жаночая літаратура ў сённяшняй Украіне вельмі актуальная. То бок, паўстала жаданне і неабходнасць выслаўляцца па-жаночаму. І гэта вельмі добра ўспрымаецца.\n— Праз сваю мегазнакамітасць ты ўваходзіш у шэраг «экспартных» украінскіх пісьменнікаў, што пацвярджае ў тым ліку і тваё з’яўленне тут. У Беларусі выезд пісьменніка за мяжу на творчыя стыпендыі часта расцэньваецца як здрада Радзіме. Як у гэтым плане выглядаюць твае стасункі з тэмай Айчыны?\n— Родная краіна вельмі добра бачыцца збоку. Развітанне з радзімай дае вялізнае натхненне. Натхненне, змяшанае з настальгіяй. Сваю першую кнігу я напісала ў Сібіры, калі тры месяцы гасцявала ў цёткі. «Нарадзіла» літаральна за два тыдні, дагэтуль нічога не пісаўшы. Яшчэ я была тры месяцы ў Кракаве, на стыпендыі Homines Urbani. Там я таксама напісала кнігу. Падчас такіх стыпендый у цябе шмат часу. Табе плацяць грошы ні за што, ты там сядзіш, і табе няма чаго рабіць. Калі пісьменніку няма чаго рабіць, ён можа або бухаць, або пісаць. Бухаць увесь час нельга... Але тут справа ў іншым. Прадстаўляць краіну за мяжой — гэта пачэсна і адказна. Аднак ёсць вельмі шмат людзей, нават не зайздроснікаў — няўдах нейкіх. Яны б самі хацелі на нейкія стыпендыі, і таму ім здаецца, што ўсе, хто туды паехаў, зрабілі гэта вельмі несумленнымі шляхамі, з дапамогай карупцыі нейкай. Што на справе далёка не так. Але дзе б я ні была, я б ніколі не рызыкнула пісаць пра іншую краіну. Для мяне Украіна ёсць чымсьці адзіна літаратурным. Я толькі пра яе магу пісаць.\n— З пісьменніцтва ва Украіне можна жыць?\n— Я чатыры гады так жыла, нідзе не працуючы. Зразумела, што журналістыкай займацца не магу, бо не ўяўляю, што такое аб’ектыўнасць, надта люблю прыбрэхваць, прычым раблю гэта так, нібы большай праўды ў свеце не існуе, сама сябе абдурваю. Але з крызісам я была змушана зноў пайсці ў тэлежурналістыку; змагаюся з сабой. Але нават самыя вялікія пісьменнікі не могуць увесь час жыць з творчасці, бо для гэтага трэба выдаваць кніжку ў год, а такі тэмп не кожны вытрымліваць можа. Але не трэба думаць, што пісьменніцтва ўвогуле павінна прыносіць грошы. Яно прыносіць пэўны стыль, спосаб жыцця. Да грошай я стаўлюся вельмі легкаважна. Яны прыходзяць і сыходзяць.\n— Пісьменнік для поспеху павінен напісаць раман. Закон рынку.\n— Я не рынкавая і некамерцыйная ўвогуле, бо я гэтага не разумею. Журналісты пастаянна пішуць, маўляў, усё чакаюць ад мяне рамана, а я не разумею, хто канкрэтна чакае ад мяне рамана. Пакажыце мне гэтага чалавека! Я яшчэ няздольная напісаць раман. Некалькі разоў спрабавала, але на трыццатай старонцы разумела, што ўсё. Ёсць такая фраза ва ўкраінскай літаратуры: «Ён пісаў сцісла і страшна». Дык вось, я пішу сцісла і страшна. Можа, праз некалькі гадоў штосьці атрымаецца. Нешта накшталт альтэрнатыўнага гістарычнага рамана.\n— Ты нарадзілася ў Івана-Франкоўску, жывеш у Кіеве, а выдаешся ў Харкаве. Як ты гэта ў сабе сумяшчаеш?\n— Усё неяк само сабой выйшла. Выпадкова нарадзілася ў Івана-Франкоўску. Выпадкова ўцякла ў Кіеў з невялікім заплечнікам, куды змясцілася ўсё маё папярэдняе жыццё. А харкаўскае «Фоліо» — самае буйное выдавецтва ў краіне. Прапанавалі — выдалася. Неяк так.\n— Кавярня «Пэтэрс» сфармавала «станіслаўскі феномен». А дзе вы тусуецеся ў Кіеве?\n— У Кіеве такога месца няма, на жаль. Там няма зацішных кавярняў, якіх багата ў Львове, напрыклад. Раней быў невялічкі калялітаратурны паб у цэнтры — «Купідон»... Але і там стала паршыва.. Мне вельмі падабаецца рог вуліц Пушкінскай і Прарызной: гастраномчык, пры ім некалькі столікаў, там традыцыйна збіраліся савецкія пісьменнікі выпіць па стопачцы, пагаварыць пра літаратуру... Дагэтуль бачу там нейкіх невядомых мне пажылых дзеячаў культуры, якія паседжваюць там, п’юць каву з каньячком... Мне даецца, гэта вельмі міла і сентыментальна... Кіеў жыве сваім жыццём, я яго не ведаю.\nУдзельнікі фестывалю «EUROPEAN BORDERLANDS — АБСЯГІ ПАЭЗІІ»:\nЭўгеніюс Алішанка, Уладас Бразюнас, Гінтарас Граяўскас, Дайва Чапаўскайце, Агне Жагракаліце (Літва)\nУладзімір Арлоў, Вера Бурлак, Вольга Гапеева, Дзмітры Дзмітрыеў, Андрэй Хадановіч (Беларусь)\nТадэвуш Дамброўскі (Польшча)\nТаня Малярчук (Украіна)\nІльма Ракуза (Швейцарыя)\nЯн Вагнэр, Марсэль Байер (Германія)


Леў Марголін: Грунтоўна парушана прэзумцыя невінаватасці | БЕЛАРУСКАЕ РАДЫЁ РАЦЫЯ\nМіністр працы Ірына Касцевіч на прэс-канферэнцыі заявіла, што праца па дэкрэце аб «дармаедах» працягнецца. „Будзем удасканальваць сам нарматыўна-прававы акт. Мы не паставілі тлустую кропку,” – сказала міністр.\nЯк адзначае Леў Марголін, пры занясенні людзей у так званую базу дармаедаў парушана прэзумпцыя невінаватасці. Да таго ж штучна ўскладнёная магчымасць выкрэсліць сябе з гэтай базы для беларусаў, якія працуюць за мяжой.\n– Грунтоўна парушана прэзумцыя невінаватасці. Спачатку ўнеслі ў гэтыя базу, а потым ты даказваеш, што ты не «вярблюд», і пры гэтым доказы зроблены максімальна праблематычнымі. Напэўна, тут ёсць патаемная надзея на тое, што нехта проста не захоча гэтым займацца, падумае, ну буду плаціць на 20 рублёў больш за кватэру, не вялікія грошы. А можа проста чынавенства не думае, каб гэта было зручна для людзей.\nНагадаем, што беларусы, якія атрымліваюць адукацыю або працуюць за мяжой, аўтаматычна трапляюць у «дармаеды» і будуць выключаныя толькі пры ўмове, што змогуць пацвердзіць працаўладкаванне або вучобу дакументальна. Працуючыя за мяжой абавязаны прадставіць копію працоўнай дамовы; копію пасведчання, дазволу, ліцэнзіі; копіі іншых дакументаў, якія пацвярджаюць факт працоўнай дзейнасці. Папярэдняя версія „дармаедскага дэкрэта” выклікала масавыя пратэсты, якія эксперты называюць самымі маштабнымі ў сучаснай Беларусі.\nУрад вызначыў, каго лічыць «дармаедам»


У Мастах асудзілі актывіста за ўдзел ва ўшанаваньні паўстанцаў Каліноўскага. Ён кажа, што яго там не было\n25 лістапад 2016, 21:06\nАктывіст Васіль Клімовіч прыводзіў у судзе ўсе магчымыя аргумэнты, што наагул ня быў у Сьвіслачы падчас ушанаваньня паўстанцаў Каліноўскага. Але зь ім не пагаджаліся сьведкі-міліцыянты, і судзьдзя не прыняў да ўвагі ягоных аргумэнтаў. Васіль Клімовіч аштрафаваны на 9 базавых велічынь, што складае 189 рублёў.\nПаводле Васіля Клімовіча, позва ў суд для яго сталася нечаканасьцю, паколькі сёлета ён ня быў на акцыі па ўшанаваньню паўстанцаў Каліноўскага ў Сьвіслачы.\nКлімовіч кажа, што ішоў у суд з надзеяй, што ва ўсім разьбяруцца і справу закрыюць. Але ягоныя сумненьні разьвеяліся пасьля таго, калі абодва сьведкі-міліцыянты і судзьдзя не ўспрымалі ягоных аргумэнтаў.\n«Напачатку я сказаў суду, што ня езьдзіў у Сьвіслач, амаль цалкам распавёў, як правёў той дзень. Распавёў, што ў цешчы быў Дзень народзінаў, мяне ў той дзень у Мастах бачылі многія людзі. Але сьведкі стаялі на сваім, паказалі відэа. Яны паказалі чалавека падобнага да мяне. Я ім даводзіў, што гэта не я, але і сьведкі і судзьдзя цьвердзілі, што гэта я. Потым здымкі паказалі і я ізноў ім кажу: паглядзіце, ён нават малодшы за мяне, у яго іншая фрызура і вопраткі ў мяне такой ніколі не было. Ізноў безвынікова».\nПаводле Клімовіча, судзьдзя рабіў перапынак, выходзіў з залі суду, але вярнуўшыся, вынес рашэньне прызнаць яго вінаватым ва ўдзеле ў несанкцыянаваным масавым мерапрыемстве. Клімовіч кажа, што з такой фальсыфікацыяй справы яму давялося сутыкнуцца ўпершыню ў жыцьці.\nГэта прававое бязьмежжа, наагул нават цяжка сабе ўявіць. Я разумею, каб там не было таго ж відэа, тых здымкаў, то засьведчылі б і ўсё. Але ж на здымках відавочна, што гэта быў не я. Мне цяжка нешта камэнтаваць, але ўжо ў панядзелак я панясу скаргу на гэтае рашэньне ў абласны суд. Так быць папросту ня можа, калі відавочнае перайначваюць на свой капыл.\nНа акцыі ўшанаваньня паўстанцаў Каліноўскага ў Якушоўцы — вёсцы ў Сьвіслацкім раёне Гарадзенскай вобласьці\nУ Сьвіслачы ўжо адбыўся суд над мясцовым актывістам Юрыем Глебікам, якога абвінавацілі ва ўдзеле ў несанкцыянаванай акцыі і прысудзілі штраф у памеры 840 рублёў.\nВядома, што пратаколы складзеныя на актывіста з Бярозаўкі Вітольда Ашурка, Валерыя Мінца з Ліды, гарадзенца Эдварда Дзьмухоўскага, на Віктара Марчыка і Паўла Севасьцяна са Слоніма, а таксама на актывістаў з Менску. Пазалетась за ўшанаваньне паўстанцаў Каліноўскага ў Сьвіслачы былі асуджаны 19 актывістаў, а летась — пяць.


Пампеа звязаў запускі ракет КНДР з візітам Кіма ў Расію | Новы Час\n"Санкцыі (супраць Пхеньяна) не змяніліся. Самыя жорсткія санкцыі ў гісторыі КНДР застаюцца. Магчыма, менавіта гэта сёння аказвае ціск на старшыню Кіма. Вы бачылі, што (запускі) адбыліся адразу пасля візіту ў Расію. Ён вырашыў распачаць такія дзеянні адразу пасля таго, як паразмаўляў з Уладзімірам Пуціным", — сцвярджае Пампеа.\nПра гэта ён сказаў у інтэрв'ю тэлеканалу CBS.\nПаводле слоў дзяржсакратара ЗША, Вашынгтон "усё яшчэ ацэньвае магчымы адказ (на запускі)". "Я хачу падкрэсліць, што мы максімальна выкарыстоўваем любую дыпламатычную магчымасць, (каб знайсці рашэнне ў сітуацыі, якая склалася). Я ўсё гэтак жа працягваю заклікаць сваіх калегаў да перамоваў", — адзначыў Пампеа, перадае telegraf.by.\nНагадаем, Паўночная Карэя 4–5 траўня правяла запускі ракет малой далёкасці, пускі вырабілі з горада Вонсан у напрамку Японскага мора.\nПазней Кім Чэн Ын патлумачыў правядзенне вучэнняў неабходнасцю адстойваць палітычны суверэнітэт і эканамічную самастойнасць рэспублікі.\nНагадаем, паводле амерыканскіх экспертаў, новыя запускі ракет выкарыстоўваюцца Пхеньянам для ціску на Вашынгтон на фоне безвыніковых перамоваў аб дэнуклеарызацыі Карэйскага паўвострава. Другі амерыкана-паўночнакарэйскі саміт, які адбыўся ў лютым, не прынёс вынікаў, паколькі Кім не пагадзіўся цалкам згарнуць свае ракетна-ядзерныя праекты ў абмен на паслабленне санкцый.\nПаводле паўночнакарэйскіх СМІ, насельніцтва краіны «гатова жыць на вадзе і паветры», але не саступіць замежнаму націску. Пхеньян патрабуе ад Вашынгтона «праявіць гнуткасць», у адваротным выпадку КНДР пагражае знайсці «іншыя шляхі» забяспечыць сваю бяспеку. Аналітыкі лічаць, што гаворка можа ісці аб аднаўленні выпрабаванняў забароненых узбраенняў.


Чарапаху, якая лічылася вымерлай 100 гадоў таму, знайшлі на Галапагосах\nДзіўную знаходку атрымалася зрабіць у удзельнікаў экспедыцыі, якую арганізавала кіраўніцтва Гапалагоскіх паркаў разам з групай па захаванні астравоў. 20.02.2019, Sputnik Беларусь\nДзіўную знаходку атрымалася зрабіць у удзельнікаў экспедыцыі, якую арганізавала кіраўніцтва Гапалагоскіх паркаў разам з групай па захаванні астравоў.\nМІНСК, 20 лют - Sputnik. Гіганцкую чарапаху, якую лічылі вымерлай сто гадоў таму, знайшлі на Галапагоскіх астравах. Пра гэта распавёў міністр аховы навакольнага асяроддзя Эквадора Марсэла Мата у сваім Twitter-акаўнце.\nЁн паведаміў, што дзіўную знаходку атрымалася зрабіць у удзельнікаў экспедыцыі, якую арганізавала кіраўніцтва Гапалагскіх паркаў разам з групай па захаванні астравоў.\n© Twitter / Marcelo MataЧарапаха віду Chelonoidis Phantasticus\nЧарапаха віду Chelonoidis Phantasticus\nДарослая самка віду Chelonoidis Phantasticus была знойдзена на востраве Фердынанда. Да гэтага моманту ў апошні раз адзіная вядомая вучоным асобіна дадзенага выгляду трапілася на вочы ўдзельнікам іншай экспедыцыі ў далёкім 1906 годзе. Лічылася, што гэтыя чарапахі вымерлі яшчэ ў мінулых стагоддзях з-за вывяржэнняў вулканаў.\nУ наш час Галапагоскія астравы абвешчаныя ЮНЭСКА аб'ектам сусветнай спадчыны, там можна сустрэць прадстаўнікоў 11 відаў чарапах. Chelonoidis Phantasticus стане ўжо 12-м.


Паводле народнага паданьня, тапонім Прывалка ўтварыўся ад «правалу» (некалі на гэтым месцы стаяў прыгожы «Райгорад», які нібы праваліўся пад зямлю), на краі якога ўзьнікла паселішча.\nУ выніку трэцяга падзелу Рэчы Паспалітай (1795 год) Прывалка апынулася ў складзе Расейскай імпэрыі, у Гарадзенскім павеце Слонімскай (1795—1797), Літоўскай (1797—1802) і Гарадзенскай губэрняў. Расейскія ўлады скасавалі Магдэбурскае права і панізілі статус Прывалкі да вёскі. У 1885 тут было 33 двары, дзейнічаў касьцёл.\nЗа часамі Першай сусьветнай вайны ў 1915 годзе Прывалкі занялі войскі Нямецкай імпэрыі.\nКасьцёл Сьвятога Тадэвуша (1918—1919)\nАтрымана з «https://be-tarask.wikipedia.org/w/index.php?title=Прывалкі&oldid=2275945»\nГэтая старонка апошні раз рэдагавалася 3 сьнежня 2021 году ў 22:50.


13 красавіка 2015\nПамёр пісьменнік Гюнтэр Грас\n13 красавіка памёр нобелеўскі лаўрэат па літаратуры Гюнтэр Грас. Нямецкаму пісьменніку было 87 гадоў. Ён нарадзіўся ў 1927 годзе ў Данцыгу (цяпер Гданьск у Польшчы). Займацца літаратурай пачаў у другой палове 50-х. Самыя вядомыя яго раманы — "Бляшаны барабан", "Кошкі-мышкі", "Маё стагоддзе". У 1999 годзе Грас атрымаў Нобелеўскую прэмію па літаратуры. У 2006 годзе вакол імя Граса разгарэўся скандал, калі пісьменнік прызнаўся, што ў маладосці служыў ў войсках Вафен-СС. Грас казаў, што не зрабіў там ніводнага стрэлу і не займаўся ваеннымі злачынствамі. Скандал пасля гэтых заяваў змусіў пісьменніка напісаць мемуары "Цыбуліна памяці". У 2012 годзе Ізраіль забараніў Грасу ўезд на сваю тэрыторыю, спаслаўшыся на гэтае прызнанне пісьменніка.\nУ яго ўвайшлі наступныя 6 кніг: 1. Таццяна Барысік. Жанчына і леапард. — Мінск: “Кнігазбор” 2. Альгерд Бахарэвіч. Дзеці Аліндаркі. — Мінск: “Галіяфы” 3. Антон Францішак Брыль. Ян Ялмужна. — Мінск: “Кнігазбор” 4. Андрэй Гуцаў. Кніга зданяў. — Мінск: “Кнігазбор” 5. Сяргей Дубавец. Сіні карабель у блакітным моры плыве. — Мінск: “Каўчэг” 6. Віктар Казько. Час збіраць косці. — Мінск: “Кнігазбор” Цягам красавіка і першай паловы траўня пройдуць прэзентацыі ўсіх кніг, што трапілі ў кароткі спіс, а на афіцыйным сайце прэміі http://gedroyc.by/ з’явіцца па дзве рэцэнзіі на кожную кнігу са спісу. Уручэнне прэміі Гедройца адбудзецца ў сярэдзіне траўня. На цырымоніі будуць названыя імёны трох пераможцаў. Аўтар кнігі, якая зойме трэцяе месца, атрымае творчую стыпендыю ў Вентспілсе (Латвія), другое — пераклад твора на польскую мову альбо творчую стыпендыю ў Доме творчасці пісьменнікаў (г. Вісбю, Готланд, Швецыя), першае — чэк ад IdeaBank. У журы…\n7 красавіка 2015\nБеларускi ПЭН-цэнтр абвяшчае спіс журы прэмii "Кніга году"\nЖуры прэміі "Кніга году" сфармаванае, але яшчэ ёсць магчымасць у яго ўвайсці. Для гэтага трэба запоўніць анкету тут і даслаць сваю тройку прэтэндэнтаў на info@pen-centre.by.Спяшайцеся, вы яшчэ можаце паўплываць на выбар "Кнігі году"!На цяперашні момант у журы ўвайшлі:ПрозаВалянцін АкудовічПавел АнціпаўАлесь АркушУладзімер АрлоўНаталка БабінаІгар БабкоўАльгерд БахарэвічГлеб БялоўМіхаіл ВалодзінЕва ВежнавецВіталь ВоранаўНаталля ГардзіенкаАдам ГлобусАндрэй ДзічэнкаКірыл ДубоўскіТаццяна ЗаміроўскаяАляксандр І. БацкельАлена КазловаПавал КасцюкевічПаліна КачатковаАндруша ЛазуткінМарыя ЛаппоНаста МанцэвічВіктар МарціновічКацярына ОароАляксей ПалачанскіАлесь ПашкевічПавел СевярынецУладзімір СцяпанСяргей Тарасаў Андрэй ФедарэнкаАляксандр ФядутаНаталка Харытанюк Сяргей ХарэўскіПаэзіяАндрэй АдамовічІгар БабкоўЗміцер ВішнёўВольга ГапееваВольга ГронскаяДзмітрый ДзмітрыеўКацярына ЗыкаваАлесь Емяльянаў-ШыловічІгар…\n2 красавіка 2015\nЖуры вызначыла доўгі спіс прэміі Гедройца\nЯго можна пабачыць на сайце прэмii.Кароткі спіс вызначыцца ў красавіку, а саму прэмію ўручаць у сярэдзіне траўня.Аўтар кнігі, якая зойме трэцяе месца, атрымае творчую стыпендыю ў Вентспілсе (Латвія), другое — пераклад твора на польскую мову альбо творчую стыпендыю ў Доме творчасці пісьменнікаў (г. Вісбю, Готланд, Швецыя), першае — чэк ад IdeaBank.У журы прэміі сёлета ўвайшлі: Уладзімір Арлоў, Ігар Бабкоў, Малгажата Бухалік, Адам Глобус, Ганна Кісліцына, Андрэй Федарэнка, Ціхан Чарнякевіч, Ганна Янкута.Папярэднія пераможцы прэміі:2012 — Павел Касцюкевіч з кнігай “Зборная РБ па негалоўных відах спорту”;2013 — Уладзімір Някляеў з кнігай “Аўтамат з газіроўкай з сіропам і без”;2014 — Ігар Бабкоў “Хвілінка. Тры гісторыі”.\nПамёр шведскі паэт, нобелеўскі лаўрэат Тумас Транстромер\nШведскі паэт Тумас Транстромер, лаўрэат Нобелеўскай прэміі па літаратуры за 2011 год, памёр на 84-м годзе жыцця.Пра гэта ў пятніцу паведаміў выдавецкі дом Bonniers. Датай смерці называюць 26 сакавіка.Тумас Транстромер — аўтар 12 кніг вершаў і прозы, сярод іх — «Забароненыя крылы», «Жалобная гандола». Нобелеўскую прэмію Транстромеру ўручылі «за кароткія, напаўпразрыстыя вобразы, якія даюць абноўлены погляд на рэальнасць». Яго творы перакладзеныя прынамсі на 50 моваў. На беларускую мову творы Транстромера перакладалі Лявон Баршчэўскі, Алеся Башарымава, Дзмітры Плакс і Аляксандр Лукавенкаў.\nIII Мінскі фестываль моў адкрыецца заўтра\nПершы раз – выпадковасць, другі – супадзенне, але 29 сакавіка на філалагічным факультэце БДУ адбудзецца ўжо 3-і Мінскі фестываль моў. Уваход вольны! Фестываль моў — гэта ўнікальнае для Мінска мерапрыемства. За адзін дзень гасцям Фестывалю будуць прадстаўлены прэзентацыі 50 моў свету — старажытных і сучасных, рэдкіх і распаўсюджаных, пяць цікавых навукова-папулярных лінгвістычных лекцый і пяць незвычайных лекцый па беларусістыцы. Аснову Фестывалю складаюць прэзентацыі моў. Прэзентацыя кожнай мовы — гэта захапляльная 45-хвілінная міні-лекцыя, падчас якой апавядальнік — спецыяліст па мове — падзеліцца са слухачамі найцікавейшымі фактамі пра гэтую мову. Пазнаёміцца са спісам моў і лекцый, прачытаць анонсы выступаў, даведацца пра расклад, адрас і атрымаць іншую інфармацыю можна на афіцыйным сайце Мінскага фестывалю моў (http://MinskLingFest.by) і ў суполках Фестивалю «УКантакце» (http://vk.com/MinskLingFest)…\nФестываль еўрапейскай прозы "Еўрапеана"\nУ Мінску збіраюцца празаікі і перакладчыкі з Чэхіі, Швейцарыі, Польшчы, Канады і Беларусі, каб прадставіць літаратуру ўспамінаў і паразважаць пра дзяцінства і юнацтва, якое прайшло на абшарах Еўропы, падзеленай жалезнай заслонай. Праграма: 21 сакавіка (субота). Адкрыццё фестывалю. Пасля выступу ганаровых гасцей адбудзецца прэзентацыя кнігі Патрыка Оўржэдніка (Чэхія) “Еўрапеана”. З удзелам рэдактара і заснавальніка серыі “Чэшская калекцыя” Сяргея Сматрычэнкі. Вядоўца — Андрэй Хадановіч. Кнігарня “логвінаЎ” (Незалежнасці, 37А). Пачатак а 19-й. 23 сакавіка (панядзелак). Вечарына “Маё еўрапейскае дзяцінства”. Размова пра штодзённае жыццё ў ЧССР і БССР праз прызму рамана “Моцны Жбуть” і “Полацкіх апавяданняў”. З удзелам пісьменнікаў Ірэны Доўскавай (Чэхія) і Уладзіміра Арлова (Беларусь), а таксама перакладчыкаў Веранікі Бяльковіч і Сяргея Сматрычэнкі. Галерэя “Ў” (Незалежнасці 37А). Пачатак а 18-й. 24 сакавіка (аўторак). Круглы стол “Краіна мрой”. Удзельнічаюць Ірэна Доўскава (Чэхія), Ірэна…\nПрэмію "Дэбют" уручаць 24 сакавіка\n24 сакавіка ў 18.30 у Літаратурным музеі Максіма Багдановіча (вул. М.Багдановіча, д. 7А) адбудзецца ўручэнне прэміі "Дэбют" імя Максіма Багдановіча. Весці цырымонію будзе Андрэй Хадановіч, а музычнае суправаджэнне забяспечыць гурт "Ілюжан" (фанк, рок, джаз, фольк).Сёлета на прэмію прэтэндуюць наступныя кнігі:Проза1. Віталь Воранаў. Шэптам. — Беласток: “Wschodzący Białystok”2. Аляксей Палачанскі. Мой цвік. — Мінск: “Галіяфы”3. Рома Свечнікаў. Рома едзе: кніга 1. — Вільня: 34mag.net / “Логвінаў”Паэзія1. Таццяна Нядбай. Сірэны спяваюць джаз. — Варшава2. Антон Рудак. Верхні горад. — Мінск: “Кнігазбор”3. Юля Цімафеева. Кніга памылак. — Мінск: “Галіяфы”У намінацыі “Пераклад” прэмія сёлета прысуджацца не будзе.Лаўрэаты прэміі ў кожнай з намінацыяў атрымаюць ад Фонду “Вяртанне” чэк на суму 30 мільёнаў беларускіх рублёў.“Дэбют” — літаратурная прэмія, што ўручаецца за дэбютны твор. Аўтарам намінаваных твораў на момант вылучэння мусіць быць не больш…\n16 сакавіка 2015\n"ПрайдзіСвет" у Віцебску\n20 сакавіка ў пятніцу на арт-базе vitebsk4me адбудзецца літаратурная вечарына з удзелам беларускіх перакладчыкаў прозы.У праграме: прэзентацыя кніг "Саламея" Оскара Ўайлда, "Прыгоды Шэрлака Холмса" Артура Конана Дойла, зборніка апавяданняў "Падарунак на Каляды" і будучай кнігі казак Вільгельма Гаўфа.Арт-база vitebsk4me (вул. Кастрычніцкая,13, у арку направа).Пачатак у 18:30. Уваход вольны. Інфармацыя: (029) 894-05-17.Бяруць удзел: Ганна Янкута — перакладчыца, літаратурны крытык. Пераклала на беларускую мову шэраг паэтычных і празаічных твораў Эдгара Алана По, паэму “Свет” Чэслава Мілаша (разам з А. Ф. Брылём і К. Маціеўскай), апавяданні пра Шэрлака Холмса. Перакладае з ангельскай, польскай, афрыкаанс, нідэрландскай. Кацярына Маціеўская — перакладчыца. Перакладала апавяданні Эдгара По, гісторыі пра Шэрлака Холмса Дойла, "Саламею" Оскара Ўайлда. Працуе з французскай, ангельскай, польскай, нідэрландскай, афрыкаанс.Алена Пятровіч — перакладчыца, лінгвіст. Нарадзілася ў Віцебску. Пераклала раман…\n2 сакавіка 2015\nЛекцыя Андрэя Хадановіча "Як быць паэтам, не прыцягваючы ўвагі санітараў?"\n3 сакавіка (аўторак) у галерэі “Ў” (пр. Незалежнасці, 37А) а 19-й гадзіне пройдзе публічная лекцыя Андрэя Хадановіча “Як быць паэтам, не прыцягваючы ўвагі санітараў?” Несусветная лекцыя да Сусветнага дня пісьменніка (у пытаннях і адказах) 1. “Беларуская паэзія робіцца ўсё лепшая. Хутка яе зусім перастануць чытаць”. 2. Паэт у Беларусі большы, чым хто? Ці мае значэнне памер? 3. Ці варта выклікаць хуткую, калі да цябе (да твайго суседа-паэта) прыляцелі анёлы? 4. Курс маладога паэта: ці можна навучыць (навучыцца) натхненню? 5. Як ненавідзець свет, патрабаваць за гэта любові й наракаць на несправядлівасць? (Паэт і “паэтычныя” паводзіны.) 6. Ці варта пісаць па-руску (ангельску, кітайску), каб хутчэй выдацца ва ўсіх краінах свету? 7. Гедройць у руках і нобэль у небе. Як беларускія паэты пішуць раманы? 8. Як паэты ўпадаюць у дзяцінства і (часам) вяртаюцца назад. З дзіцячымі кніжкамі. 9. Чаму я ненавіджу паэтычны слэм, але часам ім займаюся? 10. Чаму бяздарныя вершы ў юцьюбах, мп3 і буктрэйлерах…


24 жнівень 2017, 08:47\nМіністар абароны ЗША Джым Мэтыс (зьлева) і прэзыдэнт Украіны Пятро Парашэнка, архіўнае фота 20 чэрвеня 2017 году\nМіністар абароны ЗША Джым Мэтыс прыбыў ва Ўкраіну для перамоваў аб пашырэньні падтрымкі Злучанымі Штатамі ўкраінскіх узброеных сілаў у іхнай барацьбе з прарасейскімі сэпаратыстамі, паведамляе «Голас Амэрыкі».\nКіеў спадзяецца атрымаць ад ЗША ўзбраеньне сьмяротнага характару, уключаючы процітанкавую і зэнітную зброю, каб супрацьстаяць сэпаратыстам, што акупавалі значныя тэрыторыі на ўсходзе Ўкраіны.\nХоць Пэнтагон падтрымаў гэты крок, характарызуючы прапанаванае ўзбраеньне як «абарончае», прэзыдэнт Дональд Трамп пакуль не ўхваліў гэтай прапановы, баючыся, што пастаўкі могуць прывесьці да эскаляцыі канфлікту.\nЯк чакаецца, на сустрэчах зь міністрам абароны Ўкраіны Сьцяпанам Паўтаракам і прэзыдэнтам Пятром Парашэнкам сёньня, 24 жніўня, Мэтыс паабяцае, што Вашынгтон будзе і далей аказваць падтрымку нелетальнага характару, і зноў заявіць аб непрыманьні расейскай анэксіі Крыму ў 2014 годзе.\nТым ня менш урад Украіны па-ранейшаму спадзяецца на даставы больш дасканалай зброі са Злучаных Штатаў.\n«З самага першага дня расейскай агрэсіі мы зьвярталіся да ўсіх краінаў сьвету з просьбай аказаць нам дапамогу ў выглядзе лятальнай зброі. Пакуль толькі Літва аказала нам такую дапамогу, — сказаў Паўтарак у гутарцы з журналістамі ў Кіеве ў сераду. — Мы працягваем чакаць і гатовыя атрымаць лятальную зброю. Але гэтае рашэньне залежыць не ад нас, а ад нашых краінаў-партнэраў. Мы вельмі спадзяёмся на такую падтрымку».\nУ Вашынгтоне рэспубліканскі сэнатар Джон Маккейн выступіў з новымі заклікамі аказаць Украіне дапамогу летальнага характару.\n«Злучаным Штатам даўно пара аказаць Украіне абарончую дапамогі летальнага характару, у якой яна мае патрэбу для стрымліваньня і абароны ад далейшага расейскай агрэсіі», — заявіў у сераду Маккейн, старшыня ўплывовага камітэту Сэнату па ўзброеных сілах.\nПасьля зьмены курсу ў Аўганістане ў Трампа «цяпер ёсьць такая ж магчымасьць у дачыненьні да Ўкраіны», адзначыў сэнатар.\nУплывовы рэспубліканец з Арызоны падкрэсьліў, што пастаўкі зброі Ўкраіне «не супярэчаць мірнаму ўрэгуляваньню канфлікту, а маюць вялізнае значэньне для яго дасягненьня».\n«Пакуль захоўваецца статус-кво, у Расеі няма прычын зьмяняць свае паводзіны, і мы павінны чакаць толькі новага гвалту і новых сьмерцяў», — сказаў ён.\nКанфлікт паміж прарасейскімі сэпаратыстамі і ўкраінскімі войскамі пачаўся ў 2014 годзе, калі прарасейскія сілы акупавалі асобныя тэрыторыі на ўсходзе Ўкраіны, і забраў жыцьці больш як 10 тысяч чалавек.\nЁн таксама стаў адной з галоўных прычын напружанасьці ў стасунках паміж Вашынгтонам і Масквой. ЗША ўвялі супраць Расеі жорсткія эканамічныя санкцыі ў сувязі з анэксіяй Крыму і падтрымкай украінскіх сэпаратыстаў.\nУкраінска-расейскі канфлікт стаў выклікам для прэзыдэнта ЗША Дональда Трампа.\nВыступаючы ў Варшаве ў ліпені, Трамп крытыкаваў Расею за яе «дэстабілізуючыя» дзеяньні ва Ўкраіне. Але пакуль ён не пагадзіўся з рэкамэндацыямі Пэнтагону аб пашырэньні вайсковай падтрымкі Ўкраіны, уключаючы даставы абарончай зброі.\nУ панядзелак Парашэнка з аптымізмам казаў аб заплянаванай размове з Мэтысам.\n«Я ўпэўнены, што гэтыя перамовы будуць мець надзвычай важнае значэньне для ўмацаваньня абараназдольнасьці нашай дзяржавы. Бо ў бядзе пазнаюцца сапраўдныя сябры», — сказаў ён.\nУ чацьвер Мэтыс прыме ўдзел ва ўрачыстасьцях з нагоды 26-й гадавіны незалежнасьці Ўкраіны ад Расеі.\nЦяперашні ўрад Украіны ставіць сваёй мэтай уступ краіны ў NATO і разьлічвае на ўмацаваньне супрацы ў сувязі з гэтым.


У аўтаматызаваным рэжыме |\n26.07.2013 adminОставить комментарийна У аўтаматызаваным рэжыме\nПоўная рэканструкцыя Браслаўскага філіяла Глыбоцкага МКК падыходзіць да свайго лагічнага завяршэння — пачаліся пуска-наладачныя работы. І першае малако сорту экстра 24 ліпеня паступіла на сыравыраб, дзе на працягу некалькіх гадзін праходзіла варка сыру. Затым сырнае зерне накіравалася па лінейнай стужцы на фармуючую калону, дзе сырная маса набыла акруглую форму, прайшла праз прэс, электроннае ўзважванне і выйшла на разгрузку ў салільнае аддзяленне на пасолку.\nПраз 2 дні свежазвараны сыр сустрэне камера даспявання, там у залежнасці ад віду цвёрдага ці паўцвёрдага сыру ён будзе даспяваць ад 15 да 60 сутак. А пробная яго партыя разлічана на 20 сутак, пасля чаго атрыманая прадукцыя пройдзе даследаванне, перш за ўсё на адпаведнасць санітарна-гігіенічным патрабаванням.\nУсе тэхналагічныя працэсы зманціраванай сыраварнай лініі іспанскай фірмы “Fibosa” адбываюцца ў аўтаматызаваным рэжыме. Асаблівасць яе таксама ў наяўнасці тунэлю сушкі сыру, металадэтактару (выпадковая, напрыклад, трубка не прамільгне незаўважанай), аўтаматызаванай сістэмы абгорткі прадукцыі. Праектная магутнасць лініі — 10 т цвёрдых і паўцвёрдых гатункаў сыроў у суткі.\nХочацца пажадаць мясцовым сыраварам удачы падчас пуска-наладачных работ, каб браслаўчане і не толькі яны змаглі хутчэй паспрабаваць асаблівы смак новага прадукту пад гандлёвай маркай “Аляксандраўскія сыры”.\nАктыўнае жыццё пярвічкі “БелТІЗа”


Еўрамайдан правядзе акцыю салідарнасці з Беларуссю\nГалоўная » Навіны беларускага замежжа » Еўрамайдан правядзе акцыю салідарнасці з Беларуссю\n“Памятаем 19 снежня 2010 года!” - з такім лозунгам беларусы і ўкраінцы пройдуць сёння шлях ад Майдану Незалежнасці да Беларускай амбасады ў Кіеве, каб перадаць там петыцыю з патрабаваннем вызвалення ўсіх палітвязняў у Беларусі і правядзення справядлівых і празрыстых выбараў. "Гэта акт дэманстрацыі салідарнасці цяперашняга Майдана, які адстойвае еўрапейскі шлях, з беларускай Плошчай", - кажа Вячаслаў Сіўчык:\n- Мы праводзім акцыю салідарнасці з Беларуссю. “Беларускі цэнтр ва Украіне” праводзіць яе супольна з украінскім “Камітэтам вызвалення палітвязняў” і штабам Майдана, таксама чакаем дэлегацыю Руху салідарнасці “Разам” з Беларусі, якая прыедзе. Акцыя пачнецца на Майдане Незалежнасці а 13-й гадзіне па кіеўскім часе з выступаў са сцэны. Пасля будзе разгорнуты наш сцяг і мы пойдзем па вуліцах Крашчацік і Багдана Хмяльніцкага да пасольства Беларусі.\nНа Майдане Незалежнасці ў Кіеве прыхільнікі еўраінтэграцыі Украіны будуюць новыя і ўмацоўваюць старыя барыкады.\nЯго ўдзельнікі не выключаюць, што за расійскую фінансавую дапамогу Украіне, прэзідэнт Віктар Януковіч паабяцаў разагнаць лагер пратэстоўцаў на цэнтральнай плошчы Кіева.\nУ Вярхоўнай Радзе, дзе апазіцыя працягвае блакаваць працу парламента, таксама чакаюць ад улады тлумачэнняў – на якіх умовах Масква зніжае для Украіны на 30% кошт на расійскі газ і дае крэдыт у 15 мільярдаў даляраў.


Подробнее о CG Workshop\nМайстар-клас па дакументальным кіно\nОпубликовано: 16.7, 2015 -- pasha\nІнстытут імя Гётэ і Міністэрства замежных спраў Германіі запрашаюць да ўдзелу ў міжнародным праекце “Жыццё моладзі ў Беларусі”.\n-5-днеўны майстар-клас па дакументальным кіно ад нямецкага рэжысёра Фларыяна Тальхофера;\n-конкурс сцэнароў на тэму “Жыццё моладзі ў Беларусі”.\nТэма майстар-класаў: як знайсці ідэю для дакументальнага кіно і ажыццявіць праект.\nПодробнее о Майстар-клас па дакументальным кіно\nРэаліці-конкурс гарадскіх праектаў #РазамМінск\n15 ліпеня 2015 г. стартуе летні рэаліці-конкурс гарадскіх праектаў #РазамМінск.\nДа ўдзелу запрашаюцца ўсе ахвотныя з ідэямі, якія могуць палепшыць сацыяльны і культурны асяродак сталіцы.\nАрганізатары конкурсу – грамадская некамерцыйная платформа Talaka.by, кампанія velcom і інтэрнэт-партал Onliner.by.\nНа ўвасабленне сваіх ідэй удзельнікі маюць чатыры тыдні. Фіналістамі конкурсу стануць толькі паспяхова завершаныя праекты.\nПодробнее о Рэаліці-конкурс гарадскіх праектаў #РазамМінск\nСемінар-майстэрня: як культура трансфармуе соцыум\nЕўраБеларусь запрашае актывістаў і лідараў беларускіх культурніцкіх арганізацый прыняць удзел у адмысловым выязным семінары-майстэрні “Культура як сродак сацыяльнай трансфармацыі: інавацыі і нявыкарыстаныя магчымасці”.\nСемінар адбудзецца 14-16 жніўня 2015 г. на базе пад Менскам.\nАсноўныя аспекты, якія плануецца закрануць у межах майстэрні:\n-культурная разнастайнасць, доступ да аўдыторыі, ахова і ревіталізація культурнай спадчыны;\nПодробнее о Семінар-майстэрня: як культура трансфармуе соцыум\nПравы Чалавека “на пальцах” у Віцебску\nПра Правы Чалавека вы, хутчэй за ўсё, не пачуеце ва ўніверсітэтах і каледжах. Калі хочаце даведацца пра іх больш, пазнаёміцца з аднадумцамі і пакрыху змяняць гэты свет — прыходзьце на семінар у Віцебскe — 21 ліпеня.\nгісторыя і ідэі, на якіх грунтуюцца Правы Чалавека;\nпарушэнні правоў і механізмы іх абароны;\nрозніца паміж праваабаронцамі і палітыкамі;\nпаняцці талерантнасці, большасці і меншасці, свабоды.\nПодробнее о Правы Чалавека “на пальцах” у Віцебску\nПраект “Навучальныя візіты ў Гдыні” запрашае маладых людзей з Беларусі, Украіны, Малдовы наведаць Паморскае ваяводства Польшчы.\nНавучальныя візіты — гэта шанец…\n-пазнаёміцца з Польшчай — упершыню альбо бліжэй;\n-даведацца пра адміністратыўную і адукацыйную сістэмы;\n-пабачыць уладу, бізнэс і СМІ з розных пунктаў гледжання;\n-наведаць дзяржаўныя і грамадскія ўстановы;\n-зразумець практычую дзейнасць у польскіх арганізацыях;\n-адчуць польскую культуру і гісторыю;\nПодробнее о Навучальныя візіты ў Гдыню\nКурсы фатаграфіі ад Беларускага саюзу дызайнераў\nОпубликовано: 11.7, 2015 -- pasha\nБеларускі саюз дызайнераў запрашае на курсы фатаграфіі.\nВыкладчык курсу навучыць здымаць партрэты любімых людзей, захапляльныя пейзажы і прыгожыя гарады, раскажа пра захоўванне і апрацоўку здымкаў.\nЗаняткі праходзяць у памяшканні Беларускага саюзу дызайнераў, дзе падчас жывой дыскусіі ўдзельнікі абмяркоўваюць лепшыя працы свету і ўласныя здымкі.\nБСД прапаноўвае наступныя курсы:\nПодробнее о Курсы фатаграфіі ад Беларускага саюзу дызайнераў\nПодробнее о Study Tours to Poland\nЛетняя школа супергерояў\nОпубликовано: 26.6, 2015 -- pasha\nПраект «Школа супергерояў/ Крэатыўны горад» запрашае крэатыўных гараджан на летнюю школу.\nЖадаеце рэалізоўваць гарадскія праекты, навучыцца ладзіць невялічкія фестывалі, паляпшаць суседні двор, парк і знайсці новых сяброў? Далучайцеся!\n-асновы мэнэджмэнта і праектавання,\n-маркетынг і фандрайзінг,\n-асновы гарадскій даследаванняў.\nУ практычнай частцы курса ўдзельнікі змогуць стварыць уласны гарадскі праект і рэалізаваць яго пад кіраўніцтвам экспертаў.\nПодробнее о Летняя школа супергерояў\nФестываль беларускамоўнай рэкламы AD.NAK\nАргкамітэт фестывалю беларускамоўнай рэкламы AD.NAK! чакае цікаўных і ахвочых, прафесіяналаў і аматараў на адукацыйнай праграме.\nМерапрыемства пройдзе 2 ліпеня ў Міжнародным адукацыйным цэнтры Ёханэса Раў (IBB).\nАрганізатары падрыхтавалі адметную і насычаную адукацыйную праграму, у межах якой пройдуць семінары, майстар-класы і простыя дыскусіі са знанымі беларускімі і замежнымі экспертамі не толькі ў сферы рэкламы.\nПодробнее о Фестываль беларускамоўнай рэкламы AD.NAK


Андрэй Казакевіч: Нельга казаць, што Беларусь ідзе сваім шляхам - Заўтра тваёй краіны\n11-13 кастрычніка 2013 года ў Каўнасе пройдзе Трэці Міжнародны Кангрэс даследчыкаў Беларусі. Туды з’едуцца каля 300 спецыялістаў з розных краін свету, якія займаюцца даследаваннем Беларусі і рэгіёну Цэнтральнай, Усходняй і Паўночнай Еўропы. \_r\_n\nАдным з арганізатараў форума выступае інстытут «Палітычная сфера». Гутарку з ягоным дырэктарам доктарам паліталагічных навук Андрэем Казакевічам «СН-плюс» прадстаўляе ў межах «Еврапейскага дыялогу пра мадэрнізацыю з Беларуссю».\nПытанне аднак не ў тым, наколькі гэтая мадэль унікальная ці не – пытанне ў тым, наколькі яна адэкватная існаму моманту, наколькі адэкватна можа гарантаваць і эканамічнае развіцце, і нармальную самарэалізацыю людзей, і ў рэшце рэшт можа гарантаваць нейкую ўстойлівасць ды стабільнасць. Прапаганда заўседы казала, што «мы самыя стабільныя», аднак калі аналізаваць 20 год незалежнасці, то Беларусь не з’яўляецца такой ні з эканамічнага, ні з палітычнага пункту гледжання. Гэта краіна, якая мае пастаянныя праблемы, а будучыня пастаўлена пад сумнеў.\nФактычна мы маем сітуацыю, калі значная частка беларускай эканомікі жыве за кошт датацый, за кошт продажу нафтапрадуктаў, калію. Відавочна, такая сістэма не з’яўляецца ні ўстойлівай, ні эфектыўнай. Дазволіць сабе раскошу такім чынам раскідвацца рэсурсамі, даціраваць значную частку эканомікі, насельніцтва, – відавочны тупік.\nБеларусь да гэтага часу застаецца вельмі ізаляванай, яна не можа нармальна камунікаваць з заходнімі краінамі, з Еўропай (а палова мяжы – з Еўрапейскім Саюзам), што яшчэ раз даказвае яе неэфектыўнасць. Каб яна была эфектыўнай, то змагла б прыдумаць адпаведныя механізмы і ўпісацца ў міжнародны кантэкст, мець неканфліктныя стасункі з усімі краінамі.\nДзеля павышэння эканамічнай эфектыўнасці неабходна праводзіць пэўныя палітычныя змены, трэба, каб мясцовыя супольнасці ўдзельнічалі ў палітычным жыцці, трэба вынайсці механізмы, якія б дазволілі рэкрутаваць новых людзей у палітыку. Беларуская ж мадэль спрыяе з’яўленню невялікай алігархіі, і на гэтым усе. Яна можа вельмі эфектыўна выключаць з палітыкі пэўныя сацыяльныя групы – ад апазіцыі да людзей, якія проста ей не падабаюцца, але не ўключаць.\nВырашыць праблему знешняй ізаляцыі без увядзення элементарных дэмакратычных стандартаў немагчыма. Бо ў гэтых адносінах ЗША разам з Еўйропа займаюць дастаткова прынцыповую пазіцыю, і каб палепшыць з імі стасункі, пэўную частку стандараў давядзецца прыняць.\n– Ці есць альтэрнатыва?\n– Беларускія ўлады бачаць альтэрнатыву ў субсідыях з боку Расіі. Гэта дазволіць пэўным чынам стабілізаваць сітуацыю, але ніяк не вырашыць ні праблему ізаляцыі (наадварот, можа толькі ўзмацніць, і Беларусь будзе ператворыцца ў расійскі пратэктарат), ні эканамічнай эфектыўнасці. На датацыях ніколі не паўстаюць сур’езныя рэформы, знікаюць стымулы для самаўдасканалення.\n– Так. За датацыі давядзецца аддаць пэўную частку ўлады і пэўную частку ўласнасці – без названых складнікаў гэтай альтэрнатывы не стане. Калі Расія і будзе ўскосна ці напрамую даваць грошы беларускаму рэжыму, то запатрабуе пэўную і канкрэтную плату па формуле «частка ўлады і частка ўласнасці».\n– Вопыт якіх краін пры рэфармаванні беларускай мадэлі нам найбольш падыходзіць?\n– Арыентавацца на канкрэтныя краіны, напэўна, няма сэнсу, бо кожная ідзе сваім шляхам, мае свой гістарычны досвед, сваю палітычную сістэму – скапіраваць гэта немагчыма. Калі мы кажам, напрыклад, пра Паўночную Еўропу – тым больш: там дзяржавы існуюць стагоддзямі. Самая «маладая», Нарвегія, – крыху больш за стагоддзе, але мае свае гістарычныя традыцыі, там даўно сфармавалася нацыя, перад ей даўно не стаіць пытанне суверэнітэту, яна самастойна сябе ўтрымлівае. Дый вельмі моцныя культурныя адрозненні ад Беларусі – усе-такі гэта пратэстанцкія краіны.\nХутчэй, трэба арыентавацца на досвед не краін увогуле, але – на досвед рэфармавання асобных галін вытворчасці, ці сектароў: вышэйшай адукацыі, сельскай гаспадаркі, мясцовых супольнасцяў, развіцця медыярынка. Гэта тыя сферы, у якіх прыклады паўночных краін могуць быць цікавымі для Беларусі.\nАле ў любым выпадку да пераняцця чужога вопыту трэба падыходзіць творча.\n+ Когда белорусы вырвутся из СССР?


07.12.2017 / 14:19 3\n— Ідэя ў тым, каб узнагародзіць людзей па выніках года за нейкія простыя чалавечыя дасягненні на асабістым, сямейным ці працоўным узроўні. За тое, пра што не напішуць у СМІ, — каментуе камандзір атраду Лявон Вольскі, які таксама з’яўляецца дызайнерам узнагарод.\nАпошні дзень высоўвання кандыдатаў — 17 снежня. Пяць пераможцаў вызначаць удзельнікі гурта. Кожны атрымае па два запрашальнікі на канцэрт і будзе ўрачыста ўганараваны першымі ордэнамі і медалямі ад гурта «Крамбамбуля» на сцэне.\n21 снежня ў межах праграмы «Партызаны каляднага лесу» гледачоў чакаюць найлепшыя песні «Крамбамбулі», канцэптуальнае сцэнічнае шоу і кілатоны навагодняга настрою. Квіткі можна набыць на сайце і ў касах Kvitki.by, а таксама на сайце Primehall.by і ў касах клуба. Кошт квіткоў: танцпляц — 40 руб., сядзячыя — ад 42 руб. Ёсць варыянты для групавых замоваў. Інфалінія: +375 (33) 661-14-32.\nЗ'явіліся ў продажы квіткі на канцэрт Макса Каржа на стадыёне «Дынама». Кошт — ад 39 рублёў 14\nСтанислав Анатольевич Гикс / адказаць\n07.12.2017 / 19:14\nДзякуй, хлопцы! Я лепей сам прасьпяваю вашыя цудныя песьнi, бо кошты на квiткi... жорсць... Шчыра кажу.\nА я схадзіў бы, і за сорак рублёў. Адзін раз жывеш, чаму не. Грошы гэта толькі грошы. Ды дабірацца доўга і нязручна да "города Солнца". Думаю, хто пойдзе атрымае шмат пазітыўных пачуццяў і ўспаміны на ўсё жыццё.\nВаciлёк з МСity / адказаць\nМне да Менска 300 км. Дзе квiток набыць?\nУ Расіі абрынулася 120-метраў моста з машынамі, якія ехалі па ім ВІДЭА 10\nСтала вядома, куды ўладкаваўся папярэдні кіраўнік БРСМ 12\nВернікі патрабуюць беларускамоўных літургіяў у прыходзе, з якога звольнілі святара Шрамка 14\nМужчына 44 гады вёў радыёэфіры з хлява дзеля аднаго чалавека 4


“Юбілейны тыдзень” народнага пісьменніка Беларусі Івана Мележа\n22:30, Субота, 4 Снежня\nЗ 8 па 15 лютага 2016 года ў “Тэатры Беларускага радыё” --“Юбілейны тыдзень” народнага пісьменніка Беларусі Івана Мележа да 95-годдзя з дня нараджэння.\nУ гісторыю беларускай літаратуры Іван Мележ увайшоў найперш як аўтар знакамітай “Палескай хронікі”, якую складаюць тры раманы: “Людзі на балоце”, “Подых навальніцы”, “Завеі, снежань”. Праблема “чалавек і зямля”, а таксама гісторыя вялікага кахання – у цэнтры “Палескай хронікі”. Уражвае маштаб пісьменніцкага погляду на свет, уменне перадаць шматгалоссе жыцця, сканцэнтраваць ўвагу на розных па сваёй сутнасці героях. Нездарма крытыка падкрэслівае, што галоўны герой хронікі – народ.\nДа стварэння “Палескай хронікі”, якая лічыцца вяршыняй творчасці пісьменніка, быў напісаны раман “Мінскі напрамак” – адзін з буйнейшых твораў пра Вялікую Айчынную вайну, а таксама апавяданні, аповесці, п’есы, артыкулы.\nДарэчы, першыя свае апавяданні Іван Мележ паказаў Кузьму Чорнаму, і выдатны майстар беларускай прозы адразу вызначыў талент маладога аўтара, падкрэсліўшы яго здольнасць да псіхалагічнага аналізу.\nУ фондах Беларускага радыё захоўваецца шмат мастацкіх пастановачных работ паводле твораў Івана Мележа. І найперш хочацца сказаць, што створаны радыёспектаклі паводле “Палескай хронікі” і рамана “Мінскі напрамак”, а таксама па аднайменнай п’есе “Пакуль вы маладыя”, паводле аповесці “Гарачы жнівень”, апавяданняў “У завіруху”, “Ноччу” ды іншыя.\n8 лютага – радыёспектакль “Адна” паводле аднайменнага апавядання Івана Мележа. Аўтар інсцэніроўкі для радыё і рэжысёр Соф’я Гурыч. У галоўнай ролі Ані – народная артыстка Беларусі Марыя Захарэвіч. Год запісу – 1981-ы.\n9 і 10 лютага – радыёспектакль “Людзі на балоце” паводле аднайменнага рамана Івана Мележа. Рэжысёр -- Марына Троіцкая. Год запісу – 1962-гі. У галоўных ролях Васіля Дзятла і Ганны Чарнушкі – народны артыст СССР Віктар Тарасаў і народная артыстка Беларусі Лілія Давідовіч.\n11 і 12 лютага – радыёспектакль “Подых навальніцы” паводле аднайменнага рамана Івана Мележа. Аўтар інсцэніроўкі для радыё – Эльвіра Герасімовіч. Рэжысёр -- Марына Троіцкая. У ролях Васіля Дзятла і Ганны Чарнушкі – народны артыст СССР Віктар Тарасаў і народная артыстка Беларусі Лілія Давідовіч, Яўхім Глушак – заслужаны артыст Рэспублікі Беларусь Барыс Уладамірскі. Год запісу – 1965-ы.\n13 і 14 лютага -- радыёспектакль “Завеі, снежань” паводле аднайменнага рамана Івана Мележа. Рэжысёр-пастаноўшчык – Соф’я Гурыч. У ролі Башлыкова, сакратара райкама – народны артыст Беларусі Валянцін Белахвосцік, Ганна – народная артыстка Беларусі Лілія Давідовіч, ад аўтара – народны артыст СССР Віктар Тарасаў. Год запісу – 1978.


Былы палітвязень Зміцер Дашкевіч збірае мэблю | Народная Воля\nБылы палітвязень Зміцер Дашкевіч збірае мэблю\n«Усе формы цяслярскіх працаў — так напісана ў рэгістрацыі. Збіраю мэблю — шафы, кухні. У тым ліку і на замову», — кажа Зміцер Дашкевіч.\nДашкевіч кажа, што шмат хто з колішніх маладафронтаўцаў адышоў ад актыўнай дзейнасці. «Людзі працуюць у розных сферах. Яўген Скочка — дрэаваапрацоўка ў Гомельскай вобласці, Андрусь Цянюта — прамысловы альпініст у будаўніцтве. Наўскідку ўсіх не ўзгадаю».\nЗміцер Дашкевіч таксама пракаментаваў той факт, што ягоная жонка, колішняя намесніца старшыні «Маладога фронту» Наста Дашкевіч (Палажанка) цяпер працуе ў кампаніі “Гавары праўду”, паведамляе www.svaboda.org.\n«Тое, што яна «перайшла» — не зусім карэктная фармулёўка. Справа ў тым, што ў «Маладым фронце» заўсёды былі людзі, якія паралельна працавалі ў БНФ, БХД ды іншых арганізацыях, каштоўнасці і дзейнасць якіх не супярэчаць статуту «Маладога фронту», — адзначае Зміцер Дашкевіч.\n«Да гэтага рашэння я паставіўся станоўча. Можна сказаць, што гэта было супольнае рашэнне, бо не можа быць так, каб муж рабіў адно, а жонка — іншае. Мы абодва сімпатызуем Уладзіміру Някляеву».\nАдвокат Бабарико: «Остается свободным даже в тюрьме, с ясным умом и...


Названая найбольш эфектыўная стратэгія супраць COVID-19 - Хартыя'97 :: Навіны з Беларусі - Беларускія навіны - Рэспубліка Беларусь - Мінск\nХартыя_ 5 снежня 2020, Субота, 14:03\nНазваная найбольш эфектыўная стратэгія супраць COVID-19\nМадэль распрацавалі ва ўніверсітэце Джорджыі.\nЗгодна з новай мадэллю, распрацаванай вучонымі Універсітэта Джорджыі, дасягненне калектыўнага імунітэту да COVID-19 – непрактычная стратэгія грамадскай аховы здароўя. Даследаванне было апублікаванае ў часопісе Proceedings of the National Academy of Sciences (пераклад – healthinfo.ua).\n«Канцэпцыя калектыўнага імунітэту павабная, таму што азначае канец пагрозы COVID-19», – расказвае Тобі Брэт, навуковы супрацоўнік Экалагічнай школы Odum і галоўны аўтар даследавання. «Аднак для такога падыходу патрабуецца увесьчаснае карэктаванне захадаў ізаляцыі, каб гарантаваць, што дастатковая колькасць, але не занадта вялікая, людзей інфекаваная ў пэўны момант часу. Праз гэтыя праблемы стратэгія калектыўнага імунітэту больш падобная на балансаванне на канаце».\nУ гэтым даследаванні, праведзеным Брэтам і Пэджманам Раханам з Цэнтра экалогіі інфекцыйных захворванняў Універсітэта Джорджыі, вывучаюцца падыходы да падаўлення і змякчэння наступстваў для кантролю распаўсюджвання SARS-CoV-2, віруса, які выклікае COVID-19. Мадэляванне паказала, што стратэгія калектыўнага імунітэту ў Вялікай Брытаніі прывядзе да страты да 410 тыс. чалавек, з якіх 350 тыс. асобы ва ўзросце ад 60 гадоў. Прысутнасць абмежавальных захадаў прывядзе да смерці 62 тыс. чалавек ва ўзросце 60+ і 43 тыс. чалавек, маладзейшых за гэты ўзрост.\n3.12 «Ъ»: Пуцін прапанаваў Лукашэнку сысці і не марудзіць з гэтым 100,435\n28.11 А ці быў «хлопчык»? 96,833\n3.12 У атачэнні Лукашэнкі пачаўся ўнутраны канфлікт 90,812\n4.12 «Я думала, што памру» 88,341\n1.12 Эйсмант заразіліся COVID-19 пасля прышчэпкі расейскай вакцынай 88,172\n29.11 В Беларуси прошел Марш соседей 70,592\n29.11 «Я - Пяскоў»: з прэс-сакратаром прэзідэнта Расеі здарыўся казус 67,045


18.05.2021 12:37 Навука і інавацыі\nЯк малыя спадарожнікі прыносяць карысць на Зямлі\nМалыя касмічныя спадарожнікі набіраюць усё большую папулярнасць у свеце. Па магчымасцях яны набліжаюцца да вялікіх апаратаў, а па суадносінах магчымасці/кошт маюць істотныя перавагі — і гэта шанс для малых дзяржаў развівацца ў касмічнай сферы.\nПра распрацоўку спадарожнікаў у БДУ (адзін ужо трэці год на арбіце, другі плануецца да запуску ўвосень) расказвае загадчык кафедры фізікі і аэракасмічных тэхналогій факультэта радыёфізікі і камп’ютарных тэхналогій, доктар фізіка-матэматычных навук, прафесар Уладзімір Саечнікаў.\nЛабараторыя на арбіце\n— BSUSat-1 — першы ўніверсітэцкі спадарожнік у сістэме айчыннай адукацыі і трэці беларускі аб’ект на калязямной арбіце, — расказвае Уладзімір Аляксеевіч. — Запуск адбыўся ў Кітаі з касмадрома “Цзюцюань” 29 кастрычніка 2018 года. Апарат быў выведзены ракетай-носьбітам на арбіту вышынёй прыкладна 500 км. Гэта стандартная сонечна-сінхронная арбіта, на якую запускаецца большасць спадарожнікаў дыстанцыйнага зандзіравання Зямлі.\nНевялікі апарат вагой каля 1,6 кг вельмі навукаёмісты. Ён уключае ў сябе цэлы шэраг сістэм: энергазабеспячэнне, кіраванне, тэлекамунікацыі, сістэмы арыентацыі і стабілізацыі. У якасці карыснай нагрузкі на апараце ўсталяваны радыяцыйны спектрометр, інфрачырвоны дэтэктар, лічбавая камера.\nАдпраўляючы спадарожнік у космас, вучоныя ставілі перад сабой множныя мэты. Сёння з яго дапамогай ажыццяўляецца праверка новага праграмнага комплексу па забеспячэнні электрамагнітнай арыентацыі і стабілізацыі; праводзіцца маніторынг радыяцыйнага фону; вывучаецца радыяцыйная стойкасць электронных элементаў; тэсціруецца новая сістэма навігацыі праз GPS-прыёмнік; ажыццяўляюцца здымкі Зямлі ў аптычным дыяпазоне. Такім чынам, BSUSat-1 не толькі змог выжыць у працэсе запуску і ў касмічным асяроддзі, але і працуе на максімуме сваіх магчымасцей.\nВучоныя разлічвалі, што спадарожнік адпрацуе на арбіце прыкладна 5 гадоў, а потым, знізіўшыся, згарыць у верхніх слаях атмасферы. Але праз два гады палёту правялі дакладнае вымярэнне арбіты і высветлілі: апарат знізіўся зусім нязначна.\n— Па нашых цяперашніх разліках, BSUSat-1 будзе знаходзіцца на арбіце да 11 гадоў, — паведаміў Уладзімір Саечнікаў. — Усё таму, што ў першыя месяцы нам удалося вельмі добра развярнуць апарат: ён ляціць меншым тарцом наперад, а гэта значыць плошча тармажэння маленькая. Гэта вельмі добра.\nПрафесар тлумачыць, што цэнтр кіравання спадарожнікам размеркаваны: адна кропка размешчана ў высотным будынку БДУ, што ля чыгуначнага вакзала (антэна на даху будынка добра бачна з Прывакзальнай плошчы), другая — на факультэце радыёфізікі і камп’ютарных тэхналогій у Шчомысліцы, трэцяя — там жа, толькі ў іншым будынку.\n— Наземная станцыя надзейна працуе ў кругласутачным рэжыме, — гаворыць Уладзімір Аляксеевіч. — Мы кіруем спадарожнікам з дапамогай тэлекаманд. Праводзім усе запланаваныя арбітальныя эксперыменты, прымаем навуковыя даныя і тэлеметрыю.\nBSUSat-1 працуе таксама ў адкрытым радыёаматарскім дыяпазоне, каб як мага больш людзей, якія валодаюць мінімальнымі сродкамі прыёму, маглі атрымліваць інфармацыю.\n— Падчас пралёту спадарожнік знаходзіцца ў зоне радыёбачнасці 10—11 мінут, і не на кожным вітку можна прыняць сігнал, — тлумачыць Уладзімір Саечнікаў. — Аднак дзякуючы вялікай колькасці назіральнікаў ва ўсім свеце (зараз да нашага спадарожніка падключаны каля 200 радыёаматарскіх станцый), аб’ём атрыманай інфармацыі на парадкі большы, чым калі б мы працавалі адны. Гэта вялікая перавага. Створаны інтэрнэт-партал, дзе выкладваецца ўся інфармацыя з нашага апарата, у тым ліку прынятая радыёаматарамі з розных канцоў свету.\nПерадача даных са спадарожніка ў радыёаматарскім дыяпазоне — распаўсюджаная практыка. Напрыклад, радыёстанцыя БДУ прымае інфармацыю з 50 апаратаў аналагічнага класа.\nДа палёту гатовы\nУладзімір Саечнікаў расказаў, што ўжо створаны другі ўніверсітэцкі спадарожнік. Плануецца, што ён будзе запушчаны з расійскага касмадрома “Усходні” ў лістападзе гэтага года.\n— Новы спадарожнік удвая цяжэйшы, чым BSUSat-1, — важыць каля 3,5 кг і валодае істотна палепшанымі характарыстыкамі, — гаворыць Уладзімір Аляксеевіч. — BSUSat-1 быў першым, і мы не ставілі задачы ўсталёўваць на яго нейкія хітрыя сістэмы. Было важна, каб ён адгукнуўся, запрацаваў і адслужыў максімальны час. Мы стараліся забяспечыць найвышэйшую надзейнасць, асабліва тэлекамунікацыйнага канала. Новы апарат, які мы зрабілі на аснове атрыманага вопыту, мае істотна іншую канструкцыю. Ён модульны і складаецца з розных блокаў і сістэм. На ім стаіць удасканаленая сістэма арыентацыі, якая дапаможа хутчэй і дакладней сарыентаваць апарат у прасторы. Усталяваны значна больш магутныя камеры, што дазволіць атрымліваць здымкі высокага разрознення. Адпаведна патрэбен больш высокачастотны тэлекамунікацыйны канал, здольны перадаваць большыя аб’ёмы інфармацыі. Акрамя таго, запланавана сур’ёзная навуковая нагрузка. У прыватнасці, выкарыстоўваецца спецыяльнае пакрыццё, якое мы будзем даследаваць у космасе, і шмат іншага.\nПрафесар расказаў, што ў распрацоўцы новага апарата ўдзельнічалі чатыры кафедры факультэта радыёфізікі і камп’ютарных тэхналогій, дзве навуковыя лабараторыі, а таксама прыцягваліся спецыялісты з Нацыянальнай акадэміі навук і прадпрыемстваў краіны.\n— Маленькі памер спадарожніка не азначае, што гэта цацка. Якраз наадварот: чым меншы апарат, тым ён больш складаны, — тлумачыць Уладзімір Саечнікаў. — Пераход да такіх вось спецыялізаваных нанаспадарожнікаў — гэта стратэгічны напрамак. Па магчымасцях яны ўжо набліжаюцца да вялікіх апаратаў, а па суадносінах магчымасці/кошт маюць істотныя перавагі.\nПраграмаванне для такіх апаратаў — таксама велізарны кавалак работы. Зрабіць якасную лётную праграму, прымусіць усе шэсць сістэм плюс мэтавую нагрузку працаваць разам — задача для прасунутых праграмістаў. І ўсё гэта робяць спецыялісты факультэта радыёфізікі і камп’ютарных тэхналогій.\n— У першым спадарожніку мы часткова выкарысталі некаторыя гатовыя модулі, бо стаяла задача асвоіць агульную тэхналогію, зрабіць сістэмную інтэграцыю апарата, — гаворыць Уладзімір Саечнікаў. — А другі апарат — цалкам наша распрацоўка, ён зроблены з поўнай канструктарскай дакументацыяй. Выкананы лётныя ўзоры, інжынерныя мадэлі, апарат пройдзе поўны комплекс выпрабаванняў. Пасля гэтага можна будзе ставіць тэхналогію на паток і вырабляць спадарожнікі ў прамысловых маштабах, у тым ліку для камерцыйнага выкарыстання.\nМалыя касмічныя апараты ўсё больш актыўна выкарыстоўваюцца для дыстанцыйнага зандзіравання Зямлі, маніторынгу навакольнага асяроддзя, прагнозу землятрусаў, даследавання іёнасферы. Менавіта на такіх апаратах эканамічна мэтазгодна праводзіць поўнамаштабныя выпрабаванні інавацыйных тэхнічных рашэнняў. Яны незаменныя для хуткага вырашэння шырокага кола навуковых, сацыяльна-эканамічных, адукацыйных і тэхналагічных задач. З-за значна больш нізкага кошту касмічнага і наземнага сегментаў, а таксама запуску апараты такога класа з’яўляюцца найбольш прыдатнымі для малых дзяржаў.\nВыпрабаваць у космасе, выкарыстоўваць на Зямлі\nКалі Уладзімір Саечнікаў расказвае пра спадарожнікі, можна падумаць, што касмічныя распрацоўкі — асноўная дзейнасць кафедры фізікі і аэракасмічных тэхналогій. Аднак прафесар заўважае, што гэта не так.\n— Мы перш за ўсё радыёфізікі, — гаворыць ён. — У нашым спадарожніку шэсць службовых сістэм, і кожная з іх можа выкарыстоўвацца на самалётах, ракетах, беспілотніках, караблях, не кажучы ўжо пра ваенную тэхніку. І нават на аўтамабілях і трактарах, якія прызначаны для дакладнага земляробства. Таму нельга казаць, што мы працуем толькі дзеля космасу — усе нашы распрацоўкі шырокага прымянення. Мы стараемся, каб тэхналогіі, якія ўпершыню былі прапанаваны для космасу, сталі даступнымі для іншых сфер.\nСпецыяльнасць “Аэракасмічныя радыёэлектронныя і інфармацыйныя сістэмы і тэхналогіі” на факультэце радыёфізікі і камп’ютарных тэхналогій — унікальная на постсавецкай прасторы. Такой няма нават у касмічнай дзяржаве — Расіі.\n— Спадарожнік — гэта перш за ўсё складаны радыёэлектронны прыбор. Калі ў яго няма сувязі з Зямлёй — гэта цагліна, касмічнае смецце, — тлумачыць прафесар Саечнікаў. — Таму, адкрываючы такую спецыяльнасць, мы адштурхоўваліся ад радыёэлектронікі, якая пачала развівацца ў нас яшчэ за савецкім часам. Хачу падкрэсліць: мы не збіраемся запускаць ракеты. Наша задача — прыкладныя касмічныя тэхналогіі, мы імкнёмся, каб тое, што распрацоўваецца для космасу, укаранялася і выкарыстоўвалася тут, на Зямлі.\nНядаўна на кафедры фізікі і аэракасмічных тэхналогій распрацавалі лабараторны практыкум “Пакетная перадача даных у сістэмах далёкай касмічнай сувязі”. Гэта стала магчымым дзякуючы наяўнасці вялікай колькасці сучаснага абсталявання (антэнныя комплексы і сістэмы кіравання імі, праграмна-апаратныя сродкі, якія дазваляюць апрацоўваць сігналы са спадарожнікаў, і інш.). Да таго ж з’явіўся вопыт, як з усім гэтым эфектыўна працаваць. Практыкум, які ўключае шэраг лабараторных работ, дазваляе студэнтам атрымліваць практычныя веды і навыкі.\nТаксама на кафедры выдалі ўласную серыю падручнікаў і вучэбных дапаможнікаў “Аэракасмічныя тэхналогіі”, распрацавалі адпаведныя спецкурсы і праводзяць шмат даследаванняў у згаданым напрамку.\nBSUSat-1 стаў асновай для адукацыйных і даследчых аэракасмічных праграм БДУ. Па сутнасці, гэта лятаючая вучэбна-навуковая лабараторыя, дзе студэнты ў рэальных умовах асвойваюць касмічныя тэхналогіі. Разам з наземным комплексам кіравання, прыёму і апрацоўкі даных яны праводзяць навуковыя даследаванні, вучацца атрымліваць і апрацоўваць тэлеметрычныя і спадарожнікавыя здымкі, тэсціруюць розныя алгарытмы стабілізацыі, разлічваюць арбітальныя элементы, вывучаюць іанізуючае выпраменьванне на нізкай калязямной арбіце і інш.\n— Вучыць студэнтаў новым тэхналогіям можна, толькі маючы такія тэхналогіі, — слушна заўважае Уладзімір Саечнікаў.\nТакім чынам, распрацоўка і запуск уласных спадарожнікаў адкрываюць перад БДУ новыя перспектывы. З’явілася магчымасць рыхтаваць інжынераў, здольных развіваць беларускую касмічную прамысловасць. Атрыманыя веды і вопыт яны змогуць прымяняць у галіне праектавання, укаранення і эксплуатацыі адпаведных прылад. Створана прынцыпова новая тэхналагічная база, якая дазваляе распрацоўваць і забяспечваць арбітальную эксплуатацыю апаратаў такога класа. У недалёкай будучыні спадарожнікі могуць выкарыстоўвацца для бесперапынных даследаванняў і навучання на карысць сусветнай касмічнай індустрыі.\nФота Алега ІГНАТОВІЧА і з сайта bsusat.com.\nБДУкасмічная сфераспадарожнікУладзімір Саечнікаў


Пасля падпісання кантракту з Турцыяй у Крамлі заявілі пра чаргу на С-400\n12.09.2017 / 13:20\nРасія падпісала кантракт з Турцыяй на пастаўку зенітных ракетных комплексаў (ЗРК) С-400, распавёў памочнік прэзідэнта Расіі па пытаннях ваенна-тэхнічнага супрацоўніцтва (ВТС) Уладзімір Кожын, паведамляе rbc.ru.\nПаводле яго слоў, кантракт «рыхтуецца да выканання». «Магу толькі гарантаваць, што ўсе рашэнні, што прымаюцца па дадзеным кантракце строга адпавядаюць нашым стратэгічным інтарэсам», — сказаў Кожын, нагадаўшы, што С-400 — складаная сістэма, якая мае на ўвазе шматлікія нюансы.\nУ сувязі з гэтым, паводле яго слоў, зразумелая рэакцыя «некаторых заходніх краін, якія спрабуюць аказаць ціск на Турцыю».\nПа словах Кожын, пасля падпісання кантракту з Турцыяй на сістэмы С-400 ёсць «рэальная чарга». «Гэта краіны Паўднёва-Усходняй Азіі, Блізкага Усходу і некаторыя дзяржавы - члены АДКБ. Заявак вялікая колькасць, шэраг краін праяўляе прадметную цікавасць да гэтай сістэмы», — сказаў ён.


Элемазінарый: вакцынацыя – жэст блізкасці да тых, хто пакутуе - Vatican News\nВакцынацыя ў Ватыкане. Ілюстрацыйнае фота\nЭлемазінарый: вакцынацыя – жэст блізкасці да тых, хто пакутуе\nПра падрабязнасці вакцынацыі бяздомных, арганізаванай у Ватыкане, распавёў Vatican News Апостальскі элемазінарый, кардынал Конрад Краеўскі.\nСвяты Пасад працягвае кампанію па вакцынацыі бяздомных\nМенавіта папская дабрачынная структура была ініцыятарам антыкавіднай кампаніі на карысць бедных падчас Вялікага тыдня. Гэта канкрэтны выраз рэалізацыі закліку Папы да залучэння ўсіх, незалежна ад сацыяльнага статусу і ўзроўню дастатку, у кампанію па вакцынацыі. Францішак часта нагадвае, што, сутыкнуўшыся з праблемай, якая не ведае меж, нельга ставіць бар'еры, мы ўсе ў адной лодцы, - нагадаў кардынал Краеўскі.\n“Людзі, якім будуць рабіць прышчэпкі падчас Вялікага тыдня, з'яўляюцца жыхарамі нашых начных прытулкаў у Рыме і за яго межамі, гэта тыя, хто знаходзіцца ў зоне рызыкі. Вось чаму мы вырашылі запрасіць іх у Ватыкан падчас Вялікага тыдня і зрабіць ім прышчэпкі сіламі медыкаў-добраахвотнікаў, якія штодня працуюць у нашых амбулаторыях. Мы вельмі хацелі, каб яны прайшлі вакцынацыю як і ўсе супрацоўнікі Святога Пасаду”, - падкрэсліў кардынал Краеўскі.\nІерарх бачыць сімвалізм таго, што кампанія праходзіць у дні, калі Касцёл узгадвае муку Хрыста, бо гаворка ідзе пра дапамогу людзям, якія не па чутках ведаюць, што такое пакуты.\n30 сакавіка 2021, 11:58


Масавыя суды над актывістамі “Маладога фронту” (абнаўляецца)\nhttp://spring96.org/be/news/70864 2014 2014-05-06T08:57:41+0300 2014-05-06T08:57:41+0300 2014-05-07T14:23:12+0300 be http://spring96.org/files/images/sources/mf2.jpg Праваабарончы цэнтр «ВЯСНА» Праваабарончы цэнтр «ВЯСНА» Праваабарончы цэнтр «ВЯСНА»\n6 траўня пройдуць суды над затрыманымi напярэдаднi Чэмпіянату свету па хакеі актывістамі зарэгістраванай у Чэхіі арганізацыі “Малады Фронт”. Як паведамляе сайт mfront.net у Гомелi, у судзе Чыгуначнага раёна, будзе разгледжаная адміністратыўная справа Андруся Цянюты, затрыманага яшчэ 4 траўня. Міліцыянты склалі на яго два адміністрацыйныя пратаколы: за дробнае хуліганства і непадпарадкаванне супрацоўнікам міліцыі.\nУ судзе Фрунзенскага раёна Менска адбудзецца суд над Мiколам Дземiдзенкам, якога затрымалі ўчора позна ўвечары і змясцілі ў Цэнтр ізаляцыі правапарушальнікаў. Суда таксама чакаюць Мiхась Мускі i Змiцер Крэмянецкі. Іх справы разгледзіць суд Ленiнcкага раёна Менска. Ноч да суду Змiцер правёў у Ленінскім РАУСе.\nПраваабаронцы расцэньваюць прэвентыўныя затрыманні актывістаў як безпадстаўныя і палітычна матываваныя.\nСуд Ленінскага раёна Менска. Міхася Мускага пакаралі арыштам на 20 сутак. Суддзя - Міхаіл Хома.\nАктывістаў схапілі каля новабудоўлі людзі ў цывільным, павалілі на падлогу, на голавы апранулі мяхі і ўкінулі ў аўтамабіль. У такім стане трымалі больш за гадзіну.\nЗміцера Крэмянецкага абвінавачваюць у дробным хуліганстве (арт. 17.1 КаАП). Суддзя - Хома. Сведкай выступіў камандзір узводу амапу Ткачэнка. Прысуд - штраф 15 базавыз велічынь.\nУ судзе Фрунзенскага раёна Міколу Дземідзенку асудзілі па 2 артыкулах КаАП да арышту на 20 сутак. Справу Демідзенкі разглядала суддзя Людміла Лапо. Сведкі - супрацоўнікі міліцыі Крук і Зянько засведчылі, што Дземідзенка спраўляў натуральную патрэбу ў грамадзкім месцы і на заўвагі міліцыі не рэагаваў.\nАндрэя Цянюту суд Чыгуначнага раёна Гомеля арыштаваў на 10 сутак: 3 сутак — за дробнае хуліганства, 7 сутак —непадпарадкаванне супрацоўнікам міліцыі. Суддзя - Анатоль Сотнікаў\n06.05.2014 Тэгі: суды, адміністратыўны перасьлед, хакей-2014


дома » барацьба » Codename: Kids Next Door Operation Z.E.R.O Outnumbuh'd\nінфармацыя аб гульні: Codename: Kids Next Door Operation Z.E.R.O Outnumbuh'd\nапісанне: Дзень усіх Святых гульні - Аперацыя ZERO: Outnumbuh'd Барацьба свой шлях праз войска Zombified аператыўнікаў КНД. Codename: Kids Next Door Operation ZERO Outnumbuh'd\nкантроль: Codename: Kids Next Door Operation Z.E.R.O Outnumbuh'd\nгуляць: 24,039 тэг: Codename, Codename games, мультфільм гульні, Мультфільм сеткавыя гульні, Kids Next Door, Operation, Outnumbuh\nмагутныя magiswords: hoversword хастл\nКларенс яшчарка дзень палявання\nГуляць як Кларенс, Раян Sumozski і Джэф Ренделл, выкарыстоўваючы мыш, каб злавіць як многія з гэтых хітрых маленькіх рэптылій, як вы можаце. Але быць хуткім, таму што ноч хутка набліжаецца. Калі вы не злавіць дастатковую колькасць яшчарак вы не будзеце рабіць гэта ў\nСуперкрошки бязьмежжа і меч\nСапсаваная прынцэса Morbucks вам выклік на дуэль пасля школы, і ў яе ёсць свае рукі на сотні лятучых, барацьба з механічнымі андроідам, каб зрабіць яе брудную працу за яе. Націсніце, каб адправіць іх, але не быць занадта рана ці занадта позна!\nmixels flexers гульня\nГуляць бясплатна Mixels Flexers онлайн гульні\nmixels гульня - гульня frosticons\nГуляць у бясплатную гульню Mixels, Frosticons гульні і іншыя вялікія Mixles гульні\nГуляць у бясплатную гульню Mixels, Glorp Corp гульні і іншыя вялікія Mixels гульні\nmixels гульня cragsters\nГуляць у бясплатную гульню Mixels, Cragsters гульні і іншыя вялікія Mixels гульні.\nmixels electroids гульня\nMixels Electroids гульні.\nГуляць у бясплатную гульню Mixels, Electroids гульні і іншыя вялікія Mixels гульні\nгульнявой сусвету Steven - зрушваючы храм\nГуляць Стывен Сусвету Game - Перамена Temple бясплатна онлайн\nГуляйце ў гульні онлайн з Cartoon Network персанажамі з Час прыгод, Gumball, Бэн 10, Regular Show, The Суперкрошки, Мы Голыя мядзведзі, Teen Titans, Стывен Universe, дзядзька і дзядуля\nдзядзька дзядуля рок паперы жывоцік\nГуляць бясплатна Дзядзьку дзядулі Game - Rock Paper Пластыка Online.\nДзядзька Дзядуля, Rock Paper жывоціка, дзядзька Дзядуля гульні, дзядзька, дзядуля, мультфільм гульні, мультфільм сеткі, мультфільм сеткавыя гульні\nЧалавек-павук 3D Fighting\nМагутнасць Ranger супраць робатаў\nВыберыце адну з бакоў, што гэта ўлада Ranger або робат. Будзьце на крок наперадзе свайго суперніка. Яшчэ раз вы біць праціўніка будзе больш шанцаў, каб выйграць раунд.\nРэгулярныя шоу: Бітва бегемотаў\nСын Goku павінны весці барацьбу ў турніры баявых мастацтваў свету да канца.\nDragon Ball Барацьба 1.8\nНядаўна выпушчаны Dragon Ball 1.8 Барацьба спалучае ў сабе сутнасць усіх папярэдніх Dragon Ball Ваенныя. Іншыя новыя персанажы, больш новыя выклікі, і асляпляльныя лётнае майстэрства. Давай, каб выпрабаваць баявыя дзеянні ў паветры, і выйграць чэмпіёна\nDragon Ball Барацьба 2.0\nDragon Ball Барацьба 2.0 - Dragon Ball барацьба 2.0 значна прадстаўлена вам, каб адсвяткаваць Каляды! Новыя ўзроўні распрацоўваюцца. Новыя сімвалы дадаюцца як BICK Вялікі, zoarium Малпы Магіі і Dhabeji. Dragon Ball баі reache\nComic Stars Fighting 3: Dragon Ball Z У гэтай пашыранай версіі 3, дадаюць некалькі роляў форма змены. Гэтыя ролі ўсё адкрыты, але вам трэба, каб разблакаваць іх узровень за ўзроўнем. Запрасіце сваіх сяброў, каб гуляць у гэтую гарачую гульню прама зараз! Гульня Інструкцыі: Гулец\nDragon Ball жорсткія баі\nГоку зараз пачынае новае падарожжа прыгод. Ёсць шмат жорсткія баі чакаюць яго наперадзе. Як вы думаеце, што ён можа выжыць?\nДэні Гарадскія джунглі Rumble\nБарацьба іншых персанажаў мультфільма і выйсці пераможцам. Разблакаваць спецыяльныя руху.


Адступленне сацыял-дэмакратаў, або чаго баяцца ў Нямеччыне? | Krynica.info\nАдступленне сацыял-дэмакратаў, або чаго баяцца ў Нямеччыне?\nПерш чым адказаць на пытанне, вынесенае ў загаловак, нагадаю, што ўчора 18 снежня прыступіў да выканання сваіх абавязкаў новы ўрад Аўстрыйскай Рэспублікі. У выніку выбараў у сёлетнім кастрычніку перамаглі правыя. Народная партыя на чале з 31-гадовым Себасцянам Курцам) заняла 1-е месца, а Партыя свабоды (ультраправыя, яны ж правыя папулісты) на чале з 48-гадовым Хайнцам-Крысціянам Штрахе выйшла на 3-е месца.\n31-гадовага С. Курца нельга лічыць новым ці маладым палітыкам. Ён прыйшоў у партыю ў 17 год і праз 8 гадоў стаў дзяржаўным сакратаром у пытаннях інтэграцыі, а яшчэ праз 2 гады – міністрам замежных спраў, самым маладым у Еўропе і ў гісторыі Аўстрыі. Да таго ж у 2017 ён стаў старшынёю Арганізацыі бяспекі і супрацоўніцтва ў Еўропе. Аўстрыйскія і еўрапейскія праблемы ён ведае добра. І ўкраінскую праблему – таксама, бо ездзіў у так званую зону антытэрарыстычнай аперацыі, пабываў на лініі фронту.\nСёлета ў траўні Курц узначаліў Народную партыю. На выбары кансерватары ішлі пад дэвізам “Спіс Курца – новая Народная партыя”. Курц прыглядаўся не да тых, хто наладжваў шумныя мітынгі і дэманстрацыі ў падтрымку мігрантаў, а да тых, хто маўкліва працаваў і на тыя мітынгі не хадзіў. А такіх людзей было нямала. Іх палохаў наплыў чужаземцаў, якія не заўсёды паводзілі сябе як госці. І не менш палохалі левакі. І Курц, каб перахапіць галасы такіх грамадзян, памяняў тактыку партыі. У адрозненне ад нямецкіх кансерватараў, партыі Ангелы Мэркель, ён заняў больш жорсткую пазіцыю ў міграцыйнай палітыцы. І на выбарах у кастрычніку Народная партыя набрала 31,5% галасоў – на 7,5% больш, чым у 2013 г.\nМожна сказаць, што Курц перахапіў галасы тых выбаршчыкаў, якія былі гатовыя галасаваць за Партыю свабоды. Але і Партыя свабоды нічога не прайграла. Яна атрымала падтрымку 26% выбаршчыкаў. Гэта на 5,5% больш, чым у 2013 г.\nТакім чынам, правыя і ультраправыя (правыя папулісты) у сумленным змаганні атрымалі падтрымку 57,5% аўстрыйскіх выбаршчыкаў.\nБольш, чым Партыя свабоды, галасоў атрымалі сацыял-дэмакраты. Але не на шмат больш. Іх вынік – 26,9%. Прырост у параўнанні з 2013 годам – 0,1%.\nБыло няцяжка было прадказаць, што ранейшая ўрадавая кааліцыя (Народная партыя і сацыял-дэмакраты) у Аўстрыі распадзецца.\nНе будзем гадаць, як будуць развівацца падзеі ў Аўстрыі пасля прыходу да ўлады кабінета Себасцяна Курца. Адзначым толькі што ультраправы Герберт Кікль (Kickl) узначаліў міністэрства ўнутраных спраў, а еўрабюракратам, акрамя Курца, давядзецца мець справу з беспартыйнай міністаркай замежных спраў доктарам Карын Кнайсль (Kneissl), якую ва ўрад рэкамендавала Партыя свабоды. Тым жа, хто хоча стварыць асобную ад НАТО еўрапейскую абаронную структуру, давядзецца гутарыць з ультраправым міністрам абароны Аўстрыі Марыё Кунасэкам (Kunasek).\nЦяпер у святле таго, што адбываецца ў Аўстрыі, вернемся да Нямеччыны.\nНагадаю, што ў выніку сёлетніх выбараў кансерватары (Хрысціянска-дэмакратычны саюз Ангелы Мэркель і баварскі Хрысціянска-сацыяльны саюз на чале Хорстам Зэегофэрам) атрымалі 32,9% галасоў. 12,6% набрала ультраправая (правапапулісцкая) Альтэрнатыва для Нямеччыны. Пасля перапынку ў Бундэстаг прарвалася Свабодная дэмакратычная партыя (СвДП), якая атрымала 10,7% падтрымкі. 8,9% выбаршчыкаў прагаласавалі за зялёных. Такім чынам, за правых (кансерватараў, ультраправых і лібералаў) выказалася большасць бюргераў. Але кааліцыя хадэкаў і лібералаў з Альтэрнатывай адмяталася з парога. Таму разглядалася магчымасць чорна-жоўта-зялёнага альянсу (колеры ХДС/ХСС, СвДП і зялёных). Аднак перамовы зайшлі ў тупік. Не ў апошні чарод дзеля капрызаў лідара лібералаў Крысціяна Лінднера.\nЗ увагі на правал кааліцыйных перамоваў і на тое, што сацыял-дэмакраты яшчэ перад выбарамі заявілі аб нежаданні ствараць новую ўрадавую кааліцыю з хадэкамі, Нямеччына паўстала была перад неабходнасцю правесці нечарговыя парламенцкія выбары.\nІ тут у справу ўмяшаўся федэральны прэзідэнт Франк-Вальтэр Штайнмаер. Ён паклікаў да сябе старшыню Сацыял-дэмакратычнай партыі Марціна Шульца. Вынік перамоваў быў той, што эсдэкі паказалі сябе гаспадарамі свайго слова: далі слова не ўступаць у альянс з хадэкамі і адмовіліся ад свайго слова не ўступаць у альянс з хадэкамі.\nСацыял-дэмакратычны прэзідэнт і лідар сацыял-дэмакратаў – людзі вопытныя і добра ведаюць настроі нямецкага грамадства. Нечарговыя выбары наўрад ці прывялі б да ўзмацнення пазіцыяў сацыял-дэмакратаў. Нагадаю, што эсдэкі атрымалі на апошніх выбарах 20,5% галасоў – антырэкорд. Са стратамі завяршылі выбарчую кампанію і хадэкі. І ніхто не гарантуе, што іх рэйтынг на нечарговых выбарах павысіцца. Асабліва ўлічыўшы, што паміж ХДС і баварскім ХСС маюцца рознагалоссі, у прыватнасці ў тым самым міграцыйным пытанні. Не лепшае становішча было б і ў лібералаў, асабліва ўлічыўшы, што гэта яны правалілі кааліцыйныя перамовы.\nІ хадэкі, і эсдэкі, і лібералы, не кажучы пра Левую партыю і зялёных, выдатна разумеюць, у чые ветразі дзьме вецер. Яны баяцца ўмацавання пазіцыяў Альтэрнатывы для Нямеччыны. Тут трэба ўзяць пад увагу і тое, што ва ўсходніх нямецкіх землях (у былой ГДР) правыя папулісты (ультраправыя) на апошніх выбарах у Бундэстаг набралі 21,9% галасоў – на 5,7% менш за хадэкаў і на 8% больш за эсдэкаў. Сацыял-дэмакраты сталі ва ўсходніх землях чацвёртай партыяй пасля ХДС, Альтэрнатывы і Левай партыі (паслядоўнікі Розы Люксембург і Карла Лібкнехта набралі 17,8%). Хто гарантаваў, што на нечарговых выбарах Альтэрнатыва не пацісне сацыял-дэмакратаў і ў заходніх землях?\nНе буду тут тлумачыць, чаму пазіцыі правых папулістаў (ультраправых) умацаваліся ў Аўстрыі і Францыі (працэнт, атрыманы Марын Лё Пэн на сёлетніх прэзідэнцкіх выбарах, пра гэта вымоўна сведчыць), чаму моцныя пазіцыі правыя занялі ў Венгрыі і Польшчы, чаму кансерватыўныя настроі моцныя ў Чэхіі і Славакіі. Тут хочацца паўтарыць тое, што я пісаў. Герхард Шродэр і шрадэрыянцы гэтак нашкодзілі Сацыял-дэмакратычнай партыі Нямеччыны, што ёй наўрад ці наканавана вярнуць былы аўтарытэт у грамадстве. З аднаго боку гульня ў эканамічны лібералізм, з другога – крэн у лявацтва. Гэткая раздвоенасць поспеху не гарантуе. І ўжо каторы раз сацыял-дэмакраты будуць малодшымі партнёрамі хадэкаў.\nКалі ў 1966 годзе ў кааліцыю з хадэкамі ўступаў Вілі Брант, сацыял-дэмакраты Нямеччыны з аптымізмам глядзелі наперад, былі ўпэўненыя, што іх лідар стане федэральным канцлерам. Калі ў кааліцыю з хадэкамі ўступае Марцін Шульц, гэта кажа пра тое, што нямецкія сацыял-дэмакраты не бачаць іншай перспектывы і што аптымізм пакінуў іх.\n19.12.2017 Каментары і аналітыка| Тэгі: Аўстрыя, выбары, Нямеччына\nПраціўнікі мігрантаў набіраюць падтрымку на выбарах у Еўропе\nПерад выбарамі ў Баварыі\nВыбары ў Германіі: страта галасоў традыцыйнымі партыямі і поспех папулістаў\nГерманія перад новымі праблемамі. Да вынікаў выбараў ў Гесэне\nСідарэвіч: прыход да ўлады левых у Нямеччыне небяспечны для Беларусі


Час рэвалюцыі (ч. 4)\nБо хто тады пойдзе бараніць іхнюю дурную крывавую рэвалюцыю? І ўспелі гэта ўчыніць і гісторыя пайшла крутым нікчэмным шляхам. А чаму выбухнула вайна ў 1914 годзе? Гаворыцца, вінаватым было забойства аўстрыйскага прынца, наследніка трону Астра-Венгрыі Францішка Фердынанда ў Сараеве 28 чэрвеня 1914 года, дзе ад выбуху бомбы, а іншыя гавораць, што ад выстралаў Гаўрылы Прынцыпа (у забойстве было ўмешана больш людзей) згінулі намеснік Фердынанд і яго жонка Сафія, княжна Гогенберг.\nЯк бы гэта было прычынай вайны, а іншыя гісторыкі гавораць, што прычынай вайны быў хуткі і паспяховы росквіт капіталізму ў царскай Расіі і Прусія-Немцы баяліся гэтага як агню; мець такога вялікага і багатага канкурэнта, які знаходзіўся побач, за мяжою, Расію. І можна гэтаму верыць і не верыць. Але вайна выбухнула і беларусы мо найбольш пацярпелі ў гэтым, і пра бежанства ў гісторыі нічога не сказана, ані слова. З гэтай прычыны бальшавікі трубілі на ўсе стораны, што пры царскай Расіі ўсе людзі жылі ў галечы, у тым ліку і мужыкі, а тут нашых бежанцаў прымалі як гасцей рускія і хлеба хапала, і да хлеба, і праца знаходзілася ўсім.\nБальшавікі таксама паказалі многім народам сваё «бежанства», як гналі на ўсход тысячы і тысячы нашых і не нашых зняволеных у турмы і лагеры, адкуль мала хто смяяўся і цешыўся і людзі ад голаду там пухлі, а колькі мільёнаў з гэтага памерла, не палічыць. Гэта фон праўдзівага і дзікага бальшавізму і праўда пра (...)


Мінадукацыі аб пачатковых класах у гімназіях: Калі іх няма, адкрываць будуць пры неабходнасці\n20.02.2018 / 13:43\nПасля таго, як іспыты ў 5 класы гімназій адмянілі, у Мінадукацыі паведамілі: першакласнікі вучыцца пойдуць паводле прапіскі. І адразу папярэдзілі: у гімназіях, дзе няма малодшай школы, пачатковую школу адкрыюць. У краіне такіх навучальных устаноў аказалася 28. У Мінску з іх — чатыры. Гэта гімназіі №13, 27, 41, 42.\nНа днях у міністэрстве ўдакладнілі: адкрываць у гэтых 28 гімназіях I-IV класы буду толькі пры неабходнасці.\n— У адпаведнасці з Кодэксам аб адукацыі гімназія — гэта ўстанова агульнай сярэдняй адукацыі, якое функцыянуе ў складзе V - XI класаў, — тлумачаць Tut.by у ведамстве. — Для рэалізацыі адукацыйнай праграмы пачатковай адукацыі ў гімназіі могуць адчыняцца I-IV класы.\nВырашаць уводзіць у гэтых 28-мі гімназіях пачатковую школу ці не, будуць мясцовыя выканаўчыя і распарадчыя органы ўлады.\nАкрамя таго, будзе вырашана, які дом у мікрараёне тэрытарыяльна да якой школы ці гімназіі адносяцца. Пры гэтым у міністэрстве нагадваюць: з I па IХ клас праграмы ў гімназіях і школах аднолькавыя.\n— Кантрольныя лічбы прыёму для школ і гімназій будуць вызначацца зыходзячы з колькасці дзяцей, якія жывуць у мікрараёне.\nЧалы на стрыме з Ціханоўскай падказаў беларусам пытанне, роўнае па значнасці ўкраінскаму «Чый Крым?» 38