Сярод прэтэндэнтаў на дзіцячае "Еўрабачанне" найбольш мінчан і магілёўцаў\n
"Звязда", 16 июня 2012 г.
Прычым Міншчына лідзіравала яшчэ на адборачным этапе. З 54 заявак, што прыйшлі на адрас аргкамітэта рэспубліканскага дзіцячага конкурсу "Песня для Еўрабачання", амаль палова - 26! - з Мінска, яшчэ 3 - са сталічнай вобласці.\n"Звязда", 16 июня 2012 г.\nПрычым Міншчына лідзіравала яшчэ на адборачным этапе. З 54 заявак, што прыйшлі на адрас аргкамітэта рэспубліканскага дзіцячага конкурсу "Песня для Еўрабачання", амаль палова - 26! - з Мінска, яшчэ 3 - са сталічнай вобласці. З рэгіёнаў самай актыўнай была Магілёўшчына - 7 заявак. Затое ў фінальнай дзясятцы аказаліся ўсяго 3 удзельнікі з Мінска і ажно 3 - з Магілёва. Таксама прайшлі ў фінал конкурсу 3 прадстаўнікі Гомельскай вобласці (з Гомеля, Мазыра, Светлагорска) і 1 - сталічнай (з Маладзечна).\nСярод фіналістаў, акрамя сольных выканаўцаў, ёсць дуэт, трыа і ансамбль з 6 удзельнікаў:\nМінск - Канаплянік Антоній (11 гадоў), Жашко Ягор (12 гадоў), ансамбль "Заранак" (6 дзяцей ва ўзросце 10-12 гадоў);\nМагілёў - Трубяцкая Ганна і Шушкоў Цімур (13 гадоў), Круглік Ірына (11 гадоў), Шапялевіч Валерыя (13 гадоў);\nГомель - Прахарэнка Таццяна (13 гадоў), Мазыр - Атрошчанка Юлія (13 гадоў), Светлагорск - трыа "Дзеці сонца" (13-15 гадоў), Маладзечна - Атрашэнка Дар'я (11 гадоў).\n- Наколькі цяжка было выбіраць гэтых дзесяцярых з больш як паўсотні? - пацікавілася "Звязда" ў нязменнага куратара адбораў на дзіцячае "Еўрабачанне", выканаўчага прадзюсара тэлеканала "Беларусь-2" Людмілы Барадзіной.\n- У адпаведнасці з палажэннем конкурсу, спачатку прафесійнае журы з 8 чалавек (у яго ўвайшлі прадстаўнікі міністэрстваў культуры і адукацыі, тэле- і радыёканалаў, вядомыя выканаўцы) на чале з народным артыстам Беларусі, кампазітарам Эдуардам Зарыцкім адслухала абсалютна ўсе дасланыя "плюсавыя" кампазіцыі і адабрала 13 канкурсантаў для жывога праслухоўвання пад "мінусавыя" фанаграмы. З гэтых 13 у фінал прайшлі 10. Агульнае ўражанне, якое ў нас склалася пасля праслухоўвання, - што дзяцей, моцных у вакальным плане, больш, чым добрых песень. Прасочваўся, на жаль, і негатыўны ўплыў дарослых - аўтараў, кампазітараў, аранжыроўшчыкаў - у тым сэнсе, што некаторыя песні былі больш дарослымі за свайго выканаўцу, ці, наадварот, занадта просценькімі для артыста. Але ўсе гэтыя заўвагі і парады журы ўжо выказала канкурсантам, педагогам і бацькам. Цяпер у іх ёсць цэлае лета для "дамашняга задання". У верасні на фінальным канцэрце пачуем і ўбачым, што атрымалася.\nВераснёўскі фінальны канцэрт "Песні для Еўрабачання" будзе транслявацца ў прамым эфіры канала "Беларусь 1". Пераможцу рэспубліканскага конкурсу - і, адпаведна, прадстаўніка Беларусі на дзіцячым "Еўрабачанні-2012" - абяруць сумесна тэлегледачы і прафесійнае журы.\nСам жа міжнародны дзіцячы песенны конкурс, нагадаем, пройдзе ў снежні гэтага года ў Амстэрдаме (Нідэрланды).


Карпаратыўнае навучанне - Студыя карысных кампетэнцый\nДасягайце поспеху ў бізнесе і развівайце сваю кампанію разам са Студыяй карысных кампетэнцый!\nПоспех кампаніі ў большай ступені залежыць ад яе супрацоўнікаў. Вось чаму так важна пастаянна павышаць кваліфікацыю сваіх супрацоўнікаў і выбіраць карпаратыўнае навучанне.\nЯкія курсы мы прапануем для карпаратыўнага навучання?\nВы можаце выбраць зручны для вас фармат навучання! Мы прапануем:\nПравядзенне кароткатэрміновых праграм карпаратыўнага навучання: бізнес-семінары, майстар-класы, трэнінгі.\nПравядзенне доўгатэрміновых курсаў: курсы ад аднаго месяца і больш.\nІндывідуальнае навучанне супрацоўнікаў.\nВыязныя трэнінгі: правядзенне трэнінгу выхаднога дня за горадам – у аграсядзібе або на базе адпачынку.\nРазнастайнасць відаў карпаратыўнага навучання: доўгатэрміновыя курсы, бізнес-семінары і трэнінгі, індывідуальнае навучанне. Выбірайце тое, што зручнае для Вас!\nІндывідуальны падыход: мы сфарміруем адукацыйную праграму курса, улічваючы спецыфіку вашай кампаніі і вашыя пажаданні.\nЗручнасць фармату і месцы правядзення: Вы самі можаце выбіраць найбольш зручны фармат навучання – як дзённы, так і вячэрні, рабочыя альбо выходныя дні, з адрывам ад вытворчасці або без адрыву ад вытворчасці. Мы можам правесці навучанне ў нашым офісе, альбо прыехаць да вас.\nГнуткая сістэма зніжак:\nГрупавыя заняткі (больш за 5 чалавек) – зніжка 5% на кожнага слухача.\nПаўторнае навучанне ў нашай Студыі – зніжка 10% на кожнага слухача.\nНавучанне на некалькіх курсах ад адной арганізацыі адначасова – зніжка 5% на кожнага слухача.\nКошт карпаратыўнага навучання разлічваецца зыходзячы з:\nПрацягласці навучання (кароткатэрміновая або доўгатэрміновая праграма);\nКолькасці навучэнцаў супрацоўнікаў;\nДадатковых паслуг, што аказваюцца заказчыку (напрыклад, паслуга «Выязны трэнінг»).\nЗапоўніце заяўку на карпаратыўнае навучанне або патэлефануеце нам + 37533-6341041.\nПавышайце прафесійныя кампетэнцыі вашых супрацоўнікаў у Студыі карысных кампетэнцый!


18 травень 2016, 18:36\nПадарожжа ў XVII стагодзьдзі, літаграфія Юзафа Брадоўскага, Tygodnik Ilustrowany, 1871\nБеларусы — людзі цікаўныя. Прага зьведваць сьвет, вандраваць, глядзець, асэнсоўваць, як людзі жывуць у далёкіх «палестынах», і дзяліцца сваімі ўражаньнямі зь іншымі — характарыстыка ці не генэтычнага ўзроўню. Ва ўсялякім разе, ужо з XV стагодзьдзя беларусы пачалі падарожнічаць. Працяг размовы пра беларусаў як нацыю турыстаў з сучасным падарожнікам, гісторыкам мастацтва, выкладчыкам Эўрапейскага гуманітарнага ўнівэрсытэту Сяргеем Харэўскім.\nВячаслаў Ракіцкі: У 1773–1774 гадох Тэафілія Мараўская, дачка Ўршулі Радзівіл і сястра Радзівіла «Рыбанькі» зьдзейсьніла падарожжа па Эўропе і свае ўражаньні апісала ў найцікавейшым дыярыюшы. Сяргей, дзе яна пабывала? Што цікавіла яе? Якой Эўропу ўбачыла Мараўская?\nСяргей Харэўскі: Яна цікавілася мэдыцынай. Але апрача таго, яна падрабязна апісвае свае ўражаньні ад наведваньня Гданьску, дзе яна захаплялася архітэктураю храмаў і слухала арганы. Апісвае яна і Бэрлін, які лічыла найпрыгажэйшым горадам, дзе турыстам тады паказвалі ў мэдыцынскай акадэміі чалавечыя шкілеты і эмбрыёны, пра што яна піша таксама. Гэта мяне моцна зьдзіўляе, бо Бэрлін тады яшчэ быў малым горадам, толькі пачынаўся яго росквіт. Таксама Мараўская занатавала свае ўражаньні ад Патсдаму, дзе яна бачыла караля Фрыдрыха ІІ Вялікага, ягоны палац Сан-Сусі, у якім агледзела карцінную галерэю, назірала за навюткімі тады фантанамі. У Страсбуры яна з братам гасьцявала ў Сапегаў, была ў тэатры, зноў зацікавілася мэдычнай школай. Затым апісала ўражаньні ад Швайцарыі:\n«Цюрых слаўны тым, што ў ім шмат высокаадукаваных людзей. Вельмі добрая бібліятэка ў горадзе. Чытаць кнігі і выпісваць тэксты ў ёй дазволена кожнаму мясцоваму жыхару»\nТэафілія Канстанцыя Мараўская (1738–1807). Медзярыт Гірша Ляйбовіча, 1758, Нясьвіж\nНу, і, вядома ж, яна прыйшла ў захапленьне ад Парыжу. У францускай сталіцы Тэафілія Мараўская жыла два месяцы, пра што й напісала так:\n«Назіраць з пакоя за горадам было адным з маіх улюбёных заняткаў, асабліва ўвечары. Таму што Парыж ня толькі цэлую ноч напоўнены ліхтарамі, і нават у кожнай краме вялікія і празрыстыя вокны, якія павялічваюць усю прыгажосьць тавараў, якія там прадаюцца. Купцы ў крамах сядзяць за поўнач, бо ўначы яны прадаюць нават больш тавараў, чым удзень».\nА пасьля разам з мужам яна падарожнічала па Італіі, вельмі жыва й цікава апісаўшы ў сваім дзёньніку тамтэйшыя гарады, мэдычныя школы, храмы, палацы й нават археалягічныя раскопкі.\nРакіцкі: Цэлае сузорʼе падарожнікаў! Надзвычай важна тут зацеміць і тое, што яны пакінулі пасьля сябе найцікавейшыя літаратурныя творы, якія ўяўляюць сабой цэлы пласт літаратуры. Сёньня цяжка ўявіць сабе, як можна было тады перасякаць дзяржаўныя межы. Беларусы прызвычаіліся да візаў. Патрэбен быў дазвол на ўезд, выезд з краіны?\nХарэўскі: Дазволу тады не патрабавалі. Але павінны былі быць у падарожнікаў нейкія суправаджальныя лісты. Тыя, хто легальна перасякаў мяжу, павінны былі прайсьці мінімальную памежную варту, заплаціць мыта за перасячэньне мяжы, а таксама паказаць дакумэнт з гербавай пячаткай, які б пацьвярджаў, хто ён такі. А ўвогуле тады пераважна верылі на слова. Нікому ў галаву не магло прыйсьці, што чалавек у карэце можа падрабляць дакумэнты. Гэты дакумэнт сёньня мы маглі б назваць страхоўкай — зь людзьмі маглі ж здарыцца і няшчасьці, і хваробы. А каб узяць крэдыт на лячэньне і зьвярнуцца да лекара, банкір мусіў мець нейкі дакумэнт ад падарожніка, які пацьвярджаў бы ягоную асобу. То бок і тады нейкія паперы трэба было браць у дарогу.\nРакіцкі: Зноў жа, пра транспарт, на якім падарожнікі выпраўляліся зь беларускіх земляў у далёкі сьвет. Як без самалётаў, цягнікоў, аўтамабіляў можна было трапіць у Эгіпет, Палестыну, ці аж у Амэрыку? Гадамі доўжыліся вандроўкі?\nХарэўскі: Менавіта. І калі, напрыклад, казаць пра выправу Варсанофія, дык трэба сказаць, што не мэтафарычна, а насамрэч пешшу ён зьдзейсьніў яе. Гэты манах падрабязна апісаў, як праз Малдову ішоў ад манастыра да манастыра, недзе пераплываў на плытах — па Дняпры, Паўднёвым Бугу, па Днястры спусьціўся да Чорнага мора. Гэта насамрэч было вельмі цяжкое падарожжа. Мужчыны часьцяком езьдзілі конна. Па моры да месца прызначэньня дабіраліся караблямі. Канечне, сёньня нават страшна глядзець на макеты ці выявы гэтых суднаў XVI–XVII стагодзьдзяў. А па Эўропе беларуская арыстакратыя падарожнічала ў добрых, камфартабэльных карэтах. Але якая б камфартабэльная карэта ні была, у ёй усё ж не было звыклых для сучаснага чалавека кандыцыянэраў ці падагрэваў, а гэта вымагала ад падарожнікаў жалезнага здароўя.\nРакіцкі: Трэба разумець так, што і мужчыны, і жанчыны, якія выпраўляліся ў падарожжы зь Беларусі, трыста гадоў таму, а мо і больш, валодалі рознымі мовамі. З вашых словаў вынікае, што сама меней — лацінаю ды нямецкаю. А Русецкая-Пільштынова яшчэ й турэцкую мову ведала... Толькі зь веданьнем замежных моваў можна было тады падарожнічаць?\nХарэўскі. Канечне, толькі з мовамі. Прычым гэта было вядома беларусам цягам стагодзьдзяў. Калі ж мы гаворым пра XIV ці XV стагодзьдзе, то пілігрым, які гадамі ішоў па сьвеце, вучыў мовы ў дарозе. І мінімальнага веданьня мовы дасягаў. Натуральна, Варсанофій ведаў грэцкую мову як праваслаўны манах, ведаў і лаціну, бо гэта на той час было прынята. І ўжо ў дарозе ён вучыў і арабскую, і турэцкую мовы. Для падарожнікаў, якія жылі бліжэй да ХІХ стагодзьдзя, для беларускіх пілігрымаў у Мэкку, нашы мусульмане складалі спэцыяльныя слоўнікі ці размоўнікі — беларуска-турэцкія, беларуска-арабскія. То бок бяз мовы, «нямому» чалавеку ў такіх вандроўках не было чаго рабіць.\nРакіцкі: Вось жа цікава, што ў нашы часы за мяжой звычайна бачыш беларусаў, якія двух словаў ня могуць прамовіць па-ангельску ці на іншай нейкай мове, кантактуюць зь мясцовымі жыхарамі, як кажуць, на мігі...\nХарэўскі: Гэта праўда, і гэта вельмі часта бачыш. І я хачу параіць нашым слухачам не разьлічваць толькі на расейскую мову і нават на ангельскую, калі на ёй некалькі фразаў ведаюць, хоць гэта і нядрэнна. Калі ў якую краіну выбіраецеся, бярыце з сабою размоўнік, а яшчэ лепей — вывучыце перад дарогаю сказаў дваццаць-трыццаць на мове той краіны. Мяне гэта ня раз выручала, адразу выклікала прыязнае стаўленьне мясцовых людзей.\nРакіцкі: Да няведаньня моваў спрычынілася савецкая ўлада, пры якой людзі нікуды не выяжджалі?\nХарэўскі: Так, гэта была палітыка самаізаляцыі ад сьвету. Але цікава, што ў першай палове ХХ стагодзьдзя інтэлігенцыя ў Беларусі яшчэ валодала мовамі таксама, можа нават аж да 1960–1970-х гадоў. Пераважна гэта былі людзі, народжаныя ў Заходняй Беларусі. Польскай мовай, бадай, валодалі ўсе адукаваныя асобы. А Якуб Колас, нагадаю, напрыклад, перакладаў з францускай. Ягоныя пераклады казак Шарля Пэро ўвогуле можна назваць клясыкай перакладу.\nРакіцкі: Нікуды прытым не выяжджаючы?..\nХарэўскі: А вось жа выяжджалі часам нашы творцы. Той самы Якуб Колас браў удзел у міжнародным кангрэсе пісьменьнікаў у абарону культуры ў 1935 годзе ў Парыжы, дзе ён выступіў з дакладам. Тады малады й гарэзьлівы Кандрат Крапіва нават накрапаў з гэтае нагоды эпіграму:\nА Колас тады адказаў паэту-гумарысту вершыкам «Загібелька»:\nЗьбіраючы баравікі, —\nБывалі за мяжою і Максім Танк, і Пятрусь Броўка, і Максім Лужанін ды многія іншыя пісьменьнікі. Бывалі шматкроць за мяжою і мастакі — скульптары Селіханаў і Анікейчык, Паплаўскі і Кашкурэвіч. У аўтабіяграфічнай аповесьці «Ніжнія Байдуны» Янкі Брыля ёсьць такі пасаж:\n«Цераспалосіца, палосы і палоскі... Зьверху бачыў я іх у Францыі, у Пакістане, у Канадзе, у іншых краінах. І ўжо ня помню, дзе, у якім падарожжы, над чыімі палямі згадаў яшчэ аднаго вясёлага земляка...»\nРакіцкі: Але «творчыя камандзіроўкі» савецкай інтэлігенцыі ўсё ж былі вялікім выключэньнем, як і паездкі нашай арыстакратыі ў сярэднявеччы. Цяпер насамрэч можна гаварыць пра сотні тысяч беларусаў, якія часта бываюць за мяжою. Ці вылучаюцца яны сярод іншых постсавецкіх людзей? Ці пазнавалі беларусаў за мяжой у аддаленыя часы і ці пазнаюць іх сёньня? Па якіх рысах наагул можна пазнаць беларуса за мяжою?\nХарэўскі: Скажу так: чужыя людзі не пазнаюць нас. Але беларусы сярод людзей іншых нацыяў адразу пазнаюць сваіх. Беларусы, як хамэлеоны, здатныя мімікраваць абсалютна пад любую абстаноўку. Чалавек, які за мяжою зьліваецца з асяродзьдзем, нічым зь яго не вылучаецца, гэта абавязкова беларус. Беларусы ад, прыкладам, нашых усходніх суседзяў адрозьніваюцца большай цікаўнасьцю. Людзі з Масквы ці Пецярбургу ўсім сваім выглядам заяўляюць, што іх ужо нічым ня зьдзівіш. Асабліва ў краінах кшталту Турэччыны ці Тунісу. А беларусы разглядаюць кожнае дрэўца, кожную траўку, запісваюцца на пазаплянавыя экскурсіі. Прыкладна так сябе паводзяць і палякі, літоўцы, чэхі. Паводле паводзінаў беларусы блізкія да гэтых народаў.\nЧалавек, які за мяжою зьліваецца з асяродзьдзем, нічым зь яго не вылучаецца, гэта абавязкова беларус\nРакіцкі: А можна сказаць, што гэтая цікаўнасьць уласьцівая беларусам спрадвеку, з часоў першых беларускіх падарожнікаў?\nХарэўскі: Думаю, што так. Але, з другога боку, варта адзначыць, што беларусы бяднейшыя, чым тыя ж усходнія суседзі. У сярэдняга беларуса за мяжой ня так шмат грошай, як у расейцаў, каб бавіць час у рэстарацыях. Яны ня едуць у Эгіпет, каб піць гарэлку пад пальмамі. І беларусы, як людзі прыжымістыя, хочуць за свае грошы атрымаць як найболей уражаньняў, інфармацыі, эфэктыўна выкарыстаць гэты час.\nРакіцкі: Але вельмі часта аж да сёньня беларусаў за мяжой атаясамліваюць з расейцамі. Як зрабіць, каб у гатэлях не даводзілася тлумачыць, што ты зь Беларусі, а не з Расеі? Калі ж гэта скончыцца? Што беларусы могуць дзеля гэтага зрабіць?\nХарэўскі: Па-першае, павінна спрацаваць мова. Паводле маіх назіраньняў, беларусы нашмат часьцей успамінаюць родную мову, калі апынаюцца за мяжой. І вось апошнія два гады пасьля расейскай інвазіі ва Ўкраіну гэта стала добрым тонам. Беларусы сталі вельмі баяцца, каб іх не прызналі за расейцаў, бо гэта можа выклікаць неадэкватнае стаўленьне да іх замежнікаў. Каб не атаясамлівалі з расейцамі, таксама трэба часьцей усьміхацца. Усьмешка адчыняе любыя дзьверы, здымае палову пытаньняў. Я параіў бы і больш актыўна падаваць рукі людзям. Беларусы дарэмна баяцца тактыльных кантактаў. Павітайцеся зь людзьмі за руку, і гэта вас вылучыць сярод іншых. І, паўтаруся, вывучыце хоць бы некалькі сказаў, павітайцеся ў турэцкім гатэлі па-турэцку, і вы ўбачыце, як расплывуцца ў добразычлівых усьмешках твары туркаў. Натуральна, ня трэба сабе на грудзі вешаць розныя гербы, бо гэта проста дрэнны густ. І тады цябе будуць прымаць як беларуса — чалавека, роўнага іншым. Паводзіць сябе трэба так, як сто, дзьвесьце гадоў таму паводзілі сябе за мяжой нашы славутыя суайчыньнікі.


Вілейскія краязнаўцы вучылі маладзечанцаў, як даць жыццё Замчышчу – RH.by\nВілейскія краязнаўцы вучылі маладзечанцаў, як даць жыццё Замчышчу\nВілейская суполка Таварыства аховы помнікаў гісторыі і культуры і выдавецтва газеты “Волат” зладзілі прэзентацыю сваёй дзейнасці ў Маладзечне ў гонар пяцігоддзя суполкі. Сустрэча адбылася ў панядзелак, 24 сакавіка.\nСябры суполкі працавалі актыўна і часта былі героямі публікацый “Рэгіянальнай газеты”.\nПра тое, як у іх гэта атрымліваецца, яны і распавядалі маладзечанцам, зацікаўленым краязнаўствам.\nЗамчышча Агінскіх: за год тое, што не паспелі за чатыры?\nПрадстаўнікі на імпрэзе раіліся, якім чынам могуць падрыхтавацца да святкавання 250-годдзя з дня нараджэння земляка. Нагадаем, што у планах маладзечанцаў было паставіць каля замчышча гасціны двор, адкрыць музей гісторыі Маладзечанскага замка, грамадскі цэнтр, упарадкаваць замчышча − стварыць паўнавартасны турыстычны комплекс. Адпаведны праект у 3D мадэлі распрацаваў Мікалай Тамашэўскі.\nЯшчэ на пасяджэнні ў маі 2013 года прадстаўніца райвыканкама Наталля Нікіценка адказала, што гэты праект можа рэалізавацца толькі як камерцыйны, а на бюджэт спадзявацца не варта.\nЗа гэты час падрыхтоўка да юбілею абмяжоўвалася культурніцкімі справамі: маладзечанцы паставілі оперу пра Агінскага, дапамаглі зняць фільм рэжысёра Анастасіі Мірашнічэнкі, выканалі іншыя важныя асветніцка-мастацкія праекты.\nА што тычыцца замчышча, то яно чатыры гады стаіць некранутым. Юбілей будзе ўжо праз год, што\nРЭАЛЬНА могуць паспець зрабіць землякі слаўнага грамадскага, палітычнага і культурнага дзеяча еўрапейскага ўзроўню?\nДзяніс Канецкі заўважыў, што турыстам, якія б і хацелі пабачыць замчышча, туды проста не заехаць. Турысту давядзецца паставіць машыну на абочыне дарогі, прайсці 500 метраў па вязкай глебе, паглядзець на ўзгорак і па той жа дарозе вярнуцца. Па яго ацэнцы, найбольшае, што можа зрабіць фонд і іншыя зацікаўленыя за год – з’езд з дарогі Маладзечна-Вілейка, паставіць інфармацыйны стэнд з эскізам замка. Можна паспрабаваць усталяваць цікавы незвычайны помнік ці камень.\n− Гэта максімум, што можна паспець, − ацэньвае старшыня вілейскай суполкі. − Рабіць паўнавартасную дарогу да самага замчышча мае сэнс, калі там ёсць перспектыва. Напрыклад, калі ў будучыні паставяць кафэ. Пры планаванні варта адштурхоўвацца ад таго, на якую суму разлічаны праект.\nВілейскія актывісты гатовы дапамагчы маладзечанцам, калі тыя прапануюць канкрэтныя дзеянні.\nВіляйчане працуюць у памяць куміраў\n“РГ” распытала ў дасведчанага ў гэтай справе Канецкага, якім чынам грамадскія актывісты могуць мяняць штосьці, што лічаць патрэбным? Безумоўна, на кожную актыўнасць яны мусяць мець дазвол ад уладаў. Напрыклад, каб правесці суботнік каля помніка ці на могілках, варта дамовіцца з мясцовым сельвыканкамам. Ён можа падключыць школьнікаў, і праца будзе плённай. Гэта самая простая актыўнасць і найменш затратная, якая таксама патрэбная.\nВядома, каб паставіць помнік, неабходна ўзгадняць праект, шукаць сродкі, але гэта таксама вырашальна. Летась суполка арганізавала работу, у выніку якой ва Уладыках абнавілі помнік паўстанцам 1863 года.\nУ чым жа феномен вілейскай суполкі, якую старшыня беларускага добраахвотнага Таварыства аховы помнікаў, гісторыі і культуры Антон Астаповіч называе ўзорна-паказальнай?\n− У свой час у Вілейцы былі вядомы краязнаўцы Анатоль Рогач і Віталь Кастэнка, − разважае Канецкі. − Яны сталі кумірамі для моладзі, паказвалі прыклад і былі побач. І моладзь, якая цікавілася гісторыяй, уцягнулася. Мы ж разам з імі працавалі, ездзілі па раёне, бачылі, што робяць яны. І сённяшняя наша праца − у іх памяць. Да таго ж, у кожнага з нас ёсць свой кірунак працы, у якім ён наймацнейшы.\nСамымі складанымі за гэтыя пяць год для суполкі былі два праекты. Першы − стварэнне інфармацыйнага дыска “Шляхамі Вілейшчыны” 2010 года, што вымагала шмат часу і разумовых высілкаў. Складана фізічна было абнавіць помнік ва Уладыках.\nСёлета адной з запланаваных работ стане прыбіранне на могілках у Вязыні. Сябры суполкі плануюць зрабіць апісанне магіл і пашпарт могілак.\n− Гэта старыя і вельмі прыгожыя могілкі, − аргументуе Дзяніс Канецкі. − Адзіныя, дзе захаваліся слупы з бутавага каменю.\nШто зрабілі віляйчане:\nКнігу пра падзеі паўстання на Вілейшчыне перавыдалі\nКнігу «Падзеі паўстання 1863 года на Вілейшчыне» забралі з друкарні\nВілейшчына можа вярнуць сваю спадчыну\nЗапрашаюць да ўдзелу ў талацэ ў Стайках\n“Шляхамі Вілейшчыны” перавыдадуць\nРаскапалі могільнік Караліна\nШто хацелі зрабіць маладзечанцы на замчышчы:\nНаталля Нікіценка аб праекце замчышча ў Маладзечне: «На бюджэт спадзявацца – марнаваць час»\nВа ўзнёслай атмасферы ў Маладзечне прайшла прэзентацыя дабрачыннага фонду “Спадчына Міхала Клеафаса Агінскага”\nПредыдущая статьяАдсвяткавалі Дзень Незалежнасці Грэцыі салатай грэчаскай\nСледующая статьяАд 1 красавіка праезд на гарадскіх аўтобусах падаражэе на 500 рублёў


Цяжарнасць. Гэта стыльна! - Сям’я і дзеці 2017 - строгія сукенкі - Мода 2017 - Модны Жаночы Часопіс 2017\nЦяжарнасць. Гэта стыльна!\nстрогія сукенкі - Мода 2017 - Модны Жаночы Часопіс ⇒ Сям’я і дзеці 2017 ⇒ Цяжарнасць. Гэта стыльна!\nПрыкладна на 15-16 тыдні будучую маму пачынаюць наведваць дакучлівыя думкі з разраду «я раблюся падобнай на калабка». Штодзённае адзенне ўжо замалая, а гардэроб для цяжарных пакуль яшчэ завялікі. У гэты перыяд выратуюць туніцы і джынсы з эластычным поясам. Не варта кардынальна мяняць свой гардэроб толькі з-за таго, што на цесцю для цяжарнасці вы ўбачылі дзве палоскі. Бо ўсе вашы звычкі і перавагі ў адзенні застаюцца ранейшымі. Так ці мае сэнс хаваць сваё цікавае становішча пад аб'ёмнымі, чорнымі Балахонаў?\nДызайнеры лічаць, што матулям больш падыдуць далікатныя тоны - ружовы, персікавы або блакітны. Яны падкрэсліваюць жаноцкасць. У тканінах мадэльеры раяць аддаваць перавагу ажурныя трыкатажу, эластычнага дэніму, замшу і нават лайкрай.\nПры выбары фасону рабіце ўпор на адкрытасць. Умейце прыгожа паднесці сваё круглявасці цела. Абліпальны сілуэт надасць вашаму ладу непаўторнае зачараванне і жаласлівасць. Калі ваш гардэроб большай часткай напоўнены штанамі, тады няхай яны будуць у вертыкальную палоску - гэта візуальна падаўжае фігуру і надае вытанчанасці. Калі ж вы аддаеце перавагу класічныя варыянты, то самым аптымальным будзе выбар кароткага сукенкі з завышаным станам.\nРаспрацоўшчыкі адзення для цяжарных даюць рэкамендацыі, якія спатрэбяцца ўсім без некалькіх тыдняў мамам. Выбірайце мадэлі, якія выгадна падкрэслены самыя цікавыя часткі цела. Не варта дарма марнаваць свае зберажэнні, накуплялі куча адзення. Цалкам дастаткова будзе пары спадніц, штаноў і сарафана, а далей можна ўсё гэта камбінаваць са сваімі любімымі блузкамі і жакет. Не бойцеся эксперыментаваць з новым становішчам. Навучыцеся быць стылістам, ствараючы адзіны і непаўторны вобраз будучай мамы.\nНе забывайце аб сыходзе за скурай асобы і жывата. Калі да цяжарнасці вы ўжо карысталіся нейкімі ачышчальнымі сродкамі для асобы, то працягвайце ўжываць іх. Калі ж з такой праблемай вы сутыкнуліся ўпершыню, то варта спачатку наведаць касметолага, каб ён парэкамендаваў вам неабходныя сродкі.\nБандаж - абавязковая ўмова для тых, хто пасля родаў жадае вярнуць сваёй постаці першапачатковы выгляд. З ім рызыка з'яўлення расцяжак зводзіцца да мінімуму, а ўвільгатняюць крэмы таксама ўнясуць свой уклад.\nГаніце прэч дэпрэсію, вам дадзены шанец, які даецца не кожнаму. Атрымлівайце асалоду ад кожнай хвілінай свайго стану, не пакідаючы месца хандра, і вынік не замарудзіць адбіцца на вашай знешнасці.\nПапярэдні Тэкст 16 Непатрэбных падарункаў на нараджэньне дзіцяці - які самы непатрэбны падарунак нованароджанаму\nНаступная Артыкул Грамадзянскі шлюб: за і супраць\nХто знаёміцца ў сеткі?\nЯк варыць манную кашу на малацэ: 4 рэцэпту\nРыба пад марынадам - класічны рэцэпт\nШто можна прыгатаваць з зялёных памідораў на зіму хутка і лёгка: рэцэпты з фота\nПосная дыета: як прыбраць лішні вага\nШлюб з замежнікам: за і супраць\nРазумны мужчына - верны мужчына\nШвэдар на пазногцях\nКарысць сямейнай псіхалогіі ў пабудове адносін


Галоўная ➠ Як пабудаваць ➠ Мэбля з мэблевага шчыта эксклюзіўныя канструкцыі для інтэр'еру\nАпублікавана 22.02.2017 18:39\nЧытаць таксама:\tСамогонный аппарат добрый жар\nБольшасць гаспадароў шыкоўных апартаментаў імкнуцца да таго, каб інтэр'ер кожнага памяшкання быў унікальным і непаўторным. Калі набыць мэблевыя шчыты – іх шырокі асартымент прадстаўлены там, можна вырабіць сваімі рукамі розныя эксклюзіўныя прадметы мэблі.\nДля гэтага толькі варта разабрацца з неабходнымі інструкцыямі, прадстаўленымі ў інтэрнэце і мець у арсенале такія тры асноўных інструмента, як шуруповерт, электролобзик і электрорубанок. Таксама можна спрасціць задачу і звярнуцца ў спецыялізаваную кампанію, якая займаецца вытворчасцю мэблі.\nУпрыгожваем інтэр'ер эксклюзіўнымі вырабамі\nАсноўная перавага вырабу мэблі з мэблевага шчыта – магчымасць атрымаць вырабы, колер, форма і памеры якіх выдатна ўпішуцца ў пануючы інтэр'ер любога пакоя – спальні, дзіцячай, гасцінай, кухні і іншых.\nСярод іх колькасці:\nтумбы для ваннай пакоі і іншыя.\nАкрамя таго, з мэблевага шчыта з дуба – шмат карыснай інфармацыі аб ім гэтая старонка змяшчае, можна вырабляць стэлажы для лоджый і гаўбцоў, на якіх зручна захоўваць як кухонную начынне, так і мноства іншых рэчаў, кансервацыю. Гэты матэрыял па сваіх уласцівасцях практычна не саступае суцэльнай драўніне, але пры гэтым у апрацоўцы значна податливее. Менавіта па гэтай прычыне часцей за ўсе з яго робяць лесвіцы, якія атрымліваюцца трывалымі і надзейнымі, а значыць, яны здольныя служыць сваім гаспадарам не адзін дзясятак гадоў, пляцоўкі, звычайныя прыступкі, падваконнікі, цецівы, нарыхтоўкі пад балясы і многае іншае.\nЖадаючы, каб у доме знаходзілася выключна якасная мэбля з прэзентабельным вонкавым выглядам, варта аддаваць перавагу вырабам з мэблевых шчытоў. Апошнія ставяцца да ліку даўгавечных, чым і прыцягваюць большасць спажыўцоў.\nТут былі выкарыстаныя ідэі з сайта:\thttps://news.yandex.by/\nКладзем ламінат на старадаўні падлогу


03 жнівень 2011, 16:38\nМіхаіл Мясьніковіч падчас паседжаньня Савету міністраў заявіў, што рэальныя прыбыткі насельніцтва ў 2011 годзе павінны быць не ніжэйшыя за ўзровень мінулага году. Зазначым, што ад пачатку году беларускі рубель абясцэніўся на 75%, тым часам як індэксацыя заробкаў бюджэтнікам вагаецца ў межах 10—15%. Якім чынам можна выканаць падобныя абяцаньні? Сваё меркаваньне выказвае доктар эканамічных навук Уладзімер Кулажанка:\n"Справа ў тым, што прыбыткі мінулага году захаваць ня ўдасца ні пры якім раскладзе. Калі наш эканамічны рост вылічваецца на аснове бягучых цэнаў сёньняшняга дня і параўноўваецца з аб'ёмам вытворчасьці мінулага году пры цэнах, якія былі значна ніжэйшыя, то мы сапраўды атрымліваем эканамічны рост. Таму што, па сутнасьці, у нас ня вызначаныя каэфіцыенты ацэнкі. Прыкладам, у савецкай эканоміцы да пэўнага пэрыяду быў такі паказьнік: рост вытворчасьці ў цэнах 1913 году, да І Усясьветнай вайны, потым у цэнах 1929 году, калі эканоміка была адноўленая. А цяпер на базе якога году вызначаецца рост? Няма гэтага паказьніка! Можна пісаць усялякую лухту. Таму гэта абсалютна папулісцкія заявы".\nАгучваючы гадавыя заданьні, спадар Мясьніковіч падкрэсьліў: галоўны акцэнт у сваёй працы ўрад павінен зрабіць на "праблемах чалавека, на ўзроўні яго жыцьця". У 2011 годзе, па словах кіраўніка ўраду, рэальныя даходы насельніцтва павінны быць не ніжэйшыя, чым летась. Варта нагадаць, што акрэсьленая летась задача давесьці сярэднія прыбыткі беларусаў да ўзроўню 500 даляраў праваліліся з прычыны амаль 60-працэнтнай дэвальвацыі. Таму, на думку эканаміста Сяргея Балыкіна, заявы чыноўнікаў ня маюць нічога супольнага з рэаліямі:\n"Лепш нешта падобнае заявіць пазьней, чым ніколі, але ж тут ёсьць некалькі іншых пытаньняў. Найперш — за якія сродкі плянуецца арганізаваць такі дабрабыт? І што гэта ўрэшце за сабой пацягне? Справа ў тым, што мы бярэм для сябе язвы як капіталізму, так і сацыялізму. Так атрымліваецца, што ў сваіх так званых рэформах Беларусь ідзе нейкім трэцім шляхам, але ж гэты трэці шлях вядзе толькі ў трэці сьвет. На жаль, асобнага шляху ва ўмовах рынкавай эканомікі не існуе, мы можам ісьці альбо ў сацыялізм, альбо ў капіталізм, альбо ў сьвет нейкіх непрадказальных афрыканскіх краінаў. Хоць апошнія, па справядлівасьці, самі ўжо ідуць да капіталізму. Таму, калі нешта зробяць, тады і будзем казаць — зрабілі. Пакуль жа, апроч заяваў, не зрабілі нічога".\nУрадавыя чыноўнікі хваляцца: у параўнаньні з 2010 годам палепшыліся паказьнікі рэнтабэльнасьці, што павінна дадатным чынам адбіцца на эканамічным становішчы беларусаў. Маўляў, упершыню за многія гады рост экспарту тавараў у першым паўгодзьдзі перавысіў рост імпарту.\nМіж тым, на думку экспэртаў, дадзеная прапорцыя тлумачыцца досыць проста: многія імпартэры вымушаныя згарнуць дзейнасьць, бо ня маюць легальнага доступу да валюты. Але, як кажа фінансавы аналітык Сяргей Чалы, калі трымацца падобнай лёгікі, то статыстыка наступных месяцаў будзе яшчэ больш аптымістычная. Па яго словах, спыненьне прытоку замежных аўтамабіляў пасьля ўвядзеньня непад'ёмнага для спажыўцоў расейскага мыта зробіць агульную карціну ўвогуле ідэальнай:\n"Як ні дзіўна, з гледзішча макраэканомікі ледзьве ня ўсе выгады ад Мытнага саюзу, якія атрымлівала Беларусь, хаваліся якраз у скарачэньні імпарту ўжываных аўтамабіляў з-за мяжы. Практычна цалкам усе тыя "вясёлыя" лічбы, якія выходзілі з-пад пяра чыноўнікаў, зыходзілі з таго, што гандлёвы балянс паляпшаўся за кошт аднае рэчы: імпарт падаў у фізычным выражэньні дзякуючы спыненьню аўтамабільных паставак. Наколькі гэта "добра" для насельніцтва — пытаньне спрэчнае. Але з пункту гледжаньня макраэканомікі — гэта ў пэўнай ступені адносна станоўчы вынік".\nАналітыкі перакананыя: абяцаньне беларускіх уладаў забясьпечыць дабрабыт насельніцтва на ўзроўні дакрызіснага 2010 году можа падмацоўвацца толькі такімі непапулярнымі эканамічнымі мэтадамі, як уключэньне друкарскага станка. А гэта якраз тая прычына, чаму міжнародныя інстытуцыі не сьпяшаюцца адкрываць Беларусі крэдытныя лініі. Чым больш будзе непадмацаваных грошай, якія ланцуговай рэакцыяй спараджаюць некантраляваную інфляцыю, тым меней падставаў, каб спрабаваць уратаваць прыгнечаную эканоміку.


МЗС: Амбасадара Паўліка адклікаў экс-міністар Вашчыкоўскі - Польскае Радыё\nМЗС: Амбасадара Паўліка адклікаў экс-міністар Вашчыкоўскі\nAlena Vialichka 12.01.2018 11:03\n«Завяршэньне місіі дыплямата не зьвязана з палітыкай», – падкрэсьлілі ў МЗС.\nКонрад Паўлік і Вітальд Вашчыкоўскі.Foto: Karolina Siemion-Bielska/MSZ\nРашэньне ў справе адкліканьня з пасады амбасадара Польшчы ў Менску Конрада Паўліка прыняў былы міністар замежных спраў Вітальд Вашчыкоўскі. Прэс-сакратар МЗС Артур Лёмпарт адзначыў, што рашэньне было прынятае па просьбе самога амбасадара. «Завяршэньне місіі дыплямата не зьвязана з палітыкай», – падкрэсьліў Лёмпарт.\nКонрад Паўлік займаў пасаду амбасадара з сакавіка 2016 году.\nУчора, калі паявілася інфармацыя аб адкліканьні міністра Паўліка з пасады, паведамлялася, што гэта рашэньне новага міністра замежных спраў Польшчы Яцка Чапутовіча.\nУ прэс-службе МЗС адначасова запэўнілі, што прыярытэтам польскай дыпляматыі «было і застаецца» запэўніваньне выконваньня правоў польскай меншасьці ў Беларусі, у тым ліку доступу да культуры і адукацыі на польскай мове, а таксама легалізацыя ўсіх арганізацый польскай нацыянальнай меншасьці.\ntags: Амбасада Рэспублікі Польшча, Вітальд Вашчыкоўскі, дыпляматыя, Конрад Паўлік, Менск, Польшча-Беларусь, Яцэк Чапутовіч


Беларусь у 2015 годзе стала самай папулярнай у расійскіх турыстаў краінай СНД | Афіцыйныя прэс-рэлізы, Беларусь\n16 верасня, Мінск /Кар. БЕЛТА/. Беларусь у 2015 годзе стала самай папулярнай у расійскіх турыстаў краінай СНД. Такія даныя прадаставіў БЕЛТА расійскі турыстычны анлайн-сэрвіс Travel.ru.\nРэйтынг складзены паводле даных броняў гасцініц у СНД у гэтым годзе расійскімі турыстамі, якія падарожнічаюць самастойна. Пяцёрку самых папулярных краін СНД узначальвае Беларусь, на якую прыпадае 37 працэнтаў усіх паездак. Ва Украіну робіцца 22 працэнты ад усіх паездак у краіны СНД, у Казахстан - 16 працэнтаў, Азербайджан - 9 працэнтаў, Арменію - 7 працэнтаў. На астатнія краіны СНД прыпадае менш як 10 працэнтаў.\nПаводле інфармацыі Travel.ru, колькасць анлайн-броняй паездак расіян у Беларусь вырасла на 60 працэнтаў у параўнанні з мінулым годам. Расійскія турысты падарожнічаюць у Беларусь у гэтым годзе ў сярэднім на 4,5 дня і расходуюць на пражыванне ў гасцініцы $70 у суткі.\nУ топ-10 гарадоў СНД па папулярнасці ў расіян уваходзяць Мінск, Кіеў, Алматы, Баку, Ерэван, Астана, Віцебск, Бішкек, Ташкент і Кішынёў. Паводле даных Travel.ru, у Мінск расійскія турысты прыязджаюць у сярэднім на 2,5 дня і расходуюць на пражыванне ў гасцініцах каля $73 у суткі. У першую дваццатку папулярных у расійскіх турыстаў гарадоў СНД таксама ўваходзяць беларускія гарады Брэст, Гродна і Гомель.\nШто датычыцца рэйтынгу самых папулярных у расіян па выніках летняга сезона курортаў у краінах СНД, то возера Нарач займае ў ім другое месца. Як адзначае Travel.ru, расіян на Нарач прывабліваюць лячэбна-аздараўленчы турызм, цікавыя экскурсіі, нацыянальная кухня і невысокія цэны. У першую пяцёрку самых папулярных курортаў СНД таксама ўвайшлі возера Ісык-Куль (Кыргызстан), Баравое (Казахстан), Набрань (Азербайджан) і Севан (Арменія).\nTravel.ru - вядучы расійскі турыстычны анлайн-сэрвіс, які працуе на рынку больш за 15 гадоў. Сайт штомесяц наведваюць 2 млн чалавек.


Салігарчанін запісаў кампазіцыю аб шахцёрах і іх нялёгкай працы | Навіны раёна | Салігорскі райвыканкам\nСалігарчанін запісаў кампазіцыю аб шахцёрах і іх нялёгкай працы\nУ выхадныя салігорцы адзначаць дзве значныя падзеі-Дзень горада і Дзень шахцёра. Салігарчанін Даніла Цітоў запісаў трэк аб шахцёрах, марах.\n- Што натхніла на стварэнне песні?\n- Натхніла праца ў шахце, ужо там пару гадоў як працую. Больш канкрэтна - у ААТ "Трэст Шахтаспецбуд". Ну які ж музыка не напіша пра тое, як ён праводзіць большую частку свайго часу?! Я працую ў падзямелле, у прамым сэнсе ў андэграўндзе. Да таго ж, не ведаю ніводнай шахцёрскай песні. Аб Салігорску іх хапае, а пра простых шахцёраў нічога і няма. Так і прыйшла думка запісаць падарунак нашым хлопцам.\n- Як даўно займаецеся музыкай?\n- Займаюся музыкай з 2013 года. Да гэтага дачыненне да музычнай асяроддзі не меў ніякага. Шлях пачаўся з асваення гітары ў армейскі перыяд жыцця. Там прагучалі першыя аўтарскія акорды і былі напісаныя першыя вершы. Але дэбютам у маім захапленні стаў жнівень 2013 года, калі была выпушчаная першая студыйная праца. Вось і па гэты дзень знаходжуся на гэтым фронце.\n- Хто аўтар музыкі і слоў?\n- Аўтар слоў Ілля Цітоў ён жа DANILA TITOV, а таксама раней я выступаў пад псеўданімам Bablik. Музыка была напісана Леанідам Якімавым з расійскага горада Хабараўск, гэта, калі што, ад нас 9133 км. вось так мы далёка забраліся!\n- Дзе можна паслухаць?\n- Прэм'ера адбудзецца 23 ці 24 жніўня ў Інтэрнэце. Магчыма, песня прагучыць на самі святы ў горадзе, а таксама ў маім родным ААТ "Трэст Шахтаспецбуд" на святочным мерапрыемстве.


##### Гульнявыя аўтаматы мяккія цацкі – Прызавыя Гандлёвыя аўтаматы | аркады Сімулятары.\nУ Маладзечанкім раёне працуюць 25 прафесійных майстроў выяўленчага і дэкаратыўна-прыкладнога мастацтва. З 2003 г.\nЮрый Іванавіч зяўляецца кіраўніком праекта гульнявой аўтамат treasures of tombs playson карцінкі мастацтва «Гліна, агонь і майстры» гульнявыя аўтаматы мяккія цацкі рамках Міжнароднага фестывалю мастацтваў «Славянскі базар у Віцебску».\nАб зацвярджэнні тыпавых вучэбных праграм па вучэбных дысцыплінах прафесіянальнага кампанента спецыяльнасцей сярэдняй спецыяльнай адукацыі. Беларусь – край замчышч, курганоў, Дзе таяцца страхоцці і звод, Дзе русалкі выходзяць з віроў І начніцы вядуць карагод, Дзе пад шум каласоў ведзьмары На палетках заломы кладуць І ў купальскую ноч у бары Забабоны ў пацёмках снуюць. Промышленность в Бресте до гульнявыя аўтаматы мяккія цацкі после 1939-го.\nРэчы Паспалітай Станіславу Аўгусту Панятоўскаму. Напісанне мяккага знака пры так званай суседняй мяккасці (вымушанай гукавой пазіцыяй, напрыклад, сьці. Яго зяўленне адразу выклікае радасць, чаканне чагосьці новага, цікавага. Гл. уклейку.) Якой. вашу думку, сугучныя настрою мастацкага палатна?\nЦацка – прадмет, прызначаны для дзіцячых гульняў, які дае ўяўленне пра рэчы і вобразы, дапамагаючы дзіцяці пазнаваць навакольны свет і з’яўляецца адным са сродкаў разумовага, эстэтычнага і фізічнага выхавання.\nТаму гульнявыя аўтаматы мяккія цацкі пашыранымі відамі беларускага дэкаратыўна-прыкладнога мастацтва з’яўляецца разьба па дрэве, кераміка, пляценне, ткацтва, вышыўка.\nВадавоз вёз ваду ад вадаправода. Быў і ў вёсцы Турэц Карэліцкага раёна, там нарадзіўся яго старэйшы сын Фёдар.\nУ чым адметнасць беларускага дзіцячага фальклору? Мая малая радзіма – гэта мой жыццёвы прычал, які заўсёды гатовы прыняць маю стомленную душу і загаіць мае раны. Макс Шчур – леташні лаўрэат прэміі Ежы Гедройца (найбуйнейшай літаратурнай прэміі Беларусі) – яшчэ і самы загадкавы лаўрэат. Летась у гэтым рэйтынгу Беларусь мінімальна выперадзіла Багамскія выспы, але сёлета розьніца паміж імі ўжо больш значная — Багамы на 60-м месцы аўтаматс індэксам 0,805.\nI малая радзіма Якуба Коласа – не выключэнне. Аўтаматы нават не спрабуюць дастаць цацку. Драўляныя цацкі былі вельмі разнастайныя.\nГалоўным момантам у жыцці кожнага селяніна была пабудова хаты. Беларусь, якая стаяла на мяжы Літвы, Латвіі і Беларусі. Усе гарады. Усе гасцініцы - Беларускі партал. Мяекія саломы пераважна рабілі лялек, цпцкі, павукоў.\nУсiм ты хочаш унарóвiць, ка гульнявыя аўтаматы шампанскае ты падыходзiш з хiтрасцю, i змалку прывыкла ты гнуцца. Сучаснасць i далёкая гiсторыя ў аповесцi «Базылёў курган» (1954). З далёкага поўдню ляцяць.(Слайд №6). Чыя цяпер машынка?». (Алёшава.) Алёша атрымлівае цацку і становіцца вядучым.\nУ старэйшай групе зрабілі міні-музей, где сабраны беларускія гульнявыя аўтаматы мяккія цацкі, гліняныя і ільняныя цацкі, альбомы, якія адлюстроўваюць мінулае і сучаснае нашай краіны. Разьба па дрэве. Гульнявыя аўтаматы мяккія цацкі з найбольш пашыраных і універсальных матэрыялаў у народаў лясной зоны Еўропы, у тым ліку беларусаў – з’яўляецца глуьнявыя. Неспакойны час гульнявыя аўтаматы мяккія цацкі адпаведныя цацкі.\nГульнявыя аўтаматы мяккія цацкі апошняя кніга, якая і прынесла Шчуру перамогу і прызавыя 5000 еўра, – пра няспешнае падарожжа праз Еўропу ў гульнявыя аўтаматы мяккія цацкі мары Амстэрдам. Беларусь размешчана ў лясной зоне. Лялек таксама рабілі з анучаў. Абавязковым прадметам дзіцячых гульняў быў мячык. Наглядны матэрыял: прадметныя малюнкі і мяккія цацкі. Усе яны, члены нашай дружнай qiwi онлайн казіно толькі пачынаў працаваць наш прытулак, часы былі вельмі цяжкія, грошай часам не хапала самім, але даводзілася эканоміць, паступова ўсё пачало наладжвацца, знайшліся мякія, якія нас падтрымліваюць, і простыя, чужыя людзі, якія прыносяць цацкі, ежу.\nТэги: гульнявой аўтамат mega gems betsoft Категории: аўтаматы кекс печкі\nГульнёвыя аўтаматы гуляць бясплатна без рэгістрацыі. Бясплатны анлайн пераклад з рускай на беларускую і назад, руска-беларускі слоўнік з транскрыпцыяй, вымаўленнем слоў і прыкладамі выкарыстання. Вялікі ўплыў на фарміраванне рэльефу Беларусі аказаў апошні ледавік, які ператварыў поўнач рэспублікі ў азёрны край - Беларускае Паазере. Гульня складаецца з наступных катэгорый : Строі, Стравы, Святы, Суайчыннікі, Самыя-самыя, кожная з якіх уключае па 5 пытанняў адной тэматыкі. На большай тэрыторыі Беларусі, найперш за ўсё на яе поўначы і ў цэнтральнай частцы, шырока распаўсюджаны валуны. Дадатковая спецыяльнасць. СКЛАДАЛЬНІКІ: М.Ф.\nСпіс галоўных славутасцей Мінска з апісаннем і фота. Бульба з’явілася ў Беларусі ў XVIII ст. Дзіма намацаў у кішэні ножык і цвёрдым, упэўненым крокам накіраваўся да хлопцаў. Вось якія мы паненачкі, У нас шэрыя сукеначкі, Ў Беларусі нарадзіліся, Пагасціць да вас зявіліся. Добра ўсюды добраму. Добраму ўсюды добра. Беларускія цацкі вырабляліся з самых простых і даступных матэрыялаў — гліны, дрэва, саломы, тканіны, а таксама выпякаліся з цеста. Рэспублікі Беларусь па педагагічнай адукацыі. В итге курочка испекла булки и угостила ими. Матэрыялы размешчаны на адкрытых паліцах. Новы год Шматлікія вядомыя кампутарныя гульні ўпершыню зявіліся на ігральных аўтаматах і толькі праз некаторы час былі партаваныя на кансолі і хатнія кампутары. Як уплывае на псіхіку дзяцей «гульня ў вайнушку»? А калi хто гнецца, ты мён паказвае сваю слабасць i поýнае непаважэнне к сабе.\nРадзілася я ў Беларусі, Дзе срэбрам крыніцы звіняць, Сюды з крыкам радасным гусі. Педагог просіць дзяцей назваць свае любімыя гульні і рас тлумачыць іх правілы. Лобач. Этнаграфія беларусі. ВУЧЭБНА-МЕТАДЫЧНЫ КОМПЛЕКС для студэнтаў спецыяльнасцей 1-21 03 01 “Гісторыя”, 1-02 01 02 “Гісторыя. Георгій Плашчынскі: Быць беларусам — гэта свядома абраны шлях. Ткацтва – адно з самых старажытных і пашыраных рамёстваў на Беларусі, яно вядома з эпохі неаліту. Культавыя камяні беларусі. Эрнст Ляўкоў Аляксандр Карабанаў, Людміла Дучыц, Эдвард Зайкоўскі, Валерый Вінакураў. Дзеркаўшчына знаходзіцца ў заходняй частцы Беларусі, і большасць мясцовых жыхароў — каталікі. У аснове эпітэта ляжыць стоенае параўнанне. Цацкі-лялькі могуць быць без твараў, вырабленыя з тканіны, але з выразнымі фігурамі i ў сапраўдным беларускім уборы. Трэба паказваць цацкі пры чытанні твораў вуснай народнай гворчасці, выкарыстоўваць у гульнях, на занятках па выяўленчай дзейнасці. Настаўнік. З даўніх часоў на тэрыторыі Беларусі жылі нашы продкі. Аўтамат можна было наладзіць так, каб спачатку ён даваў большыя шанцы перамогі і вабіў кліентаў, а затым лавіў ц.\nА ўзнікнуць складанасці ў хатніх справах — тут дапаможа бок Бабы. Усім будуць падарункі. ЛЯВОНІХА (аглядваецца навокал). Гасцініца Мінск Брэст Віцебск Гродна Магілёў Гомель. Чаму важна чытаць народныя казкі? Альшэўскі зірнуў на гадзіннік і здзівіўся: праз паўгадзіны цягнік! Раз-два-тры-чатыры-пяць! Будзем бульбінку вітаць! Праз беларускамоў ныя заданні моладзь знаёміцца з культурай і гісторыяй сваіх гарадоў. Але ў гульні некаторыя з іх з часам пераходзяць на беларускую, хаця б у размовах са мной.


Як мода шкодзіць прыродзе | zviazda.by\nАлеся » Красота и здоровье » Як мода шкодзіць прыродзе\nАпошнім часам індустрыя моды адчувае на сабе моцны грамадскі ціск па прычыне сур’ёзнай заклапочанасці захаваннем экалогіі і чысціні навакольнага асяроддзя. Многія дызайнеры і брэнды заяўляюць аб тым, што іх рэчы экалагічна бяспечныя, яны выпускаюць лімітаваныя калекцыі з перапрацаваных матэрыялаў, а таксама актыўна ўдзельнічаюць у дабрачыннасці.\nВытворчыя прадпрыемствы і транспарт, несумненна, наносяць вялікую шкоду навакольнаму асяроддзю. Але ці думалі вы, што ўрон прыродзе наносіцца і тады, калі вы набываеце дзве-тры непрамакальныя курткі рознага колеру, каб апранацца штодзень прыгожа і модна? Пры вытворчасці непрамакальнага верхняга адзення (і абутку таксама) выкарыстоўваюцца поліфтарыраваныя і перафтарыраваныя рэчывы (PFC), якія здольныя адштурхоўваць ваду і бруд. Праблема ў тым, што ў прыродзе гэтыя злучэнні амаль не раскладаюцца, дзесяцігоддзямі забруджваючы глебу. Акрамя таго, некаторыя з іх класіфікуюцца навукоўцамі як канцэрагенныя і шкодныя для фертыльнасці.\nНекалькі гадоў таму эколагі забілі трывогу, заклікалі вытворцаў адзення і спажывецкіх тавараў абмежаваць стварэнне прадметаў побыту з высокімі ўзроўнямі небяспечных фторутрымліваючых злучэнняў. Буйныя кампаніі быццам бы пачулі і заявілі аб адмове ад выкарыстання PFC, аднак на справе мала чаго змянілася. На адной з модных выстаў у Еўропе нядаўна высветлілася, што да 80% рэчаў вядомых вытворцаў, такіх як «Columbia», «Patagonia» і «The North Face», утрымліваюць PFC. Акрамя таго, рэчывы з PFC выкарыстоўваліся на міжнародным рынку з пачатку 1950-х гадоў, за гэты час паспелі назапасіцца не толькі ў глебе, але і ў нашых арганізмах. Навукоўцы сцвярджаюць, што сляды хімічных злучэнняў сёння могуць быць выяўленыя ў крыві ледзь не кожнага другога жыхара Зямлі.\nЯшчэ адна пакуль нявырашаная праблема, якая датычыць наўпрост сферы моды, — гэта мікрапластык. Гаворка ідзе пра драбнюткія валокны сінтэтычнага палатна фліс (поліэфірны форс) і іншых падобных матэрыялаў, якія адслойваюцца пры мыцці і потым трапляюць у сцёкавыя воды, асядаюць у глебе і вадаёмах. Мікрапластык назапашваецца ў прыродзе, а адтуль пранікае ў арганізм жывёл і чалавека. Наколькі менавіта ён шкодны для жывых істот, навукоўцы яшчэ не прыйшлі да адзінай думкі і пакуль праводзяць лабараторныя даследаванні. Але ўжо дакладна вядома, што мікрачасцінкі гэтыя ўбіраюць у сябе іншыя таксічныя рэчывы і такім чынам атручваюць жывую прыроду.\nТам, дзе ёсць попыт, ёсць і прапанова! Ад гэтай кропкі адліку, мабыць, і пачынаецца замкнёнае кола перавытворчасці і спажывецтва, эгаістычнага спажывецтва. Год ад году выдаткі людзей на ўласны гардэроб толькі растуць, і гэта нягледзячы на шырокае распаўсюджанне магазінаў мас-маркет з танным адзеннем. Так, напрыклад, у Германіі, паводле дадзеных за 2018 год, кожная сям'я траціла на набыццё адзення амаль на 110 еўра ў месяц больш, чым гэта было дзесяць гадоў таму. Згодна з той жа статыстыкай, кожная еўрапейская жанчына ва ўзросце 20-40 гадоў купляе каля 60 новых рэчаў штогод.\nБуцікі і крамы ў цэнтры горада — гэта дарагая арэнда, якую прадпрымальнікі спрабуюць кампенсаваць высокім коштам тавару. Таму хутка пачалі развівацца такія паслугі, як пакупкі ў інтэрнэце, што гарантавана больш танна. Няма прыгожага будынка на галоўнай вуліцы, арандаваць склад можна і ў прамзоне, няма неабходнасці ў пастаяннай колькасці прадаўцоў на зале, пасылкі фарміруюцца па меры паступлення заявак.\nАднак на самой справе перасылка тавараў павялічыла шкодную нагрузку на навакольнае асяроддзе. Буйныя склады спажываюць вельмі шмат энергіі, што адбіваецца на экасферы. Як правіла, пасылку можна вярнуць, калі рэч не спадабалася ці не падышла. Паводле дадзеных розных служб дастаўкі, кожны трэці пакет вяртаецца, завароты заказаў асобных модных сайтаў складаюць наогул каля 70%. Гэта прыводзіць да перавытворчасці папяровай упакоўкі. Паводле падлікаў эколагаў, шкодны ўплыў у цэлым ад перасылкі тавараў супастаўны з тым, які на навакольнае асяроддзе аказваюць выкіды 166 000 тон .\nЗалішняе моднае спажыванне вядзе да пастаяннага росту вытворчасці бавоўны. Адным з найбуйнейшых у свеце экспарцёраў тэкстылю з'яўляецца Індыя. У рэгіёне вырошчваецца 6,5 тыс. тон, гэта другая пазіцыя на сусветным рынку. Аднак генетычна мадыфікаванае насенне здольнае даваць ураджай толькі адзін год, на наступны год патрабуецца для пасеваў новае. Генетычна мадыфікаванае насенне бавоўны пры вырошчванні патрабуе вялікай колькасці вады, якой у Індыі здаўна назіраецца недахоп, а штучная ірыгацыя разбурае мясцовыя экасістэмы.\nСёння рэгіёны вытворчасці і рэгіёны асноўнага спажывання прадметаў моды знаходзяцца праз тысячы кіламетраў адлегласці, таму транспарт становіцца істотным фактарам, які ўплывае на экалогію. Напрыклад, у 1960-х гадах каля 90% адзення на амерыканскім рынку было выраблена ў ЗША, цяпер гэта лічба ледзь дасягае 3%.\nУ краінах СНД прынята лічыць, што сустракаюць па адзежцы. Не дзіўна таму, што наш вулічны натоўп — самы шыкоўна апрануты ў свеце. Калі ў Еўропе большасць грамадзян выглядаюць сціпла, аддаючы перавагу джынсам і кофтам, то ў нас жанчынам заўсёды «няма чаго апрануць» пры перапоўненай шафе. У апошні час многія становяцца ахвярамі шопінг-маніі, не ў сілах справіцца з маніякальнай цягай да пакупак. На думку псіхатэрапеўтаў, гэта сур'ёзная хвароба. Прафесар псіхіятрыі Дональд Блэк упэўнены, што некантралюемы шопінг — адна з частых прычын неўрозаў і іншых сімптаматычных псіхічных растройстваў.


Ціханоўская на дзяржрадыё: Няўжо Лукашэнка разлічвае, збіваючы людзей, прымусіць іх сябе любіць?\nКандыдат у прэзідэнты Беларусі Святлана Ціханоўская ў эфіры Першага нацыянальнага канала Беларускага радыё падзялілася пунктамі сваёй праграмы і распавяла, што будзе пасля яе перамогі, піша TUT.by.\nПрэтэндэнтка заявіла, што не стане нічога абяцаць. Для гэтага, паводле яе, ёсць іншыя людзі, якія 26 гадоў раздаюць «пустыя абяцанні». Святлана Ціханоўская акрэсліла праблемныя кропкі краіны, якія, як яна лічыць, неабходна змяніць: масавая эміграцыя за мяжу, выміранне вёсак і маленькіх гарадоў і смерць людзей ад каронавіруса, «пакуль улада хавае ад іх рэальныя лічбы па захварэлы’, не забяспечвае меддапамогу, не плаціць лекарам годныя заробкі».\nКандыдатка адзначыла, што гэтым летам людзей пачалі хапаць на вуліцах толькі за тое, што яны хацелі сваім подпісам падтрымаць вылучэнне прэтэндэнтаў ці падаць скаргу ў ЦВК.\n«Няўжо дзейны прэзідэнт разлічвае, што, збіваючы людзей дубінкамі, кідаючы за краты, выпісваючы ім штрафы, ён прымусіць людзей сябе любіць? Ён што, сапраўды думае, што гвалтам, нахрапам, хамствам і сталай хлуснёй можна вырашыць праблемы ў эканоміцы, да якіх ён сам жа і прывёў нашу краіну? А колькі ён яшчэ збіраецца збіваць людзей і кідаць іх у турмы? Не прэзідэнт павінен нам указваць, як нам жыць і што нам рабіць, а мы самі павінны гэта вызначаць», – заявіла яна.\nПаводле яе, пасля Перамогі 9 жніўня плануецца правесці на працягу паўгода новыя выбары з усімі, хто захоча балатавацца. Падчас пераходнага перыяду краінай будуць кіраваць тыя ж чыноўнікі, што і цяпер, за выключэннем тых, хто груба парушаў закон. Акрамя выбараў, Ціханоўская плануе прызначыць рэферэндум для вяртання Канстытуцыі 1994 года.\nУ якасці асноўных тэзісаў сваёй праграмы «Краіна для жыцця, дзяржава для людзей» яна назвала стварэнне новых працоўных месцаў у Беларусі, зняцце бар’ераў для малога і сярэдняга бізнесу, перагляд фінансавання стратных прадпрыемстваў, рэформа сістэм аховы здароўя і адукацыі/\nУ вонкавай палітыцы кандыдатка выступае за незалежнасць.\n«Мы яе не прадаем, мы ёю не гандлюем, мы мірныя людзі, мы будзем сябраваць з усімі, але толькі ў інтарэсах уласнай краіны», – сказала яна.\nЦіханоўская падкрэсліла, што трэба «стварыць партнёрства на роўных, а не залежаць ад газавай і нафтавай іголкі».\nТэгі: агітацыя выбары-2020 пратэсты рэферэндум Святлана Ціханоўская


Калегія Еўразійскай эканамічнай камісіі (ЕЭК) 10 снежня разгледзела пытанні ў сферах прамысловасці і тэхнічнага рэгулявання.\nКалегія ЕЭК ухваліла «Даклад аб выніках штогадовага маніторынгу кааперацыйнага ўзаемадзеяння і рэалізацыі кааперацыйных праектаў».\nКааперацыйныя пастаўкі прамысловай прадукцыі ў рамках Саюза у 2018 годзе працягнулі павялічвацца, нягледзячы на некаторае запаволенне тэмпаў нарошчвання у параўнанні з 2017 годам. Па выніках 2017 года быў забяспечаны прырост на ўзроўні 30%, у 2018 годзе – яшчэ на 8,8%.\nУ галіновым разрэзе нарошчванне кааперацыйных паставак у 2018 годзе адбылося, напрыклад, у большасці галін апрацоўчай прамысловасці – у 16 галінах з 21. Пры гэтым тыя галіны, якія вызначаны дзяржавамі-членамі ў якасці прыярытэтных і па якіх пры ўдзеле Камісіі ўжо пачата практычная праца, увайшлі у лік лідараў па тэмпах нарошчвання кааперацыйных паставак.\nНайбольшыя тэмпы прыросту ўзаемных кааперацыйных паставак зафіксаваны ў вытворчасці коксу і нафтапрадуктаў – на 33%; вытворчасці іншых тавараў – на 20,1%; дрэваапрацоўцы – на 16,2%; вытворчасці машын і абсталявання – на 14,8%; вытворчасці аўтатранспартных сродкаў – на 14,1%; харчовай прамысловасці – на 11,1%; вытворчасці электрычнага абсталявання – на 10,2%; металургіі – на 9,6%.\nКалегія ЕЭК прыняла актуалізаваную праграму па распрацоўцы міждзяржаўных стандартаў да тэхрэгламенту «Аб бяспецы асобных відаў спецыялізаванай харчовай прадукцыі, у тым ліку дыетычнага лячэбнага і дыетычнага прафілактычнага харчавання».\nПраграма прадугледжвае распрацоўку 48 міждзяржаўных стандартаў, у тым ліку 13 – на аснове міжнародных і рэгіянальных стандартаў або ідэнтычных ім нацыянальных стандартаў. За Рэспублікай Беларусь замацавана распрацоўка 12 стандартаў, за Рэспублікай Казахстан – 8, за Расійскай Федэрацыяй – 23 стандартаў.


Пра гэта стала вядома TUT.BY ад затрыманых у судзе. Міліцыя палічыла, што людзі, якія прыйшлі паставіць подпісы пад зваротам, несанкцыянавана пікетавалі. Суд з гэтым пагадзіўся — прызнаў мінчукоў вінаватымі і прызначыў пакаранне — ад 30 базавых велічынь штрафу да 15 сутак арышту.\n«Не бачу ніякіх абмежаванняў у тым, каб падпісваць калектыўныя звароты»\nУ чацвер вечарам, 25 лютага, у Каменнай Горцы затрымалі каля дзесяці чалавек. Гэта адбылося каля 20.30. А ўжо з раніцы іх справы паступілі ў суд Фрунзенскага раёна. Разгляд першага прызначылі на 9.45. Тыя, хто хваляваўся і перажываў за сваіх суседзяў, трапіць на пасяджэнне не змаглі. Даведаліся толькі аб пакаранні — 30 базавых велічынь.\nАлена Шумейка — адна з затрыманых вечарам 25 лютага. Яе сяброўка Наталля дзяжурыла ў судзе з самай раніцы. Паводле яе слоў, на працягу апошніх дзён мінчане збіралі подпісы пад пяццю зваротамі да дэпутата Ганны Старавойтавай. У адным яны выказваюць нязгоду з устаноўкай «Табакерак» на тэрыторыі акругі і патрабуюць ад свайго дэпутата атрымаць адказы ад Міністэрства аховы здароўя, МАРГ і кіраўніка Мінгарвыканкама. У іншым просяць накіраваць прэм’ер-міністру патрабаванне адмяніць забарону на выезд з краіны, у астатніх — задаюць пытанні аб COVID-19, цікавяцца працай Міжведамаснай камісіі па расследаванні выпадкаў перавышэння паўнамоцтваў сілавікамі 9-13 жніўня 2020 года.\nПра тое, што Алену затрымалі, Наталля зразумела не адразу.\n— Калі ў чаце з’явілася такая інфармацыя, стала тэлефанаваць у 102, але там адказалі, што такой сярод затрыманых няма. Сёння ў 7 раніцы паехала да дому, дзе іх нібыта затрымалі. Гляджу — машына Лены стаіць. А яе самой няма.\nНоч Алена Шумейка правяла на Акрэсціна. Адтуль жа яна мела зносіны з суддзёй Марыяй Ярохінай. Суд праходзіў па скайпе.\nАлена жыве ў Каменнай Горцы, працуе юрысконсультам. Ёй 39 гадоў, выхоўвае траіх дзяцей, двое з якіх —непаўналетнія.\nПратакол аб адміністрацыйным правапарушэнні, якое ёй інкрымінуюць, гучыць лаканічна: каля 20.45 знаходзілася па адрасе Нёманская, 42, дзе прыняла ўдзел у пікетаванні без адпаведнага дазволу Мінгарвыканкама. У чым выявілася гэта пікетаванне, за што ці супраць чаго, у пратаколе не ўдакладняецца.\nУ пачатку пасяджэння Алена хадайнічала аб тым, каб суд запатрабаваў відэа з камеры назірання, усталяванай на пад’ездзе, ля якога яе затрымалі. На запісах, казала жанчына, будзе відаць, што ніякага пікетавання там не адбывалася. Акрамя гэтага, яна папрасіла суд далучыць да справы звароту да дэпутата, якія яна падпісвала.\n— Дзе гэтыя лісты? — удакладніла Марыя Ярохіна.\n— У РУУС, я мяркую.\nРазгляд хадайніцтваў спачатку адклалі, а пасля іх адхілілі.\nСуддзя Марыя Ярохіна доўга і настойліва ўдакладняла, як Алене «стала вядома аб неабходнасці з’явіцца па паказаным адрасе», у якіх телеграм-чатах адбывалася зносіны з іншымі падпісантамі зваротаў, наколькі дакладная інфармацыя ў іх публікавалася.\n— Мелася пры вас атрыбутыка? — спытала суддзя.\n— [Атрыбутыка] дэпутата Старавойтавай? Не. Ніякай іншай таксама. Гэта можа пацвердзіць відэазапіс з камеры, усталяванай на пад’ездзе.\n— Што перашкаджала вам звярнуцца ў электронным выглядзе з тымі надзённымі пытаннямі, якія вас турбуюць, калі вы прытрымліваецеся такой актыўнай пазіцыі? — працягнула суддзя.\n— Я не бачу ніякіх абмежаванняў у тым, каб падпісваць калектыўныя звароты. Гэта прадугледжана ў Законе «Аб зваротах грамадзян».\nПасля гэтага суд перайшоў да пісьмовых матэрыялаў справы. У іх — рапарт старэйшага лейтэнанта Фрунзенскага РУУС Сяргея Мінкаўца (ім «была выяўленая група грамадзян, якая праводзіла несанкцыянаванае пікетаванне») і пратакол апытання Алены Шумейкі. У ім яна распавяла прыкладна тое ж, што і на судзе: калі падпісвала зварот да дэпутата Старавойтавай, пад’ехаў мікрааўтобус, з яго выйшлі людзі ў цывільным і балаклавах, адвезлі ў РУУС, дзе на ўсіх склалі пратаколы па артыкуле 23.34 КаАП.\nПасля абеду суд вынес рашэнне — прызнаць Алену Шумейку вінаватай і прызначыць пакаранне ў выглядзе 30 базавых велічынь штрафу (870 рублёў).\n«Абмяркоўвалі свае надзённыя пытанні, якія павінны быць узгоднены з адміністрацыяй раёна ці Мінгарвыканкамам»\nЛёні 20 гадоў. Учора ў яго затрымалі абодвух бацькоў — Віталя і Таццяну Зайцавых. Ім па 48 гадоў, абодва прадпрымальнікі. У падобнай сітуацыі іх сын апынуўся ўпершыню, але тым не менш не разгубіўся: раніцай знайшоў адваката і заключыў з ім дамову.\n— Як яны? — спытаў ён у адваката, які ў перапынку змог пагутарыць з затрыманымі.\n— У шоку, што такое магчыма.\nПратакол, складзены на Віталя, гучыць гэтак жа, як і ў Алены Шумейкі: 25 лютага каля 20.45 ён знаходзіўся па адрасе Нёманская, 42 і прыняў удзел у пікетаванні, якое праводзілася без адпаведнага дазволу Мінгарвыканкама.\nСуду Віталь патлумачыў, што сапраўды знаходзіўся па гэтым адрасе, куды прыехаў з жонкай, каб паставіць подпісы пад зваротам да дэпутата.\n— Больш ніякіх дзеянняў не рабіў.\n— З якой мэтай прыбылі па адрасе Нёманская, 42? — перапытала суддзя Марыя Ярохіна.\nПадпісаць зварот да дэпутата Старавойтавай.\nЯкія патрабаванні былі ў зваротах?\n— Напрыклад, з нагоды «Табакерак», якія ўсталёўваюць каля школ і дзіцячых садкоў.\nПасля перапынку на экране тэлевізара з’явіўся сілуэт чалавека — гэта сведка. Свае паказанні ён даваў па скайпе, перад маніторам сядзеў у балаклаве.\n— Паступіла інфармацыя, што па вуліцы Нёманскай арганізавана несанкцыянаванае масавае мерапрыемства. Сабралася група грамадзян, якіх пазней затрымалі. Прыбыўшы па адрасе, мы ўбачылі, што там знаходзіліся грамадзяне, якія, з іх слоў, збіралі подпісы для прадастаўлення інфармацыі дэпутату. Адпаведна, мелі свае нейкія мэты, сабраліся ў вызначаны час і ў вызначаным месцы.\n— Ці мелася атрыбутыка, Улёткі? — задала пытанне суддзя.\n— Я асабіста не бачыў ні незарэгістраваны сімволікі, ні ўлётак. Заўважыў толькі лісцікі. Што было на іх размешчана — не ведаю.\n— Ці было неяк заўважна, што гэтыя грамадзяне невыпадкова апынуліся разам?\n— Канешне, было зразумела, што людзі сабраліся з адной мэтай, размаўлялі паміж сабой.\nПа словах сведкі, ён патрабаваў ад «групы грамадзян» разысціся, але яны на яго не рэагавалі.\n— Хтосьці пачаў тлумачыць, што закон і грамадскі парадак яны не парушаюць.\nАдвакат доўга спрабавала высветліць, па якіх прыкметах сведка зрабіў выснову, што гэты сход быў несанкцыянаваным пікетаваннем.\n— Гэта было сумесная масавая прысутнасць грамадзян у вызначаным месцы. Яны абмяркоўвалі свае надзённыя пытанні, якія ў любым выпадку павінны быць узгоднены з адміністрацыяй раёна ці Мінгарвыканкамам.\n— Што дазволіла вам лічыць, што Зайцаў — удзельнік мерапрыемства?\n— У сувязі з тым, што праводзілася пікетаванне.\n— Што Віталь Зайцаў рабіў канкрэтна?\n— Знаходзіўся сярод гэтых грамадзян.\n— І што рабіў?\n— Ён стаяў.\n— Ці правільна я разумею, што збор подпісаў — гэта несанкцыянаванае масавае мерапрыемства?\n— Я атрымаў такую інфармацыю, затрымаў і для далейшага разгляду адвёз у РУУС.\n— Але ёсць жа ў Кодэксе падставы для затрымання?\n— Пытанне здымаецца, — перапыніла апытанне суддзя Ярохіна. — Вам жа патлумачылі: на падставе артыкула 23.34 КаАП.\nПасля перапынку суд вынес рашэнне — прызнаць вінаватым і пакараць 15 суткамі адміністрацыйнага арышту.\n«Лозунгаў дакладна, на жаль, не выкрыквалі»\nТаццяну Зайцаву, жонку Віталя, пачалі судзіць падчас перапынку на абед. Яе справу разглядаў суддзя Андрэй Млечка.\nУ пратаколе, складзеным па артыкуле 23.34 КаАП, паказана тое ж самае, што і ў мужа. А вось сведка ў яе новы: супрацоўнік ГУУС Мінгарвыканкама Ігар Малікаў. Ён таксама даў тлумачэнні па скайпе і ў балаклаве.\n— У сувязі з чым Таццяна Зайцава была затрыманая? — спытаў суддзя Млечка.\n— Прыкладна ў 20.30 паступіла інфармацыя ад кіраўніцтва: з телеграм-каналаў было ўстаноўлена, што на Нёманскай, 42 збіраюцца грамадзяне, каб сабраць подпісы пад зваротам да дэпутата Старавойтавай.\nНа думку сведкі, там праходзіла несанкцыянаванае пікетаванне. Пры гэтым ён з дакладнасцю перадаў сутнасць зваротаў, пад якімі падпісваліся затрыманыя.\n— Па якіх дзеяннях грамадзян вы пераканаліся, што гэта пікетаванне? — удакладніла адвакатка.\n— Праводзіўся збор подпісаў. Усе сцвярджалі, што прыйшлі з пашпартамі, каб паставіць подпісы, каб у далейшым звярнуцца да дэпутата. Але людзі здзяйснялі пікетаванне: загадзя ў пэўным месцы дамовіліся аб сустрэчы, каб вырашыць свае грамадска-палітычныя пытанні.\n— Як яны пікетавалі?\n— У загадзя вызначаным месцы сабраліся ў вызначаны час.\n— Якія грамадска-палітычныя погляды выказвалі?\n— Збіралі подпісы за «Табакеркі» і ковід. Абмяркоўвалі гэтыя пытанні.\n— Які пункт гледжання выказвала Зайцава?\n— Яны не выказвалі. Яны хацелі падпісаць зварот.\n— У грамадзян былі плакаты, улёткі?\nТолькі паперкі. Ніякай незарэгістраванай сімволікі не бачыў.\n— Лозунгі выкрыквалі?\n— Лозунгаў дакладна, на жаль, не выкрыквалі.\nПасля апытання сведкі адвакат папрасіла далучыць да матэрыялаў справы копію пасведчання аб інваліднасці бацькі Таццяны Зайцавай, за якім яна даглядае, а таксама адказ Пастаяннай камісіі па правах чалавека, нацыянальных адносінах і СМІ, які быў дадзены выбаршчыкам у 2018 годзе.\nТады выбаршчыкі пыталіся: ці лічыцца збор подпісаў пад калектыўным зваротам масавым мерапрыемствам? Вось які адказ яны атрымалі:\n— Па вашым пытанні камісіяй было запытана меркаванне МУС, якое ў сваім адказе адзначыла, што збор подпісаў грамадзян пад калектыўным зваротам у грамадскім месцы не з’яўляецца парушэннем заканадаўства аб масавых мерапрыемствах.\nКопію пасведчання аб інваліднасці суд вырашыў далучыць, а вось копію адказу — не: на думку суддзі, гэта не адносіцца да матэрыялаў справы.\nНягледзячы на довады адваката, што жаданне пакінуць подпіс пад калектыўным зваротам — гэта рэалізацыя законнага права грамадзян і яно не можа быць пікетаваннем, суддзя Млечка палічыў па-іншаму. Ён прызнаў Таццяну Зайцаву вінаватай у здзяйсненні правапарушэння па артыкуле 23.34 КаАП і прызначыў 15 сутак арышту ў якасці пакарання.\nСтолькі ж атрымалі Марыя Баран і Сяргей Барнюк, якія тым жа вечарам, 25 лютага, хацелі пакінуць свой подпіс пад зваротамі.


Ніводнага літра гарэлкі ў Расею не прададзім?\n07 сакавік 2005, 21:43\nКазімер Яноўскі, Гомель Ніводнага літра гарэлкі не прадаў сёлета ў Расею гомельскі лікера-гарэлачны завод, гэтаксама, як і іншыя беларускія прадпрыемствы, што вырабляюць моцныя алькагольныя напоі. Чаму так атрымалася? Тэму дасьледаваў наш гомельскі карэспандэнт.\nНачальніца аддзелу збыту Гомельскага лікера-гарэлачнага заводу Іна Палхоўская пацьвердзіла Радыё Свабода, што сёлета моцныя напоі ў Расею прадпрыемства не прадавала.\n(Палхоўская: ) “У гэтым годзе пакуль не прадавалі”.\nНе экспартавалі сваю гарэлку ў Расею і вытворцы мазырскага заводу “Этанол”. Гаворыць дырэктар прадпрыемства Іван Замулка:\n(Замулка: ) “Пакуль – не. Не канкурэнтаздольная наша гарэлка з прычыны высокага кошту. Украінская танейшая”.\nПаколькі кошт беларускай гарэлкі вышэйшы, чымсьці ў расейскіх ды ўкраінскіх вытворцаў, то Расея запатрабавала ад беларускага боку ўносіць пэўныя залогавыя сумы на ўвоз моцных напояў. Апрача таго, экспарцёры беларускай гарэлкі павінны мець адмысловыя акцызныя маркі Расейскай Фэдэрацыі на ўвезеную алькагольную прадукцыю.\nЗгаданыя ды некаторыя іншыя абмежаваньні і спаралізавалі экспарт беларускай гарэлкі ў “саюзную дзяржаву”.\nНаколькі вядома, канцэрн “Белхарчпрам”, якія праз свой гандлёвы дом ажыцьцяўляе пастаўкі беларускай гарэлкі ў Расею, ужо паінфармаваў урад Сяргея Сідорскага пра складаную сытуацыю з экспартам моцных напояў.\nЦі зрабіў нейкія захады беларускі ўрад дзеля ўрэгуляваньня гарэлачнага экспарту, ні вытворцам, ні грамадзкасьці пакуль не паведамілі.


Абязводжванне і яго наступствы. Як не дапусціць і як спраўляццаАбязводжванне і яго наступствы. Як не дапусціць і як спраўляцца\nСлушна — Здароўе — Хваробы ад А да Я — Абязводжванне: прычыны, сімптомы, метады прафілактыкі\nАдным з асноўных фактараў для забеспячэння нармальнага функцыянавання арганізма з'яўляецца задавальненне патрэбы ў вадзе. Стан, пры якім арганізм губляе больш вады, чым спажывае, называецца абязводжваннем. Кожны з нас, без перабольшання, хаця б раз з ім сутыкаўся.\nПачуццё смагі пасля інтэнсіўнай трэніроўкі, працяглага знаходжання на сонцы альбо ў душным памяшканні ці проста пасля доўгага ўстрымання ад піцця – першы сігнал арганізма аб перарасходзе вадкасці і яе дэфіцыце. Праблема, як правіла, знікае сама па сабе пасля наталення смагі. Але бываюць і іншыя сітуацыі, калі абязводжванне арганізма настолькі вялікае, што прыводзіць да парушэння працы органаў і сістэмаў, а часам нават спалучанае з рызыкай для жыцця.\nЯкія прычыны абязводжвання? Чым характарызуецца цяжкая ступень дэгідратацыі? Як аднавіць баланс у арганізме пры вадкасных і электралітных парушэннях? І як прыгатаваць у хатніх умовах раствор аральных рэгідратацыйных соляў для прафілактыкі цяжкага абязводжвання? Даведайцеся з нашага матэрыялу.\nПрычыны абязводжвання і групы рызыкі\nКругаварот вады ў арганізме – абсалютна нармальная з'ява, з якой мы сутыкаемся штодня. Наш арганізм губляе вільгаць разам з потам, мачой, слязьмі, падчас дыхання... Гэта натуральныя страты, якія гэтак жа натуральна папаўняюцца разам з ежай і пітвом, якія мы рэгулярна ўжываем.\nАле ў некаторых сітуацыях аб'ёмы стратаў вады значна павялічваюцца, і каб іх кампенсаваць, давядзецца прыкласці значна больш намаганняў. Пры цяжкім абязводжванні неабходная медыцынская дапамога, паколькі такі стан можа ўяўляць пагрозу для жыцця.\nПрычынай абязводжвання могуць стаць:\nПанос, ваніты. Вострая дыярэя, якая ўзнікае раптоўна і рэзка, можа выклікаць вялікую страту вады і электралітаў за кароткі прамежак часу. Калі апроч дыярэі прысутнічаюць і ваніты, страты вадкасці і мінералаў павялічваюцца.\nВысокая тэмпература, ліхаманка. Як правіла, чым вышэйшая тэмпература, тым мацнейшае абязводжванне. Рызыка дэгідратацыі вырастае ў разы, калі ліхаманка суправаджаецца дыярэяй і ванітамі.\nПразмернае потавыдзяленне, гіпергідроз. Вадкасць выводзіцца з арганізма разам з потам. Пры нармальным потавыдзяленні гэтыя страты лёгка кампенсуюцца. Але калі вы пакутуеце ад гіпергідрозу альбо знаходзіцеся ва ўмовах, якія правакуюць празмернае потавыдзяленне (інтэнсіўныя фізічныя нагрузкі, гарачае і вільготнае надвор'е і г.д.), пры гэтым не маеце магчымасці ў поўнай меры задаволіць патрэбы ў вадзе, рызыка абязводжвання ўзрастае.\nПачашчанае мочаспусканне. Гэты стан можа быць звязаны з невыяўленым альбо некантралюемым цукровым дыябетам. Асобныя лекавыя сродкі, такія, як дыурэтыкі і некаторыя лекі ад артэрыяльнага ціску, таксама могуць павысіць рызыку абязводжвання, бо валодаюць мачагоннымі ўласцівасцямі і правакуюць залішняе вывядзенне вадкасці з арганізма.\nПры неспрыяльных умовах, якія складваюцца, найбольш схільныя да рызыкі абязводжвання:\nНемаўляты і малыя дзеці, у тым ліку і таму, што не заўсёды могуць паведаміць пра смагу і не ў стане задаволіць яе самастойна.\nСталыя людзі. З узростам запас вадкасці ў арганізме памяншаецца, зніжаецца здольнасць захоўваць вільгаць, прытупляецца пачуццё смагі. Гэтыя абставіны пры высокай тэмпературы, дыярэі, пачашчаным мочаспусканні толькі пагаршаюць праблему.\nЛюдзі з хранічнымі захворваннямі, да ліку якіх адносіцца некантралюемы цукровы дыябет, захворванні нырак, дэменцыя, артэрыяльная гіпертэнзія. Абвастрэнне хранічнага танзіліту і нават звычайная прастуда, якая суправаджаецца болем у горле, таксама павялічваюць рызыку абязводжвання, паколькі выклікаюць болевыя адчуванні пры ежы і піцці, адпаведна, прыводзяць да адмовы ад іх.\nЛюдзі, якія працуюць альбо займаюцца спортам ва ўмовах высокіх тэмператураў і вільготнасці, пры гэтым не выконваюць пітны рэжым.\nСімптомы ўмеранага і цяжкага абязводжвання\nСамая галоўная прыкмета, якая сведчыць пра дэфіцыт вады ў арганізме (а пры лёгкай ступені абязводжвання часцяком адзіная), – смага. Але чым большыя страты вады, тым мацнейшая смага. Гастраэнтэролаг, к.м.н. Алена Адаменка пералічыла, якія сімптомы могуць сведчыць пра дэгідратацыю, якая запатрабуе спецыяльных намаганняў для яе прадухілення.\nПры ўмеранай ступені абязводжвання да пачуцця смагі дадаюцца наступныя сімптомы:\nСухасць, адчуванне «ліпкасці» ў роце.\nГалаўны боль, лёгкае галавакружэнне.\nАдчуванне сцягнутасці і сухасці скуры.\nСкарачэнне аб'ёму мачы.\nМача набывае цёмна-жоўты колер.\nМогуць з'явіцца мышачныя сутаргі.\nПра цяжкую ступень дэгідратацыі могуць сведчыць:\nЗмены ў паводзінах (экстрэмальныя мітуслівасць ці, наадварот, дрымотнасць).\nСухасць слізістых абалонак рота і вачэй.\nВыяўленая сухасць скуры. Заціснутая двума пальцамі скурная зморшчына выпростваецца вельмі павольна.\nПамяншэнне аб'ёму альбо поўная адсутнасць мачы.\nЗніжэнне тургору скуры.\nНізкі крывяны ціск.\nСтрата 10% масы цела і за больш кароткі прамежак часу.\nУ найбольш цяжкіх выпадках – трызненне.\nСімптомы абязводжвання ў немаўлятаў і дзяцей малодшага ўзросту могуць крыху адрознівацца ад сімптомаў у дарослых.\nЗападозрыць абязводжванне ў малыша можна па наступных прыкметах:\nПерасохлыя вусны, сухі язык.\nАдсутнасць слёз пры плачы.\nСухі падгузнік на працягу 3 і больш гадзін.\nЗапалыя вочы, шчокі.\nМяккі запалы раднічок.\nПразмерная дрымотнасць, раздражняльнасць.\nНаяўнасць і ступень дэгідратацыі можна таксама вызначыць лабараторнымі метадамі, сярод якіх аналізы крыві і мачы і некаторыя іншыя.\nАднаўленне водна-солевага балансу і прафілактыка абязводжвання\nАптымальны спосаб пазбегнуць абязводжвання: заўсёды выконваць пітны рэжым.\nПатрэбу чалавека ў пітной вадзе можна разлічыць па спрошчанай схеме, зыходзячы з індывідуальнай масы цела:\nНа першыя 10 кг масы цела неабходна 100 мл/кг.\nНа другія 10 кг масы цела – 50 мл/кг.\nНа астатнюю масу цела разлік робіцца па формуле 10 мл/кг.\nГ.зн., здароваму чалавеку з масай цела 60 кг неабходна ў суткі не меней 1,5 л вады.\nАднак, неабходна ўлічваць, што пры пэўных абставінах (хвароба, актыўныя заняткі спортам і высокая фізічная нагрузка, спякота і г.д.) і з улікам індывідуальных асаблівасцяў аб'ём спажыванай вадкасці можа быць вышэйшым.\nПры ўмеранай ступені абязводжвання проста вадкасці недастаткова, паколькі яна характарызуецца стратай не толькі вільгаці, але і электралітаў. Для таго, каб не дапусціць пагаршэння дэгідратацыі, эксперт рэкамендуе ў якасці пітва ўжываць аральныя рэгідратацыйныя растворы. Іх можна прыгатаваць самастойна ў хатніх умовах.\nДля гэтага неабходна ў 1 літры вады развесці 1 чайную лыжку солі (без верху) і 8 чайных лыжак цукру. Пры ўмераным абязводжванні, як правіла, досыць 1,5 л раствору ў суткі.\nПры абязводжванні варта цалкам выключыць з ужывання:\nПакетаваныя фруктовыя сокі.\nСалодкія чай і каву.\nЛячэбную гарбату і травяныя зборы, якія валодаюць стымулюючым, мачагонным альбо паслабляльным дзеяннем.\nЯны не спрыяюць аднаўленню воднага балансу, а наадварот, правакуюць дадатковае вывядзенне вадкасці і электралітаў з арганізма.\nПры цяжкай ступені абязводжвання катэгарычна забаронена займацца самалячэннем! Гэты стан патрабуе неадкладнай медыцынскай дапамогі і ўнутрывеннага ўвядзення інфузійных раствораў. Цана пытання – жыццё чалавека.


Ужо сёньня 3 студзеня 2015: Баль у Міры; блюз, рок-н-рол і джаз у Віцебску\n03 студзень 2015, 00:01\nАнастасія Арол, Менск, Сухарава, 2014\nУ Партрэтнай залі Мірскага замка адбудзецца «Мірскі баль XIX стагодзьдзя». Госьці балю змогуць паўдзельнічаць у танцавальных майстар-клясах, пазнаёміцца з сыстэмай таемных знакаў, якія выкарыстоўвалі мужчыны і жанчыны на балях XIX стагодзьдзя, пагуляць у фанты і паўдзельнічаць у экскурсіі па замку. Дрэс-код балю: мужчыны — клясычныя касьцюмы, жанчыны — бальныя сукенкі, абутак без абцасу. Пачатак у 19.00.\nБлюз, рок-н-рол, джаз, майстар-кляс па танцах, жывы гук саксафона, конкурсы і шмат іншых сюрпрызаў у Beatles клюбе «Паддашак» у Віцэбску (вул. Кастрычніцкая, 12). Пачатак у 20.00.\nУ 1925 Бэніта Мусаліні распусьціў італьянскі парлямэнт і абвясьціў сябе дыктатарам, узяўшы тытул «Дучэ».\nУ 1850 нарадзілася Соф’я Кавалеўская, матэматык і мэханік, пісьменьніца і публіцыстка, першая ў сьвеце жанчына-прафэсар. Яна прыйшла на сьвет у Маскве ў беларускай шляхецкай сям’і Корвін-Крукоўскіх.\nУ 1905 нарадзіўся Ўладзімер Хадыка, беларускі паэт. У 1937 годзе быў асуджаны на 10 гадоў пазбаўленьня волі. Пакараньне адбываў у Іванаўскім і Марыінскім лягерах. Загінуў у ГУЛагу ў 1940. Рэабілітаваны Прэзыдыюмам Вярхоўнага суду БССР у 1954.\nУ 1944 нарадзіўся Міхась Раманюк, беларускі этнограф. Заснаваў часопіс «Мастацтва Беларусі» і стаў ягоным першым галоўным рэдактарам. Стварыў сцэнічныя строі для Дзяржаўнага народнага хору і Дзяржаўнага ансамблю танцу Беларусі. У 1981 годзе выдаў альбом «Беларускае народнае адзеньне», які складаецца з архіўных фотаздымкаў ды фотаздымкаў, зробленых аўтарам падчас экспэдыцыяў 1967-1980 гадоў.\nУ 1947 нарадзіўся Васіль Гігевіч, беларускі пісьменьнік.\nУ 1951 памёр Ёсіф Лангбард, самы яркі менскі архітэктар ХХ стагодзьдзя. Опэрны тэатар і Дом ураду, Дом афіцэраў і Акадэмія навук даўно сталі візытоўкамі беларускай сталіцы. Нарадзіўся Лангбард у габрэйскай сям’і ў Бельску на Падляшшы.\nЛюблю, заўсёды сню і мару,\nШаную цьвет вясны тваей.\nУвесь да родных рысаў твару\nШтодзень прыростаю мацней.\nШтодзень кладу на дальні ўскраек\nЗямлі і неба галаву.\nАдтуль, сярод блакітных маек\nЦябе, нязбыўную, заву.


Слёт молодых специалистов прошёл в Докшицах — Докшицы Бегомль Официальная газета Докшицкого района Родныя вытокi Районная газета Новости Докшиц и региона Реклама в Докшицах Работа в Докшицах Докшицы онлайн Фото и видеоинформация о Докшицах Услуги в Докшицах Объявления в Докшицах\n15.12.2015 188 Natali Комментариев нет\nГэта мерапрыемства – добрая штогадовая традыцыя. Сёлета на працу ў розныя галіны прыйшлі 105 чалавек. Прытым большасць з іх – 76 – ураджэнцы Докшыччыны. З галоўнай сцэны раёна моладзь вітала намеснік старшыні райвыканкама Валянціна Рандарэвіч. Яна выказала ўпэўненасць, што ў працоўнага папаўнення атрымаецца рэалізаваць сябе на нашай зямлі. Арганізатары злёту спецыялістаў імкнуліся, каб маладыя людзі атрымалі на фэсце як мага больш карыснай інфармацыі. Таму былі запрошаны спецыялісты банкаўскай сістэмы і ЖКГ, якія расказалі пра крэдытаванне пэўных катэгорый грамадзян, а таксама спосабы атрымання жылля.\nЗа шчыры прыём на рабочых месцах падзячыў настаўнік Крулеўшчынскай сярэдняй школы Дзмітрый Паўлючэнка (на здымку). Першы сакратар райкама ГА “БРСМ” Таццяна Гайчук звярнулася да прысутных з прапановай быць актыўнымі і смела звяртацца з ініцыятывай у моладзевую арганізацыю.\nСваю творчасць са сцэны ў гэты дзень дарылі работнікі культуры, а таксама маладыя спецыялісты розных гадоў, якія засталіся працаваць на Докшыччыне.\n← В Бегомльском лесхозе работают лучшие вальщики области\nУ Александра Закревского основательный подход к каждому делу →\n06.06.2016 Natali Комментариев нет\n31.03.2017 Natali Комментариев нет


Стартавала акцыя "Я за беларускую мову на Еўрабачанні-2016!" – Рэгіянальная газетаРэгіянальная газета\n17.01.2016 19:47 , AЎТАР(Ы):\nГурт "Navi" запускае акцыю "Я за беларускую мову на Еўрабачанні-2016!" у падтрымку сваёй беларускамоўнай песні "Гэта Зямля", з якой 22 студзеня выступіць у фінале нацыянальнага адборачнага тура Міжнароднага конкурсу песні "Еўрабачанне-2016".\n«Беларуская – адна з найбольш мілагучных моў Еўропы, якую, калі чуеш, так і хочацца нешта заспяваць. Толькі чамусьці за 12 гадоў удзелу Беларусі ў Еўрабачанні, нашыя прадстаўнікі не выканалі ніводнай песні па-беларуску!\nДавайце зробім так, каб беларуская мова і песня нарэшце загучалі на ўвесь свет. Давайце падзелімся з гэтай Зямлёй нашымі словамі, такімі шчырымі, мілагучнымі і дарагімі кожнаму беларусу!» – заклікаюць арганізатары.\nСёлета гурт «Navi» мае шанец упершыню заспяваць па-беларуску на Еўрабачанні-2016 у Швецыі. Упершыню пераможцу нацыянальнага адбору вызначаць толькі гледачы з дапамогай тэлефоннага і СМС-галасавання падчас трансляцыі фінальнага шоу, якое будзе паказанае ў прамым эфіры на «Беларусь 1» і «Беларусь 24», а таксама ў рэжыме online на сайтах tvr.by і eurovision.tv. Пачатак тэлевізійнага канцэрта ў 22:00.\nПадтрымаць акцыю «Я за беларускую мову на Еўрабачанні 2016!» можна чатырма спосабамі:\n3. Удзел у конкурсе #06navi альбо «Чаму я хачу каб гурт «Navi» паехаў на Еўрабачанне-2016″. Арганізатары заклікаюць удзельнікаў пісаць пра гэта ў сацыяльных сетках, дадаючы хэштэг #06navi.\nПа хэштэгу #06navi «Navi» абярэ самую цікавую і самую папулярную прычыны, а іх аўтары змогуць 22 студзеня трапіць у групу падтрымкі «Navi» на фінале адборачнага «Еўрабачання» ды яшчэ атрымаюць запрашальнікі на сольны канцэрт гурту 14 лютага ў клубе «Re:Public».\n4. 22 студзеня ў фінале адборачнага тура «Еўрабачання-2016» галасаваць за №6 – гурт «Navi» з песняй «Гэта Зямля».


Інфекцыйны эндакардыт. Калі ў хваробах сэрца вінаватыя... зубыІнфекцыйны эндакардыт. Калі ў хваробах сэрца вінаватыя... зубы\nСлушна — Здароўе — Хваробы ад А да Я — Інфекцыйны эндакардыт. Як здароўе сэрца звязанае з зубамі\nІнфекцыйны эндакардыт. Як здароўе сэрца звязанае з зубамі\nІнфекцыйны (бактэрыяльны) эндакардыт – цяжкае інфекцыйнае запаленчае захворванне ўнутранай абалонкі сэрца (эндакарда), пры развіцці якога пераважна пашкоджваецца клапанны апарат. Існуюць два асноўныя фактары, якія значна павялічваюць рызыку інфекцыйнага эндакардыту: гэта патагены (бактэрыі ці грыбы), якія цыркулююць у крыві, і наяўнасць некаторых захворванняў сардэчна-сасудзістай сістэмы.\nІнфекцыйны эндакардыт рэгіструецца ва ўсіх краінах свету без выключэння. У гэтым няма нічога дзіўнага, бо далёка не апошнюю ролю ў развіцці цяжкай сардэчнай паталогіі адыгрываюць... хворыя зубы. У той жа час лячэнне інфекцыйнага эндакардыту ў некаторых выпадках можа запатрабаваць значных намаганняў, ажно да кардыяхірургічнага ўмяшання.\nЯкая сувязь паміж здароўем сэрца і карыесам, а таксама што трэба памятаць і рабіць, каб зберагчы сябе ад інфекцыйнага эндакардыту, журналісту інфармацыйнага партала Здаровыя людзі распавяла к.м.н., дацэнт Алена Грыгарэнка.\nВялікая праблема ад маленькай бактэрыі\nУ рамках праекта «Мікрабіём чалавека», вынікі якога аказалі і працягваюць аказваць каласальны ўплыў на развіццё медыцыны, вучоныя выявілі, што ў целе здаровага чалавека жывуць тысячы розных відаў мікраарганізмаў. Яны знаходзяцца на скуры, у ротавай поласці і верхніх дыхальных шляхах, у кішэчніку і мочавыдзяляльнай сістэме.\nБольшасць з гэтых мікробаў з'яўляюцца абсалютна бясшкоднымі. Але пры бактэрыяміі (трапленні мікробаў у кроваток) здольныя выклікаць цяжкае захворванне ў выпадку развіцця паталагічнага працэсу на анамальных, пашкоджаных альбо пратэзаваных сардэчных клапанах ці на іншых пашкоджаных тканках сэрца. Унутры сэрца знаходзяцца чатыры клапаны, якія адчыняюцца і зачыняюцца ў пэўнай паслядоўнасці (яны працуюць як «дзверы») – для таго, каб накіроўваць ток крыві ў патрэбны бок. Пашкоджанне клапаннага апарата сэрца прыводзіць да развіцця цяжкай сардэчнай недастатковасці.\nНевялікая колькасць мікробаў трапляе ў кроваток падчас звычайных паўсядзённых мерапрыемстваў, такіх, як чыстка зубоў, выкарыстанне драўляных зубачыстак, зубной ніткі альбо нават жаванне гумкі. Асабліва гэта характэрнае для людзей з несаніраванай поласцю рота (г.зн. у людзей з недалечанымі хваробамі зубоў і дзяснаў). Пранікненне патагенаў у сістэмны кроваток можа адбыцца таксама падчас правядзення хірургічных і стаматалагічных працэдураў. Аднак не ўсе бактэрыі, пранікаючы ў кроў, здольныя выклікаць інфекцыйны эндакардыт.\n«Сардэчнікі» найбольш ўразлівыя перад інфекцыйным эндакардытам\nУ людзей, якія маюць пэўныя сардэчна-сасудзістыя захворванні, рызыка інфекцыйнага эндакардыту нашмат вышэйшая. Сачыць за здароўем зубоў ім варта з асаблівай дбайнасцю. Калі стаматалагічнае ўмяшанне ўсё ж такі неабходнае, дык да яго выканання такой катэгорыі пацыентаў павінны быць прызначаныя антыбактэрыяльныя лекавыя сродкі шырокага спектру дзеяння. Антыбіётыкапрафілактыка – вымушаная, але неабходная мера, каб знізіць рызыку развіцця інфекцыйнага эндакардыту.\nЗахворванні, пры якіх маецца найбольшая рызыка развіцця сардэчнай паталогіі і неспрыяльных зыходаў, уключаюць у сябе:\nнаяўнасць пратэзаваных клапанаў альбо імплантуемых прыладаў у сэрцы;\nстан пасля перанесенага інфекцыйнага эндакардыту;\nнекаторыя віды нялечаных прыроджаных парокаў сэрца.\nВажна адзначыць, што людзі, якія перанеслі інфекцыйны эндакардыт, маюць больш высокую рызыку яго паўторнага развіцця. Гэта справядліва нават у выпадку адсутнасці ў іх якіх-небудзь іншых спадарожных захворванняў.\nЯк знізіць рызыку развіцця інфекцыйнага эндакардыту\nУсе выпадкі інфекцыйнага эндакардыту прадухіліць немагчыма, кажа эксперт, паколькі дакладна нельга прадбачыць, калі можа адбыцца інфікаванне.\nПацыентам з сардэчна-сасудзістай паталогіяй, якая дазваляе аднесці іх да асобаў высокай рызыкі развіцця інфекцыйнага эндакардыту, Амерыканскай асацыяцыяй кардыёлагаў (AHA) і Еўрапейскім таварыствам кардыёлагаў (ESC) рэкамендуецца правядзенне антыбіётыкапрафілактыкі перад пэўнымі стаматалагічнымі працэдурамі. Да такіх працэдураў адносяцца ўмяшанні, якія ўключаюць дзеянні ў вобласці дзяснаў, перыяпікальнай вобласці зуба ці перфарацыю слізістай рота (у тым ліку працу з коранем і зняцце зубнога каменя). Пры нестаматалагічных умяшаннях антыбіётыкапрафілактыка не паказаная. Тэрапія антыбіётыкамі патрэбная толькі ў выпадку, калі ўмяшанне будзе выконвацца на фоне інфекцыйнага працэсу.\nКалі ў вас былі вызначаныя паказанні для антыбіётыкапрафілактыкі інфекцыйнага эндакардыту, пра гэта неабходна паведаміць урачу перад правядзеннем маніпуляцыі, якая парушае цэласнасць скурнага покрыва і слізістых. У такім выпадку ўрач зможа прыняць усе меры засцярогі, неабходныя для абароны вашага здароўя.\nВельмі важна сачыць за чысцінёй і здароўем поласці рота, а рэгулярны догляд дапаможа знізіць верагоднасць бактэрыяміі падчас руціннай паўсядзённай дзейнасці.\nзахворванні сэрца і сасудаў11\nПляма перад вачыма і скрыўленне выявы? Магчыма, гэта ўзроставая макуладыстрафія


Зміцер Саўка — Вікіпедыя\nЗмі́цер Са́ўка (26 ліпеня 1965, Мінск — 9 красавіка 2016, Мінск) — беларускі мовазнавец.\nфілалагічны факультэт БДУ (1988)\nЗміцер Саўка на Вікісховішчы\nДзед па бацьку Іван Маркавіч Саўка паходзіў з мястэчка Свіслач (цяпер Асіповіцкі раён, Магілёўская вобласць), з сям’і плытагона. У час 1-й сусветнай вайны быў ад’ютантам лётчыка. Пасля вайны, у Бабруйску ўступіў у Камуністычны саюз моладзі. Тамсама ажаніўся з дачкой рабіна Яўгеніяй Абэлеўнай Рывай (паводле пасведчання асобы — Адольфаўнай), сям’я якой паходзіла з горада Сянно (цяпер Віцебская вобласць). Бацька нарадзіўся ў Менску ў 1931 годзе. Скончыў Маскоўскі ўніверсітэт, па сканчэнні якога вярнуўся ў Мінск. Маці прыехала ў Мінск на будоўлю ў 1957 годзе з вёскі Сенькавічы (Івацэвіцкі раён, Брэсцкая вобласць).\nБраў удзел у моладзевым грамадскім аб’яднанні «Беларуская Майстроўня» (1979—1984). У чэрвені 1982 года скончыў сярэднюю школу № 61 Мінска (цяпер гімназія № 3). Летам 1983 года паступіў на філалагічны факультэт Беларускага дзяржаўнага ўніверсітэта, які скончыў у 1988 годзе. Выкладаў у Мінскім дзяржаўным педагагічным інстытуце замежных моў, дзе працаваў на кафедры беларускай мовы.\nУ канцы 1990-х паехаў у ЗША на запрашэнне Вітаўта Кіпеля і прабыў там агулам паўтара года, запісваючы ўспаміны амерыканскіх беларусаў. У 1999—2002 гадах працаваў стыль-рэдактарам на радыё «Рацыя». З 2006 года кіраваў моўнай службай на тэлеканале Белсат.\nПамёр 9 красавіка 2016 года, хварэў на рак. Пахаваны на Заходніх могілках Мінска.\nУ першым шлюбе меў сына Уладзіслава (нар. 1988) і дачку Юстыну (нар. 1994), у другім шлюбе, з Ілонай Урбановіч-Саўкай — дачку Караліну (нар. 1995) і сына Стэфана (нар. 2004).\nАўтар кніг «Беларускія слоўнікі й энцыкляпэдыі. Бібліяграфія» (у сааўтарстве з Вітаўтам Кіпелем; Нью-Ёрк—Мінск, 2002), «Беларускі клясычны правапіс» (у сааўтарстве з Юрыем Бушляковым, Вінцуком Вячоркам, Змітром Санько; Вільня—Менск, 2005), «Беларуская цывілізацыя ў Амэрыцы» (2019, выдадзена пасмяротна) пра гісторыю Беларуска-амерыканскага задзіночання.\nБыў адным з аўтараў праграмы «Моўнік», якая выходзіла на тэлеканале «Белсат». У 2015 годзе разам з моўнай службай «Белсату» і пры дапамозе валанцёраў стварыў моўны анлайн-сэрвіс «Добрапіс».\n↑ 1,0 1,1 Сяргей Дубавец Гісторыя аднаго цуду: Клінаў і Саўка (нявызн.) . Радыё Свабода (12 лістапада 2010). Праверана 12 красавіка 2016.\n↑ 2,0 2,1 Іна Студзінская Вянок памяці. Зьміцер Саўка (нявызн.) . Радыё Свабода (9 красавіка 2016). Праверана 12 красавіка 2016.\n↑ Развітанне са Змітром Саўкам пройдзе ў панядзелак на Залатой Горцы (нявызн.) . Наша Ніва (10 красавіка 2016). Праверана 12 красавіка 2016.\n↑ Аляксандра Дынько Я лепш за настаўніка ведаю мову (нявызн.) . Радыё Свабода (10 красавіка 2012). Праверана 12 красавіка 2016.\n↑ Беларускія слоўнікі й энцыкляпэдыі. Бібліяграфія. Складальнікі Вітаўт Кіпель і Дзмітрый Саўка. Нью Ёрк—Менск: Беларускі Інстытут Навукі й Мастацтва, 2002. ХХХVIII, — 568 с.\nАкадэмік бяз званьня і кайстра з сальтысонам (бел. (тар.)) // svaboda.org 26 ліпеня 2020\nУзята з "https://be.wikipedia.org/w/index.php?title=Зміцер_Саўка&oldid=3918775"\nАпошнія змены 15 верасня 2021 а 21:40\nАпошняе змяненне старонкі адбылося 21:40, 15 верасня 2021.


Мужчынскі клімакс - Адносіны 2017 - строгія сукенкі - Мода 2017 - Модны Жаночы Часопіс 2017\nстрогія сукенкі - Мода 2017 - Модны Жаночы Часопіс ⇒ Адносіны 2017 ⇒ Мужчынскі клімакс\nЖанчыны і мужчыны, нягледзячы на вялікія адрозненні ў будынку цела, на самай справе падобныя. Усе без выключэння праходзяць праз цяжкасці палавога паспявання, атрымліваюць асалоду ад сэксуальнай жыццём у перыяд палавой сталасці, а сканчаецца ўсё заходам палавой функцыі. Механізмы гэтых з'яў розныя, але і ў тым, і ў іншым выпадку балем кіруюць гармоны.\nУ мужчын перыяд клімаксу надыходзіць у 50-60 гадоў. Пры нездаровым ладзе жыцця магчымыя яго праявы і ў 40 гадоў. Звычайна працягласць 2-4 гады, але пры пастаянных стрэсах, злоўжыванні алкаголем і паленнем, гіпадынаміі працягласць клімактерія можа быць больш працяглай. Прычынай мужчынскага клімаксу з'яўляецца змяненне гіпаталамуса, кіраўніка гіпофізам, якія вылучаюць гармоны. Зніжаецца выпрацоўка тэстастэрону, што ў сваю чаргу прыводзіць да атрафіі цягліц, парушэнняў у сардэчна-сасудзістай сістэме, апорна-рухальным апараце, але самае галоўнае - парушаецца дзейнасць палавой сістэмы.\nМужчына сам павінен быць зацікаўлены ў тым, каб захоўваць сваю рухальную, сэксуальную актыўнасць як мага даўжэй. Поспехі на любоўным фронце і на сацыяльным ўзаемадапаўняюць адзін аднаго. Паспяховы мужчына, здаровы фізічна і эмацыйна, нягледзячы на рэгулярныя эмацыйныя ўзварушэння, здольны наогул пазбегнуць праявы клімаксу ў сваім жыцці.\nКалі ж клімакс ўсё ж такі нагнаў, ня варта адчайвацца. Існуе спецыяльная гарманальная тэрапія, накіраваная як на штучнае ўвядзенне ў арганізм мужчыны дадатковага тэстастэрону, так і на стымуляцыю яго выпрацоўкі ўласнымі сіламі. Народная медыцына таксама прапануе свае спосабы калі не лячэння клімаксу, то купіравання яго сімптомаў. Гэта настойкі і адвары траў для паніжэння ціску, нармалізацыі эмацыйнага фону, нармалізацыі эякуляцыі, павелічэння палавога цягі.\nПапярэдні Тэкст Недарэчныя пасцельныя звычкі ў мужчын\nНаступная Артыкул Як змяніць сябе для хлопца\nМакароны ў мультиварке: смачныя пакрокавыя рэцэпты прыгатавання макароны (фота і відэа)\nДыета Леры Кудраўцавай\nАзбука поспеху дзелавой жанчыны\nВесела і смачна - Moschino\nЯк прыгатаваць Лакшын нік у духоўцы 5 рэцэптаў\nЯк кінуць паліць: парады і рэкамендацыі\nВячэрні кактэйль. Выбіраем сукенка для вечарынкі


27 жнівень 2009, 19:29\nУсё больш і больш жыхароў Беларусі выступаюць за тое, каб краіна заставалася незалежнай і сувэрэннай. Пра гэта сёньня паведаміў дырэктар соцыямэтрычнай лябараторыі “Новак” Андрэй Вардамацкі. Паводле ягоных дасьледаваньняў, геапалітычная арыентацыя беларусаў схіляецца ў бок незалежнасьці. Гэтыя дадзеныя спадар Вардамацкі прывёў на міжнароднай канфэрэнцыі “Беларусь — Расея: ракіроўка альбо перазагрузка?”, якая праходзіла сёньня ў Менску.\nКалі перад жыхарамі Беларусі паставіць пытаньне: на што ім трэба арыентавацца — на Расею, Захад альбо самастойную дзяржаву — то бачна, што падвышаецца колькасьць людзей, зарыентаваных на сувэрэнітэт. Калі ж у якасьці арыентыраў пакінуць толькі Маскву і Брусэль, то, як сьцьвярджае Андрэй Вардамацкі, розныя катэгорыі насельніцтва дыямэтральна па-рознаму і арыентуюцца. Напрыклад, моладзь, людзі з вышэйшай адукацыяй, а таксама жыхары Берасьцейскай і Гарадзенскай абласьцей адназначна скіраваныя на Захад. І наадварот, сталыя і малаадукаваныя людзі, а таксама жыхары ўсходніх рэгіёнаў выразна зьвязваюць свае надзеі з Масквой.\nСацыёляг Вардамацкі канстатаваў, што ў цэлым расейская дамінанта ў беларусаў пакуль захоўваецца, але іх сьвядомасьць элястычная. Таму тут шмат што будзе залежаць ад кіраўніцтва Расеі і Беларусі.\nМенавіта дачыненьні з Расеяй і сталі цэнтральнай тэмай сёньняшняй дыскусіі. Адзін з арганізатараў імпрэзы, кіраўнік АГП Анатоль Лябедзька, адзначае:\n“Такога маштабу канфэрэнцыі былі яшчэ ў часы, калі быў жывы Анатоль Майсеня. А гэта было 13—14 год таму. Пасьля была спроба наладзіць такую канфэрэнцыю яшчэ раз, але яна была сарваная дэпартацыяй зь Беларусі Барыса Нямцова. І вось цяпер новая спроба. Яна вельмі ўдала пасуе да часу, паколькі на гэтую тэму ёсьць попыт. Мільёны людзей, напрыклад, хвалюе, чаму няма ў маскоўскіх крамах “Савушкінага прадукту”. Альбо чаму ў беларускіх будаўнікоў стала менш магчымасьцяў працаваць у Расеі і г.д.”\nТак супала, што сёньня ж беларуска-расейскія дачыненьні абмяркоўваюць у Сочы прэзыдэнты Мядзьведзеў і Лукашэнка. Удзельнік канфэрэнцыі, адзін зь лідэраў расейскага руху “Салідарнасьць” Барыс Нямцоў сказаў, што ён асабіста не чакае ад яе нічога добрага, паколькі цяпер гэтыя дачыненьні — на вельмі нізкім узроўні:\n“Узровень асабістай непрыязі двух аўтарытарных правадыроў, на мой погляд, зашкальвае за межы разумнага. Выразна бачна — не засталося ілюзіяў, што можна стварыць нешта падобнае да саюзу. Бачна, што Лукашэнка ўсё больш нагадвае калабка з расейскай народнай казкі. Ён чамусьці думае, што няма ў сьвеце лісіцы, якая яго нарэшце зьесьць. Дарэчы, дагэтуль яе так і не знайшлося.\nГэтым саюзам кіруюць два аўтарытарныя ўладары, Пуцін і Лукашэнка. У Пуціна існуе крайняя нелюбоў да Захаду і да Эўропы, у прыватнасьці. І менавіта гэта прымушае яго да пэўных кантактаў з Лукашэнкам. Але мне падаецца, што таталітарныя лідэры ня здольныя да дамоваў. Таму што сутнасьць іх рэжымаў у тым, як захапіць паўнамоцтвы, а ня ў тым, каб імі дзяліцца”.\nКрэдыт для Беларусі — гэта падвышэньне заробкаў на 5% бюджэтнікам па ўсёй Расеі\nСёньня ж стала вядома, што Аляксандар Лукашэнка зноў зьвярнуўся да расейскага кіраўніцтва па крэдыт у 100 мільярдаў расейскіх рублёў. У кулюарах сёньняшняй канфэрэнцыі ад некаторых палітыкаў можна было пачуць, што для Расеі гэта вельмі малыя грошы. Аднак былы першы намесьнік старшыні Цэнтральнага банку Расеі Сяргей Аляксашанка патлумачыў для слухачоў “Свабоды”, што гэта ня так:\n“На наступны год фэдэральны бюджэт адмовіўся ад індэксацыі заробкаў. То бок у Расеі ў 2010 годзе ня будзе падвышэньня заробкаў бюджэтнікам, вайскоўцам, фэдэральным чыноўнікам. Цана пытаньня — прыкладна 180 мільярдаў рублёў пры індэксацыі на 10%. Каб зразумець супастаўнасьць лічбаў, зразумейце: крэдыт для Беларусі — гэта падвышэньне заробкаў на 5% бюджэтнікам па ўсёй Расеі”.\nСяргей Аляксашанка таксама сказаў, што калі такі крэдыт усё ж будзе дадзены Беларусі, то яго можна сьмела назваць “палітычным”.\nЗьміцер Бандарэнка і Аляксандар Казулін\nБеларусь - Расея. Ракіроўка ці перазагрузка


Многія ўпэўнены ў тым, што прысмакі - гэта абсалютна не мужчынская ежа. Аднак мужчыны (большасць з іх) запэўніваюць, што зусім не супраць атрымаць торт на 23 лютага. Жанчыны павінны гэта ўлічваць, калі задумваюцца аб падарунку на Дзень абаронцы Айчыны і не могуць прыдумаць нічога прыдатнага. Вельмі добрым рашэннем будзе торт.\nМабыць, ні адно ўрачыстасць не абыходзіцца без святочнага стала, і Міжнародны жаночы дзень - не выключэнне. Меню на 8 марта варта складаць загадзя, каб паспець купіць усе неабходныя прадукты і вывучыць рэцэпты страў. Думкі пра тое, чым жа парадаваць дарагіх гасцей напэўна хвалюе кожную гаспадыню, бо такі веснавое свята хочацца падаць на стол нешта лёгкае, далікатнае і вытанчанае.\nСамаробныя пірагі - гонар многіх гаспадынь. Для надання ім цудоўнага выгляду часцей за ўсё ўжываецца цукровая пудра. Калі ж мы ўпрыгожваем тэстам, то неабходна ведаць, якія элементы захоўваюць форму пры выпяканні. Падышоўшы да працэсу падрыхтоўкі дэсерту з фантазіяй, можна стварыць сапраўдны шэдэўр кулінарыі.\nКожная гаспадыня штодня задаецца пытаннем, якім смачным і карысным стравай парадаваць сваіх дамачадцаў. У сезон гародніны і садавіны, частымі гасцямі на стале становяцца стравы з баклажанаў. Ва ўсім свеце гэты гародніна карыстаецца вялікай папулярнасцю, дзякуючы высокаму ўтрыманню калія, цынку, медзі, вітамінаў, мінеральных соляў і іншых карысных арганізму рэчываў.\nГарбуз - смачны і карысны гародніна, які шырока ўжываецца ў кулінарыі. Стравы з гарбуза арыгінальныя і здольныя разнастаіць звыклае меню. З яе атрымліваюцца выдатныя кашы, супы, выпечка. Акрамя таго нярэдка гэты гародніна кладуць у салаты, фаршуюць, выкарыстоўваюць для запяканак. Яе мякаць даволі нізкакаларыйная і выдатна засвойваецца арганізмам.\nЗдаўна аб глогу ходзіць шмат легендаў: у адной расказваюць, што чалавек спілаваць дрэва прынясе ў дом гора, у другой - маленькія птушкі папрасілі стварыць глог, для абароны ад драпежных птушак. А ў некаторых краінах па сённяшні дзень пад дрэва падносяць пачастункі маленькім феям. Міф ўсё гэта ці на самай справе ў гэтым ёсць доля праўды - застаецца загадкай, але тое, што глог валодае карыснымі ўласцівасцямі і супрацьпаказаннямі, навукова даказана.\nТрава чабора мае ўніверсальныя лячэбныя ўласцівасці за кошт эфірнага алею, якое ўваходзіць у яго склад. Прыродная аптэка прапануе шырокі выбар лекаў, якія растуць пад нагамі. Знайсці патрэбнае гаючыя расліна вельмі цяжка. Многія з іх лічыліся святымі, так як ім атрымоўвалася перамагчы самыя цяжкія хваробы.\nКарысныя ўласцівасці і супрацьпаказанні міндаля вядомыя людзям з старажытных часоў, згадка пра гэта дрэве сустракаецца нават у Бібліі. Выхадзец з Азіі, цяпер горны міндаль расце ва ўсіх кутках планеты - ад Амерыкі да Аўстраліі. Яго папулярнасць тлумачыцца высокай каларыйнасцю, пажыўнасцю і карыснасцю пладоў.\nУ здаровым целе, як той казаў, - здаровы дух. Здаровае харчаванне становіцца ўсё папулярней, і многія людзі імкнуцца далучыцца да ліку вегетарыянцаў і прыхільнікаў здаровага ладу жыцця. Адным з аспектаў паўнавартаснага харчавання з'яўляецца сістэматычнае ўжыванне гародніны і садавіны. Восенню і зімой пытанне здаровага харчавання становіцца яшчэ больш актуальным.\nЧаромха - адно з самых любімых у народзе раслін. Яе красаванне ў самы разгар вясны напаўняе паветра незвычайным дурманлівым водарам. Багацце суквеццяў буянай шапкай ўпрыгожвае крону дрэва.Чаромха звычайная - адно з самых прыгожых раслін нашай паласы. Нездарма ж і песні пра яе спявалі, і вершы складвалі.\nЧорная парэчка: карысныя ўласцівасці\nЯна чырвоная? Не, чорная. А чаму белая? Таму, што зялёная. Што гэта? Такое простае пытанне задаюць маленькім дзеткам. А вы ведаеце адказ. Вядома, гэта чорная парэчка. Акрамя такіх цікавых знешніх уласцівасцяў, вельмі вялікая і карысць чорнай парэчкі. З даўніх часоў, з XX стагоддзя, у Расеі яе выкарыстоўваюць у лячэнні хвароб.\nЭшшольция: пасадка і сыход